Zakażenie gronkowcem złocistym – objawy i sposoby leczenia

Jak go rozpoznać i jak leczyć?

© Depositphotos.com

Gronkowiec złocisty to niezwykle przebiegła bakteria, która może bytować w organizmie człowieka, nie dając żadnych niepokojących sygnałów. Warunek – układ immunologiczny działa bez zarzutu. Kłopoty zaczynają się, gdy szwankuje odporność. Gronkowiec, nazywany niepozornym zabójcą, jest wszędobylski i obecny zarówno u dzieci, dorosłych, jak i… zwierząt.

Zakażenie gronkowcem

Można być nosicielem gronkowca, bez konsekwencji zakażenia, wystarczy prowadzić zdrowy tryb życia i przestrzegać podstawowych zasad higieny. Bakterie gram-dodatnie kumulują się głównie w śluzówce jamy nosowej, czyli, mówiąc wprost, najczęściej spotykany jest gronkowiec w nosie. Trudno jednak odmówić popularności gronkowcowi na twarzy, który odpowiedzialny jest m.in. za trądzik. Przejściowo może on także występować w drogach rodnych kobiet. Aktywacja i początek choroby następuję w momencie osłabienia układu odpornościowego nosiciela bądź osoby zakażonej.

Chociaż bakterie cenią egzystencję na ciele człowieka i zwierząt, nie skaczą z osobnika na osobnika, gdy tylko zapragną zmienić właściciela – nie posiadają bowiem takiej zdolności. Aby doszło do zakażenia, muszą zaistnieć sprzyjające ku temu warunki. Gronkowiec przenosi się drogą kropelkową, przez kontakt bezpośredni z osobą zarażoną, przez przedmioty codziennego użytku, pokarm oraz krew – tu warto podkreślić, że gdy bakteria dostanie się do krwi, wywołuje niebezpieczne infekcje narządów wewnętrznych. Także współistnienie chorób, m.in. cukrzycy, nowotworów czy marskości wątroby, zwiększa szanse gronkowca na bytowanie w organizmie człowieka. Z kolei następstwem zakażenia toksynami tej groźnej bakterii bywa wstrząs septyczny, czyli tzw. sepsa.

Jak ustrzec się przed gronkowcem?

Lepiej zapobiegać, niż leczyć – ta popularna maksyma sprawdza się także w tym przypadku. Aby ustrzec się przed zakażeniem gronkowcem, na początek warto przyjrzeć się swojej diecie oraz stylowi życia. Miejsce śmieciowego jedzenia powinny zastąpić potrawy pożywne, bogate w cenne składniki i witaminy. A siedzenie przed telewizorem lub komputerem – spacer na świeżym powietrzu. Nawet jeśli aura nie zachęca do pieszych wędrówek, dobrze jest robić coś dla zdrowia i wskoczyć w wygodne obuwie, kurtkę i choć chwilę się poruszać. Ponadto każdą ranę należy dokładnie dezynfekować, myć ręce przed jedzeniem, po powrocie z pleneru oraz zakupów. W miarę możliwości warto także unikać osób kichających, a wszystkie brudne chusteczki wyrzucać, zamiast przechowywać je w kieszeniach.

Zakażenie gronkowcem – objawy

Ponieważ gronkowiec złocisty lubi atakować różne organy, objawy świadczące o jego obecności także bywają odmienne i zależne od rodzaju ewoluującej choroby. I tak schorzenia wywołane przez groźną bakterię dzielą się na trzy grupy:

  • Infekcje mieszane – do tej grupy zalicza się: pęcherzyce, ropnie, zapalenie mieszków włosowych, jęczmień, liszaje oraz liszajec u noworodków, zanokcice, zapalenie sutka u kobiet karmiących.
  • Zatrucia pokarmowe, którym towarzyszą typowe symptomy – biegunka, wymioty, bóle brzucha, gorączka, spadek ciśnienia krwi. Przyczyną zatruć bywają: sałatki, ciasta, wędliny, potrawy mięsne, chałwy, lody, przetwory mleczne. Gronkowiec lubi żywność przeterminowaną, niewłaściwie pakowaną i przechowywaną, naprzemiennie zamrażaną i rozmrażaną.
  • Zakażenia inwazyjne – m.in. czyraki, zakażenia pooperacyjne, zapalenie zatok, ucha środkowego, zapalenie szpiku kostnego i kości, zapalenie płuc, które stanowi następstwo powikłań po grypie, ropnie mózgu oraz zapalenie mięśnia sercowego.

Objawy świadczące o obecności gronkowca zależą zatem od jego umiejscowienia. Symptomów poszczególnych schorzeń nie można ignorować. Już pierwsze, niepokojące zmiany skórne bądź zmiany w samopoczuciu, powinny być impulsem do wizyty w gabinecie lekarskim.

Gronkowiec złocisty leczenie

Zakażenie gronkowcem diagnozuje się na podstawie badań. W tym celu pobierana jest próbka krwi, moczu lub tkanki z obszaru zakażonego. Obecność bakterii bywa także stwierdzona na podstawie wymazu z nosa i skóry. W leczeniu gronkowca złocistego, stosuje się antybiotykoterapię (zwykle dożylną lub w postaci zastrzyków), która może trwać wiele tygodni.

Sporą popularnością ciesz się naturalne – mniej lub bardziej konwencjonalne metody. Jednak, aby ustrzec się przed namnażaniem złośliwej bakterii, po wystąpieniu pierwszych symptomów lub w przypadku podejrzenia zakażenia, należy niezwłocznie udać się do lekarza. Podjęcie właściwej terapii, stanowi gwarancję szybkiego powrotu do zdrowia oraz uniknięcia ewentualnych powikłań i dalszego, destruktywnego działania gronkowca.
Nosiciele również mogą podjąć działania celem usunięcia bakterii z organizmu. W takich przypadkach zwykle stosuje się krem z antybiotykiem aplikowany do nosa – gronkowiec w nosie jest bowiem powszechnym zjawiskiem wśród nosicieli.

Przebiegły gronkowiec i jego sojusznicy

W terapii zakażenia gronkowcem stosowana jest antybiotykoterapia – uznana za najskuteczniejszą metodę walki z tym rodzajem bakterii. Okazuje się jednak, że, w zależności od wybranego preparatu, może on stymulować namnażanie grzybów – sprzymierzeńców złośliwych bakterii. Grzyby zapewniają skuteczną ochronę gronkowcowi, który po zakończeniu kuracji, wychodzi ukrycia. Wskazane jest zatem stosowanie medykamentów likwidujących gronkowca, bez namnażania grzybów.



Użytkownicy trafili tutaj szukając: gronkowiec, gronkowiec złocisty, gronkowiec w nosie, gronkowiec objawy, gronkowiec zlocisty, gronkowiec złocisty objawy, gronkowiec złocisty w nosie, gronkowiec w nosie objawy, gronkowiec złocisty w nosie objawy, gronkowiec w gardle objawy, objawy gronkowca, staphylococcus aureus w nosie, objawy zakażenia gronkowcem, bakteria w nosie, jak wykryć gronkowca

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji: