Rozmaz krwi – dla kogo jest to badanie i jak prawidłowo odczytywać jego wyniki?

Dowiedz się, jak interpretować wyniki badań krwi.

© Depositphotos.com

Nie od dziś wiadomo, że parametry krwi stanowią bardzo ważny element postępowania lekarskiego. Stosunkowo szczegółowym badaniem jest rozmaz krwi. Na czym on polega i jak wstępnie interpretować jego wyniki?

Rozmaz krwi – na czym polega?

Rozmaz krwi obwodowej to jedno z często stosowanych badań, które może zostać zlecone profilaktycznie lub w toku różnego rodzaju działań lekarskich. Co ważne, jest bardzo szczegółowe, a dokładnej analizie podlega wiele parametrów oraz elementów.

Standardowa morfologia bada przeze wszystkim krwinki czerwone i białe oraz jej płytki. Rozmaz natomiast dodatkowo ocenia aż 5 populacji leukocytów: monocyty, monocyty, bazofile, eozynofile i neutrofile. Informacje o poziomie poszczególnych frakcji mogą być kluczowe, gdyż często bezpośrednio wskazują na obecność zakażeń, alergii, różnego rodzaju chorób wirusowych i bakteryjnych, a nawet niedoczynności bądź nadczynności tarczycy. Zatem obraz krwi uzyskany w tym badaniu jest znamienny i stanowi cenną wskazówkę diagnostyczną.

Rozmaz mikroskopowy krwi – jak odczytać wyniki?

Każdy z badanych elementów rozpatrywany jest osobno. Limfocyty w rozmazie pełnią funkcję kluczową, odpowiadają także za wiele ważnych procesów. Dlatego też tak istotne jest utrzymanie ich poziomu w normie. Ich liczba może zmniejszać się np. w przypadku stosowania leczenia kortykosteroidami charakteryzującymi się działaniem przeciwalergicznym i przeciwzapalnym. Rozwijające się zakażenie wirusowe także może objawiać się obniżeniem ich poziomu. Natomiast podwyższone limfocyty w rozmazie krwi pojawiają się przy takich schorzeniach, jak: krztusiec, chłoniaki, gruźlica, świnka, odra, kiła, szpiczak mnogi, różyczka i choroby immunologiczne. Poziom limfocytów (LYMPH) w obrazie krwi powinien wynosić około 20-45 % 1.

Neutrocyty także wzrastają w przypadku zakażeń ogólnych i miejscowych. Musisz jednak wiedzieć, iż podwyższone neutrocyty wskazują także na obecność nowotworu, przebytego zawału, krwotoku lub urazu. Poziom neutrocytów poniżej normy to objaw zakażenia grzybiczego, bakteryjnego lub pierwotniakowego. Prawidłowa wartość tego elementu to 1-5 % w przypadku neutrofilów pałeczkowatych oraz 40-70 % odpowiedników segmentowych.

Kolejnym współczynnikiem są bazocyty. Wartość tego parametru rośnie przede wszystkim w przy stanach alergicznych, stanach zapalnych przewodu pokarmowego i przewlekłej białaczce szpikowej – nierzadko także we wrzodziejących zapaleniach jelit oraz niedoczynności tarczycy. Liczba bazocytów ulega zmniejszeniu przy ostrej gorączce reumatycznej i nadczynności tarczycy, ostrych infekcjach czy zapaleniu płuc. Wpływ na spadek tej frakcji może mieć nawet długotrwały i intensywny stres! Norma bazocytów i bazofili (BASO) to dokładnie 1 % 2.

Zbyt niski poziom eozynofilów zwykle bywa związany z durem brzusznym, nieprawidłowym funkcjonowaniem hormonów nadnerczowych czy też z zakażeniami bądź urazami. Odwrotna sytuacja ma miejsce przy różnego rodzaju chorobach alergicznych, hematologicznych i zakaźnych oraz astmie oskrzelowej i katarze siennym. Zakres eozynofili i eozynocytów (EOS) mieści się w przedziale od 1 % do 5 %.

Ostatnią ocenianą populacją są monocyty. Ich podwyższona ilość sugeruje gruźlicę, mononukleozę, zapalenie wsierdzia, a nawet nowotwory. Nierzadko do tej grupy dodaje się także kiłę i chorobę Leśniowskiego-Crohna. Obniżony poziom monocytów w rozmazie krwi jest natomiast zazwyczaj efektem stosowania glikosterydów. Warto dodać, że optymalna wartość monocytów w badaniu waha się od 3 % do 8 %.

Pamiętaj jednak, aby szczegółową interpretację wyników pozostawić lekarzowi. Samodzielna ocena powinna być traktowana jedynie jako wskazówka, nie zaś ostateczny wniosek opierany na obrazie krwi.

Wyniki poza normą mogą być DOBRE!

Poziom neutrocytów wyraźnie przekracza granicę normy w trzecim trymestrze ciąży, nie musi zatem wskazywać na groźne choroby czy innego rodzaju powikłania.

1. M. Matysiak, J. Zbrożek, Choroby krwi, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010
2. M. Matysiak, J. Zbrożek, Choroby krwi, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze