wpisz szukaną frazę

Ceftriakson
Składniki aktywne

Ceftriakson

Ceftriakson
Podziel się
Ceftriakson

.

C18H18N8O7S3

(6R,7R)-7-({(2Z)-2-(2-amino-1,3-thiazol-4-yl)-2-[(methyloxy)imino]acetyl}amino)-3-{[(6-hydroxy-2-methyl-5-oxo-2,5-dihydro-1,2,4-triazin-3-yl)thio]methyl}-8-oxo-5-thia-1-azabicyclo[4.2.0]oct-2-ene-2-carboxylic acid

Ceftriakson jest stosowany w przypadku ciężkich zakażeń patogenami wrażliwymi na ceftriakson, takimi jak paciorkowce. Należą do nich:

  • infekcje zagrażające życiu
  • bakteryjne stany zapalne po operacjach
  • zakażenia u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym (np. AIDS)
  • zapalenia opon mózgowych
  • choroby weneryczne (takie jak rzeżączka)
  • zakażenia krwi
  • borelioza, infekcja bakteryjna przenoszona przez ugryzienia kleszczy.
  • bakteryjne zapalenie kości i tkanek miękkich (np. zapalenie kości i szpiku)
  • infekcje skóry
  • zapalenie jamy ustnej i gardła
  • zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, takie jak zapalenie zatok, migdałków lub zapalenie płuc.

Leczenie ceftriaksonem nie może być wykonane dosutnie, ale tylko przez zastrzyk lub wlew dożylny.

Sposób działania ceftriaksonu

Ceftriakson jest przedstawicielem cefalosporyn, a zatem należy do grupy substancji czynnej antybiotyków beta-laktamowych. Składnik aktywny hamuje powstawanie ściany komórkowej bakterii podczas fazy jej wzrostu. Blokuje  wiążące penciliny białka i tym samym zabija bakterie.

Ceftriakson jest skuteczny przeciwko wielu różnym patogenom, dlatego też znany jest jako cefalosporyna o szerokim spektrum działania. Ceftriakson może być również stosowany przeciwko bakteriom, które posiadając białkową beta-laktamazę, niszczą inne cefalosporyny i tym samym czynią je nieskutecznymi.

Poprzedni artykuł
Następny artykuł