Zajadanie stresu

Wpływ stresu na utratę kontroli nad wagą.

zajadanie stresu

© Depositphotos.com

Obiegowe opinie często głoszą, że od nadmiernego stresu traci się na wadze. tymczasem coraz więcej osób boryka się z odwrotnym problemem: w stanie dużego napięcia, nie są w stanie powstrzymać się od podjadania. dlaczego stres potrafi przyczynić się do objadania?

Kompulsywne zajadanie

Jedzenie nie tylko pełni ważną rolę fizjologiczną w odżywaniu się człowieka, ale potrafi także pokryć pewne potrzeby emocjonalne. Niestety wiele zaburzeń odżywiania jest nierozłącznie związanych z psychiką. Należy do nich anoreksja czy bulimia, ale także kompulsywne objadanie się. Sama geneza objadania się jest podobna do etiologii innych patologii żywieniowych. Pojawia się wtedy, gdy spożywanie pokarmów staje się centrum zainteresowań jednostki. Kompulsywne jedzenie jest reakcją na negatywne emocje: strach, złość, pustkę czy smutek. [1] Zazwyczaj objadanie się jest napadowe, a chory potrafi w ciągu jednego ataku kompulsywnego jedzenia spożyć ogromne ilości pokarmu.  Niekiedy granicą jest dopiero uczucie przepełnienia żołądka.  Co ważne, ataki kompulsywnego zajadania nie pojawiają się tylko wtedy, gdy osoba jest głodna. Mogą się pojawić również po solidnym posiłku, jeżeli wystąpi sytuacja stresowa. Dodatkowo, w tym przypadku nie występują, tak jak przy bulimii, zachowania, które mają zredukować następstwo ataku gwałtownego spożywania jedzenia (prowokowanie wymiotów). Osoba cierpiąca na problemy związane z kompulsywnym zajadaniem, nierzadko czuje do siebie wstręt i obrzydzenie. Często pojawia się u niej także depresja. [2]

Jak poradzić sobie z kompulsywnym objadaniem? Pomoc bliskich jest nieodzowna

Pierwszym etapem na drodze do rozwiązania problemu kompulsywnego objadania się, jest uświadomienie sobie problemu.  Drugim krokiem jest podjęcie starań o wyleczenie się. Na początku, pomocna jest rozmowa z kimś bliskim: mężem, mamą, przyjaciółką. Osoba, która w stresie sięga po jedzenie i spożywa je w ogromnych ilościach, musi mieć świadomość wsparcia od najbliższych osób. Przyniesie jej to ogromną ulgę i poczucie bezpieczeństwa. Warto także wprowadzić nawyki, które w znaczący sposób uniemożliwią lub utrudnią uleganie napadom głodu.

Metody walki z kompulsywnym objadaniem się

Przy spożywaniu posiłków, należy unikać pozostawania samemu w pomieszczeniu – lepiej, gdy osobie borykającej się z problemem kompulsywnego zajadania towarzyszy wtedy ktoś bliski, kto pomoże jej rozładować stres i uspokoić się. Wskazane jest również stosowanie odpowiedniej diety. Najlepiej, gdy niewielkie posiłki są spożywane co trzy-cztery godziny. Pozwala to uniknąć osobie podatnej na stresowe objadanie się sytuacji, w których napięcie dopingowane jest dodatkowo uczuciem głodu. Regularne jedzenie stabilizuje bowiem stężenie glukozy we krwi. W przypadku silnie stresującego incydentu, warto zastosować także techniki relaksacyjne lub mieć w zanadrzu skuteczną metodę odprężenia: może być to wizyta w kinie, sięgnięcie po ulubioną książkę, ciepła kąpiel z dużą ilością piany lub drzemka z kompresem nasączonym aromatycznymi olejkami.

Nagrody za zmaganie się z nałogiem

Przydatne jest również motywowanie się. W zamian za nieuleganie atakom kompulsywnego jedzenia, można kupić sobie na przykład wymarzony drobiazg (ważne jednak, aby nagrodą nie było nic do jedzenia).  Warto wynagradzać sobie szczególne osiągnięcia, na przykład zwycięstwo z nocną ochotą na jedzenie. Wiele cierpiących na ataki objadania się skarży się przede wszystkim na uleganie nocnemu podjadaniu słodyczy. Najlepszą metodą ich uniknięcia jest więc zadbanie o dobry i głęboki sen po lekkim wysiłku fizycznym i w przewietrzonej sypialni. Nie pozwoli to na obudzenie się w środku nocy i konieczność walki z pokusą pełnej lodówki.
 
1.Pilska M., Jeżewska-Zychowicz M. Psychologia żywienia – wybrane zagadnienia. Wyd SGGW, Warszawa 2008. Za: Koszowa A., Dittfeld A. Zubelewicz-Szkodzińska B. Psychologiczny aspekt odżywiania oraz wpływ wybranych substancji na zachowania i procesy myślowe. Hygeia Public Health 2013, 48, nr 3, s.279-284.

2. Nowogrodzka A., Piasecki B. Zaburzenie odżywania – różnice międzypłciowe. Nowiny Lekarskie 2012, 81, nr 4, s.381–385.

 

Oceń artykuł:

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze
  • Kasia

    Ja niestety tak mam, że jak mnie coś zestresuje to od razu sięgam po coś do jedzenia. Najczęściej ciasteczka, chipsy i inne niezdrowe rzeczy.

  • Ela

    U mnie jest na odwrót. Jak mocno się stresuję to nie mogę w ogóle nic zjeść.

  • Justyna Kochanowicz

    ja tez właśnie jak się zestresuję to na odwrót nic nie przełknę. Kiedyś miałam bardzo stresującą pracę i w sumie to dzięki temu schudłam ok 10kg no ale na zdrowiu też mi się to odbiło niestety:(

  • Aga24

    A potem problem z wagą;/ Na szczęście parę prostych sposobów na pozbycie się kilogramów:) http://zbijamywage.pl/przydatne-przy-odchudzaniu/proste-tricki-ktore-ulatwia-odchudzanie-cz-1

  • Bartłomiej Jarachowski

    Jakim cudem w stresowych sytuacjach mam więcej jeść? Nie rozumiem tego przecież jest zupełnie odwrotnie tak jak dziewczyny piszescie… sam nie moge jesc jak jestem mocno zestresowany.