Sarkoidoza 4.75/5 (4)

Jak ją rozpoznać i jak leczyć?

© Depositphotos.com

Czym jest sarkoidoza?

Sarkoidoza to choroba wynikająca ze szczególnego rodzaju zapalenia tkanek ciała. Stan zapalny może być ulokowany niemal w każdym narządzie, ale rozpoczyna się zazwyczaj w płucach lub węzłach chłonnych (sarkoidoza węzłowa). Przyczyny sarkoidozy nie są znane. Choroba może pojawić się nagle i równie szybko zniknąć. Czasem rozwija się stopniowo, a objawy nawracają przez całe życie. W miarę postępowania choroby, w zainfekowanych tkankach pojawiają się mikroskopijne guzy zwane ziarniakami. W większości przypadków zmiany te znikają samoistnie. Zdarza się jednak, że nie ustępują, a powstający w ich miejscu stan zapalny przyczynia się do powstawania zwłóknień. Sarkoidozę po raz pierwszy (ponad 100 lat temu) opisało dwóch niezależnie od siebie pracujących dermatologów – angielski doktor Jonathan Hutchinson oraz dr Caesar Boeck, prowadzący badania w Norwegii. Dzisiejsza nazwa choroby pochodzi od greckich słów „sark” i „oid”, czyli mięsopodobne. Termin ten odnosi się do sarkoidozy skórnej, której przebiegowi często towarzyszą nieestetyczne wykwity.

Objawy sarkoidozy

Symptomy choroby różnią się w zależności od tego, jaka część organizmu została zainfekowana. Wiele osób w ogóle nie odczuwa żadnych objawów, a o chorobie dowiaduje się przypadkiem, na przykład na podstawie wykonanego z innej przyczyny rentgenu klatki piersiowej. Wśród objawów charakterystycznych dla tej choroby znajdują się:

  • Gorączka
  • Ustawiczne zmęczenie
  • Powiększenie węzłów chłonnych
  • Utrata masy ciała
  • Objawy ze strony płuc (utrzymujący się suchy kaszel, duszność, świszczący oddech, ból w klatce piersiowej)
  • Objawy skórne (pojawienie się wysypki w postaci czerwono-purpurowych guzków na łydkach i kostkach, miejscowe zmiany w pigmentacji skóry, owrzodzenia pojawiające się w okolicach nosa, policzków i uszu)
  • Problemy z oczami (zaburzenia widzenia, ból i zaczerwienienie oka, nadwrażliwość na światło)

Czynniki ryzyka sarkoidozy

Sarkoidoza pojawia się najczęściej pomiędzy 20. a 40. rokiem życia 1. Bardziej narażone na wystąpienie tej choroby są kobiety. Również historia rodzinna, w której odnotowano przypadki zachorowania na sarkoidozę zwiększa ryzyko wystąpienia tego schorzenia.

Możliwe powikłania sarkoidozy

  • Uszkodzenia płuc (nieleczona sarkoidoza płuc może prowadzić
    do nieodwracalnego uszkodzenia tkanki znajdującej się pomiędzy pęcherzykami płucnymi, co prowadzi do trudności z oddychaniem)
  • Uszkodzenia oczu (zapalenie może rozwinąć się w każdej części oka i spowodować
    utratę wzroku; sarkoidoza może być przyczyną zaćmy lub jaskry)
  • Uszkodzenia serca (sarkoidoza serca objawiająca się wystąpieniem ziarniaków w mięśniu sercowym może zakłócać sygnały elektryczne napędzające jego bicie; prowadzi to do zaburzeń rytmu serca, a w rzadkich przypadkach śmierci)
  • Uszkodzenia nerwów (u niewielkiej liczby osób z sarkoidozą pojawiają się problemy z ośrodkowym układem nerwowym, jeśli ziarniaki utworzą się w mózgu lub rdzeniu kręgowym; zapalenie nerwu twarzowego może spowodować paraliż twarzy)

Rozpoznanie sarkoidozy

Diagnostyka sarkoidozy jest trudna, gdyż w swoim początkowym stadium nie daje żadnych objawów. Kiedy jednak te się pojawią, łatwo pomylić je z tymi charakterystycznymi dla innych schorzeń. Oprócz przeprowadzenia zwykłego badania fizykalnego, które obejmuje analizę szmerów serca oraz płuc, zweryfikowanie zmian skórnych oraz sprawdzenie rozmiarów węzłów chłonnych, lekarz prawdopodobnie zaleci wykonanie RTG klatki piersiowej, ogólnego badania krwi, badania czynności i pojemności płuc, badanie wzroku, a czasem biopsję węzłów chłonnych.

Leczenie sarkoidozy

Nie ma lekarstwa na sarkoidozę. Zazwyczaj osoba dotknięta tą chorobą nie wymaga żadnego leczenia, jeśli nie ma objawów. Sarkoidoza często ustępuje samoczynnie. Osoby, u których stwierdzono wystąpienie tego schorzenia, powinny być ściśle monitorowane przez lekarzy. Prześwietlenia klatki piersiowej, badania oczu czy skóry powinny być przeprowadzane cyklicznie w równych odstępach czasu. Nie ma naukowych dowodów na to by dieta w sarkoidozie wykazywała działanie terapeutyczne, ale dbanie o zdrowe menu z pewnością polepszy ogólny stan chorego.

1. http://www.czytelniamedyczna.pl/3640,sarkoidoza.html

(Visited 11 861 times, 27 visits today)

Oceń artykuł:

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze