wpisz szukaną frazę

Okres połogu – na co się przygotować
Po porodzie

Okres połogu – na co się przygotować

Okres połogu – na co się przygotować
Podziel się

Wreszcie nadszedł ten moment, kiedy po trudach ciąży i porodu przyszła matka staje się matką trzymającą swoje dziecko w ramionach. I choć widok ten kompensuje wszelkie niedogodności, to wbrew pozorom właśnie w tym momencie rozpoczyna się prawdziwy czas próby. Połóg po porodzie, to czas intensywnej rekonwalescencji, powrotu hormonów do stanu sprzed ciąży oraz czas, gdy nawiązuje się więź i porozumienie między dzieckiem i rodzicami1. Ten wyjątkowy okres pełen jest wyzwań – na co się przygotować?Okres połogu – na co się przygotować

Czym jest i ile trwa połóg? Literatura dość arbitralnie wskazuje, że jest to okres od dnia porodu do 6-8 tygodni. Podczas tych tygodni ciało kobiety rozpoczyna intensywną pracę nad powrotem do stanu sprzed ciąży, goją się rany poporodowe, wznieca się laktacja (u kobiet, które zdecydowały się na tę formę karmienia) i powraca jajeczkowanie (jeśli dziecko nie jest karmione wyłącznie piersią). Oczywiście nie ma precyzyjnych ram czasowych dla trwania połogu – u niektórych kobiet potrwa ona nieco krócej, innym mamom powrót do formy zajmie znacznie więcej czasu.

Literatura wskazuje, że niektóre funkcje organizmu do pełnej sprawności powracają nawet rok po porodzie, zatem okres ten jest umowny[1][2][3].

Pierwsze dni po porodzie

Co do zasady połóg dzieli się na trzy okresy – bezpośredni, trwający 24 godziny po pojawieniu się dziecka, wczesny połóg, trwający do tygodnia oraz połóg późny, obejmujący okres po zakończeniu pierwszego tygodnia życia dziecka.

Każdy z tych etapów charakteryzuje się odmiennymi cechami, niemniej ich wspólnym mianownikiem jest zalecenie szczególnej dbałości nie tylko o dziecko, ale również o matkę. Intensywnie zachodzące w ciele zmiany, problemy pielęgnacyjne (i wiążące się z nimi zagrożenia dla zdrowia matki), emocjonalne problemy z odpowiedzialnością za dziecko połączone z wycieńczeniem fizycznym – wszystkie te czynniki sprawiają, że w czasie połogu kobieta powinna zostać otoczona opieką zapewniającą jej i dziecku poczucie bezpieczeństwa[4].

Okres połogu – na co się przygotować

W związku z zachodzącymi w organizmie zmianami podczas połogu mają miejsce sytuacje, z którymi kobieta nie spotyka się na co dzień. Warto przygotować się na nie psychicznie, aby przede wszystkim zdawać sobie sprawę z tego, które objawy są anormalne.

Zaparcia po porodzie

Podczas połogu występują zwykle zaburzenia perystaltyki jelit, prowadzące do zaparć. Dodatkowo dużym utrudnieniem dla niektórych kobiet jest bariera psychiczna i obawa związana z dolegliwościami bólowymi w okolicy krocza. Zaleca się przyjmowanie dużej ilości płynów, błonnika, w miarę możliwości poruszanie się.

W szczególnych przypadkach po konsultacji z lekarzem możliwe jest zastosowanie środków przeczyszczających lub wspomagających[1].

Krwawienie w połogu, czyli odchody połogowe

Krwista wydzielina z pochwy, czyli odchody, jest zwykle zbliżonej obfitości do miesiączki (czasem obfitsza). Krwawienie tej siły trwa około 10 dni, po dwóch tygodniach wydzielina staje się brązowożółta, po około 4-6 tygodniach zanika. Jeśli na którymś z tych etapów krwawienie stanie się bardzo intensywne należy natychmiast skontaktować się z lekarzem[1].

Potliwość

Jest zjawiskiem zupełnie naturalnym nawet gdy młoda matka budzi się w nocy zlana potem niczym po wyjściu spod prysznica. Jest to reakcja organizmu na spadek stężenia hormonów oraz sposób na pozbycie się zmagazynowanych podczas ciąży płynów[1]. Wskutek tych samych zmian w połogu zwiększa się dobowa objętość moczu[4].

Ból krocza i ogólna bolesność

Ból krocza dotyczy tylko kobiet, które przeszły poród siłami natury (do pewnego etapu lub w całości). Natomiast skurcze, związane z kurczeniem się macicy, występują w obu przypadkach i przypominają te porodowe (choć są znacznie słabsze) – trwają do ok. 7 dni[[1].

Już od pierwszych dni po porodzie zaleca się włączenie delikatnego treningu mięśni poprzecznych brzucha, który może pomóc w przyspieszeniu powrotu do zdrowia[2].

Połóg po porodzie naturalnym, a połóg po cesarskim cięciu

Kobiety, które urodziły swoje dziecko naturalnie oraz te, u których przeprowadzono cięcie cesarskie, nieco odmiennie przechodzą fizyczną rekonwalescencję. Wspólnymi mianownikami są dla obu grup potliwość, zaparcia i krwawienie, zmęczenie, problemy emocjonalne, skurcze kurczącej się macicy, jednak rodzącym siłami natury towarzyszy także ogólne osłabienie i ból związany z parciem i zmianami w obrębie krocza.

Procedura cesarskiego cięcia pozbawia tych objawów, jednak sam powrót do zdrowia wiąże się dodatkowo choćby z możliwością pojawienia się nudności a nawet wymiotów, z wyczerpaniem (w związku z podaniem znieczulenia), założeniem (a następnie usunięciem) cewnika moczowego, częstszymi konsultacjami poporodowymi, zmianą diety w fazie początkowej połogu, bólem barków, a wreszcie procedurą usunięcia szwów[1]. W przypadku obu form już w szpitalu możliwe jest włączenie do leczenia bezpiecznych leków łagodzących ból i dolegliwości[5].

Szwy po porodzie cięciem cesarskim

Rana po cięciu goi się dość szybko, jednak jest to niezmiennie procedura operacyjna. W obrębie nacięcia odczuwać można dyskomfort, ból, napięcie skóry.

Młoda matka dochodzi do siebie dłużej niż kobiety rodzące naturalnie, nie może dźwigać, dlatego też konieczne jest wsparcie na przestrzeni kilku pierwszych tygodni życia dziecka[1].

Szwy po porodzie naturalnym

Jeśli w przebiegu porodu naturalnego założone zostały szwy krocza, to w czasie połogu kobieta może odczuwać ból i drętwienie w tym obrębie. Utrudnione jest chodzenie i siedzenie. Gojenie tej rany trwa średnio 7-10 dni[1][5]. Szwy usuwa się kilka dni po porodzie w zależności od stanu rany[3].

Źródła

1.Murkoff H, Mazel S. W oczekiwaniu na dziecko. Wydawnictwo Rebis, 2012, s: 656.
2. Torbé D, Stolarek A, Lubkowska A. et.al Aktywność fizyczna zalecana we wczesnym połogu. Pomeranian J Life Sci 2016;62(3):53-56.
3. Zasada J. Ciąża, poród i połóg [w:] Przegląd Familiologiczny. Rodzicielstwo wobec wyzwań współczesnego świata, red. Stopikowska M. Wydawnictwo Ateneum, 2013, s:292.
4. Bączek G, Golubińska H, Dmoch-Gajzlerska E. Wybrane problemy okresu połogowego – rola położnej środowiskowo-rodzinnej. Przegląd Medyczny Uniwersytetu Rzeszowskiego i Narodowego Instytutu Leków w Warszawie 2012;2:200–210.
5. Gebuza G, Kaźmierczak M, Gierszewska M. et.al Problemy kobiet w połogu i ich przyczyny. Perinatologia, Neonatologia i Ginekologia 2010;3(4):290-295.

Zostaw komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *