Alergologia

Swędząca pokrzywka – jak złagodzić reakcję alergiczną?

20 grudnia 2017

Swędząca pokrzywka – jak złagodzić reakcję alergiczną?

Praktycznie wszyscy to znamy4. Ból, jakby coś chciało się wydostać spod naszej skóry. Nie możemy wytrzymać, więc drapiemy obolałe miejsce aż do krwi. Jakbyśmy chcieli wydrapać swędzące krostki na ciele w całości. To zjawisko to pokrzywka! Uciążliwe schorzenie, którego istotą jest występowanie swędzących zmian skórnych (bąble na skórze)2.

Ale swędzi, czyli kiedy wysypka nie pozwala nam żyć

Cechą charakterystyczną pokrzywki jest posiadanie wielu odmian, które różnią się między sobą. Czym? Kilkoma cechami klinicznymi, swoim przebiegiem, a w końcu – leczeniem. Mają one jednak rzecz wspólną. Jest to bąbel, będący miejscowym obrzękiem skóry właściwej. Jego wielkość jest różna i waha się od wykwitów mających średnicę rzędu kilkunastu milimetrów do rozległych powierzchni obrzękowych zajmujących znaczną część tułowia lub kończyn. Zazwyczaj pokrzywki powstają szybko i szybko znikają. Zwykle trwa to kilka godzin, bardzo rzadko dobę lub dłużej1.

Na co uważać, czyli co może powodować pokrzywki

Objawy uczulenia mogą wywoływać1,4:

  • pokarmy: (jaja, mleko, czekolada, ryby, orzechy, owoce cytrusowe, mąka, przyprawy);
  • leki: pochodne penicyliny, sulfonamidy, opiaty, kurara, inhibitory konwertazy angiotensyny;
  • radiologiczne środki kontrastowe;
  • alergeny wziewne (pyłki roślin, naskórki zwierząt) – reakcja alergiczna;
  • użądlenia i ugryzienia owadów.

Rodzaje pokrzywek:

Wyróżniamy następujące rodzaje pokrzywki4:

  • Pokrzywka idiopatyczna (nieswoista) – stanowi 30% wszystkich pokrzywek. Do jej przyczyn należą: stany zapalne zębów, pęcherzyka żółciowego, zatok, narządu rodnego, nerek, pasożyty, grzybice, czynniki psychogenne .
  • Pokrzywka aspirynowa – stanowi kolejne 30% pokrzywek. Jest związana z zaburzeniami metabolizmu kwasu archaidonowego. Powodować ją mogą: niesterydowe leki, aspiryna, indometacyna, barwniki, środki smakowe, środki konserwujące żywność.
  • Pokrzywka opóźniona z ucisku – stanowi 10% pokrzywek. Obrzęki i bąble występują kilka godzin po ucisku tępymi przedmiotami i utrzymują się przez 1-2 doby. Występują częściej u mężczyzn po 40. roku życia, a u kobiet z zaburzeniami miesiączkowania, mogą być zapowiedzią menopauzy.
  • Pokrzywka z zimna – stanowi 7-9% wszystkich pokrzywek. Jest spowodowana zmianą temperatury. Dopaść nas może o każdej porze roku. W lecie może to być silny wiatr lub kąpiel w naturalnych zbiornikach wodnych, zimą wyjście z ciepłych pomieszczeń zamkniętych.
  • Pokrzywka świetlna. Wywoływana jest przez światło w okresie dużego nasłonecznienia.
  • Pokrzywka wywołana. Pierwszym objawem jest silny świąd zmuszający pacjenta do drapania się, czego wynikiem jest powstanie bąbli. Najczęściej występuje u młodych osób dorosłych.
  • Pokrzywka alergiczna. Wywołana jest najczęściej przez alergeny pokarmowe, rzadziej – wziewne4. Charakteryzuje ona alergie skórne.

Jak sobie pomóc i zażegnać wysypkę?

Leki na pokrzywkę są różne tak, jak różne są wysypki. W leczeniu farmakologicznym mają zastosowanie leki przeciwhistaminowe I i II generacji. Powinny być one dobierane indywidualnie do każdego przypadku przez lekarza. Dobrze wchłaniają się z przewodu pokarmowego. Działanie możemy obserwować już w 15-30 minut po podaniu3. W przypadku, gdy nie stwierdzimy powodu pojawienia się wysypki, zalecana jest współpracę z psychiatrą4. Wykorzystujemy też leki stabilizujące komórkę tuczną (ketotifen, loratadyna), leki beta-adrenergiczne (albuterol, terbutalina, metaptoterenol), nifedypinę (Adalat, Cordafen) oraz stanazolol. Często też w takich przypadkach wielu lekarzy zaleca picie wapna, ale jego skuteczność terapeutyczna nie została naukowo potwierdzona3.

1. Rudzki E. Choroby alergiczne skóry. Postępy Nauk Medycznych. 2007;11(1):457-465.
2. Pitsch T, Mucha R, Sieroń A. Leczenie pokrzywki metodami fizykalnymi. Balneologia Polska. 2006;48(3):161-163.
3. Skwara I, Chodorowska G, Krasowska D. Pokrzywka przewlekła – definicja, podział, diagnostyka, leczenie. Medycyna Rodzinna. 2004;5:205-211.
4. Stelmasiak T. Alergiczne choroby skóry. Farmaceutyczny Przegląd Naukowy. 2007:9:29-35.

(Odwiedzono: 963 razy, w tym dzisiaj: 4)


Tagi: