SEPSA – przyczyny, objawy i sposoby leczenia posocznicy

Dowiedz się komu zagraża zakażenie uogólnione i jak się je leczy

© Depositphotos.com

Sepsa obrosła w wiele mitów i legend, które przyczyniają się do potęgowania strachu wśród pacjentów. Warto dowiedzieć się więcej na temat posocznicy, poznać jej przyczyny, objawy i sposoby leczenia.

Sepsa – groźna od stuleci

Sepsa nie jest niczym nowym – podobne objawy dotykały chorych już w starożytności. Mimo to przez całe wieki stan wiedzy na jej temat był znikomy. Dopiero ostatnie lata przyniosły odpowiedzi na wiele ważnych pytań – wyniki zaawansowanych badań pozwoliły poznać i zrozumieć mechanizmy, jakie nią kierują.

Kiedy Twój organizm zaatakują grzyby chorobotwórcze, bakterie lub wirusy, układ immunologiczny zostaje pobudzony do walki i obrony. Jeśli jednak odporność z różnych przyczyn jest znacznie obniżona lub bariera ochronna ustroju zostaje przełamana, rozwija się sepsa, czyli zakażenie uogólnione. W jej przebiegu we krwi występuje duża liczba cytokin (mediatorów zapalenia) (1), co prowadzi do przyspieszenia akcji serca i wzrostu albo spadku temperatury ciała. Często tworzą się też mikrozakrzepy – które stają się wówczas wyjątkowo groźne. Mechanizmy, które odpowiadają za ich rozpuszczanie, przestają funkcjonować, a przez uszkodzone naczynia krwionośne osocze przedostaje się do tkanek. Do komórek ciała dociera coraz mniej tlenu. Niedotlenione komórki obumierają. Chorzy cierpią z powodu poważnych zaburzeń świadomości, do których dołączają problemy z nerkami. Dochodzi do systematycznego uszkadzania kolejnych narządów, które zaczynają nieprawidłowo działać. Zdarza się, że sepsa wiąże się z całkowitą niewydolnością organizmu oraz nieodwracalnym wstrząsem (2).

Drobnoustroje odpowiedzialne za objawy sepsy

Na początku sepsy pacjenci obserwują wzrost lub obniżenie temperatury ciała, doskwiera im szybszy oddech i tętno, pojawia się stan rozbicia i ogólnego, znacznego osłabienia. Zapamiętaj te objawy – gdybyś zauważyła je u siebie lub kogoś bliskiego, nie zwlekaj z konsultacją lekarską. Zwracaj uwagę na podobne symptomy zwłaszcza po zabiegach operacyjnych, wyrywaniu zęba lub kiedy Twój organizm jest osłabiony.

Jak ustrzec się przed posocznicą? Istnieją już skuteczne szczepionki – co prawda, nie na sepsę, ale na wybrane bakterie, które ją wywołują (np. szczepienia przeciwko meningokokom lub pneumokokom). Można szczepić (tylko prywatnie) nawet niemowlęta, a także dzieci i dorosłych.

Sepsą nie można się zarazić – posocznica określa szereg objawów, które pojawiają się w przebiegu zakażenia uogólnionego. Kiedy jednak wywołują ją wirusy, grzyby albo bakterie – może dojść do zakażenia tymi mikroorganizmami.

Za posocznicę odpowiadają:
• bakterie: meningokoki, pneumokoki, gronkowce, paciorkowce, E. Coli,
• wirusy gorączki krwotocznej,
• grzyby – Candida albicans (3).

Komu zagraża zakażenie uogólnione i jak się je leczy?

Na sepsę teoretycznie zachorować może każdy, nawet zdrowy człowiek. W jej wyniku w czasie od kliku do kilkunastu godzin dochodzi do stanu krytycznego, który stanowi poważne niebezpieczeństwo dla życia pacjenta. Jednak w tzw. grupie ryzyka znajdują się przede wszystkim osoby z niesprawnym układem immunologicznym: seniorzy, pacjenci z przewlekłymi chorobami, dzieci, u których układ odpornościowy dopiero się rozwija. Na rozwój posocznicy narażone są też osoby z osłabioną odpornością, np. w wyniku długotrwałego stresu labo nieodpowiedniej (drakońskiej) diety. Zakażenie uogólnione pozwija się też u pacjentów po zabiegach inwazyjnych. Sepsa wciąż jest poważnym problemem klinicznym, przede wszystkim ze względu na nadzwyczaj szybki rozwój choroby. Dlatego w jej przebiegu zasadniczą rolę odgrywają sprawna diagnostyka i wdrożenie leczenia w krótkim czasie po wystąpieniu symptomów.

Posocznicę leczy się w szpitalu, najczęściej przy pomocy antybiotyków (należy podać je jak najszybciej – kilka godzin po wystąpieniu objawów). Pacjentom powinno się uzupełniać płyny i podawać im leki nasercowe i przeciwzakrzepowe (4). Przy pomocy posiewu krwi ustala się, który drobnoustrój doprowadził do rozwoju sepsy (dzięki czemu wdrażana terapia staje się skuteczniejsza). Lekarze próbują odnaleźć też tzw. pierwotne źródła zakażenia (np. ropnie). W przypadku, gdy określenie rodzaju bakterii odpowiedzialnej za posocznicę jest niemożliwe, ordynuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania.

Sepsa – wyścig z czasem

Jeśli zauważysz u siebie objawy sepsy – natychmiast dzwoń po pomoc medyczną. Leczenie posocznicy to wyścig z czasem. Pacjentów hospitalizuje się i jak najszybciej podaje im antybiotyki.

1. Warszawski Uniwersytet Medyczny, https://pneumonologia.wum.edu.pl/system/files/sepsa.pdf, dostęp: 12.02.2016
2. Medycyna Praktyczna, http://infekcje.mp.pl/wytyczne/show.html?id=84857, dostęp: 12.02.2016
3. Warszawski Uniwersytet Medyczny, jw.\
4. Medycyna Praktyczna, jw.

Oceń artykuł:

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze