Rumień wędrujący – co to jest?

Sprawdź, czym jest i jak sobie z nim radzić.

© Depositphotos.com

Rumień wędrujący to dolegliwość, która wskazuje na zarażenie bakteriami boreliozy. Z uwagi na groźne powikłania oraz nieprzyjemne objawy, warto wiedzieć, czym tak naprawdę jest oraz co zrobić, jeśli pojawi się podejrzenie jego wystąpienia.

Rumień i rumień wędrujący

Oba stany są od siebie zdecydowanie różne, choć zwykle mają tę samą przyczynę – ukąszenie kleszcza. Należy pamiętać jednak o tym, że rumień nie występuje ani zawsze, ani u każdego. Co więcej, nie musi także pojawić się bezpośrednio po kontakcie z pajęczakiem.

Niezwykle istotną sprawą jest odróżnienie rumienia wędrującego od bardzo częstego rumienia alergicznego. Pierwszy z wymienionych bywa nazywany „bawolim okiem”, co zawdzięcza swojemu charakterystycznemu wyglądowi. Często porównuje się go także do strzelniczej tarczy. W samym centrum ulokowany jest ślad po ukąszeniu kleszcza. Wokół zaczerwienienia zwykle pojawia się blady okrąg – zamknięty kolejnym owalnym lub okrągłym zaczerwienieniem. Rumień alergiczny to natomiast zazwyczaj niewielkie zaczerwienienie o jednolitym lub plamistym zabarwieniu.

Pojawienie się rumienia wędrującego to pierwsza oznaka bardzo groźnej choroby odkleszczowej, jaką jest borelioza. Szacuje się, iż w Europie nawet 30% kleszczy może być zarażonych wywołujących ją bakterią o nazwie „Borrelia”1.

Gdzie najczęściej się pojawia?

Należy pamiętać, iż charakterystyczny odczyn skórny może pojawić się w zasadzie wszędzie, gdyż bakterie Borrelii krążą wraz z krwią w naczyniach krwionośnych i mogą osiąść w niemal dowolnym miejscu. Mimo to, wysypka pojawia się zwykle w okolicy:

  • pod pachami i w pachwinach,
  • głowy,
  • pośladków,
  • ud,
  • obwodu pasa,
  • dołu podkolanowego 2

Większość z tych miejsc sprzyja ukąszeniom i wystąpieniu objawów z uwagi na to, iż organizm generuje w nich wysoką temperaturę oraz gromadzi wilgoć – co jest ulubionym środowiskiem kleszczy.

Jakie są objawy rumienia wędrującego?

Rumień wędrujący odznacza się charakterystycznymi dolegliwościami, które są nie tylko wyjątkowo kłopotliwe, lecz również zwracają uwagę nawet najbardziej roztargnionych osób. Choć okazuje się to pomocne w diagnostyce, zdecydowanie skuteczniejszym rozwiązaniem jest dokładne oglądanie całego ciała po wyjściu do lasu i przebywaniu w innych miejscach, w których mogło dojść do ukąszenia.

Głównymi objawami zakażenia bakteriami Borrelia i pojawienia się rumienia wędrującego są:

  • pieczenie i silny świąd w miejscu ugryzienia,
  • charakterystyczne zaczerwienienie okolicy ciała,
  • bóle mięśni, stawów oraz głowy,
  • okresowe zaburzenia rytmu serca,
  • wysokie gorączki,
  • mogą wystąpić również wybroczyny i pęcherze.

W jaki sposób można bezpiecznie i pewnie wyleczyć rumień?

W obliczu ryzyka zarażeniem boreliozą kluczowe jest odpowiednie i wczesne rozpoznanie. Najbezpieczniejsze rozwiązanie to wizyta u lekarza, który ustali przyczynę i dobierze odpowiednie leczenie, jeśli takowe będzie konieczne. Zwykle stosuje się terapię antybiotykową przez okres około trzech tygodni. To bardzo istotne z uwagi na konsekwencje, jakie niesie za sobą borelioza – może ona doprowadzić do porażenia nerwów obwodowych, co z kolei skutkuje zaburzeniami czucia, a nawet wystąpieniem niedowładów ciała.

1. J. Cianciara, J. Juszczyk red.), Choroby zakaźne i pasożytnicze, Wydawnictwo Czelej, Lublin 2007, s. 89-90.
2. Z. Dziubek red.), Choroby zakaźne i pasożytnicze, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, s. 182-186.

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze