Róża – zaraźliwa choroba skóry – objawy, przebieg i metody leczenia

Nie przeocz ważnych objawów !

© Depositphotos.com

Róża to nie tylko imię pięknego kwiatka, ale przykra dolegliwość, która odbiera i zdrowie i urodę. Ponieważ nie powstała szczepionka przeciwko bakteriom odpowiedzialnym za rozwój choroby, profilaktyka opiera się na zmniejszaniu liczby czynników ryzyka, higienie i dezynfekcji wszelakich skaleczeń, zadrapań oraz otarć. Zastanawiasz się, czy chorobą różą można się zarazić? Sprawdź, jakie są pierwsze objawy i na czym polega leczenie.

Choroba róża – objawy

Róża to niezwykle podstępna choroba, potrafi bowiem pojawić się niespodziewanie, bez wyraźnych zwiastunów. Nagle wzrasta temperatura ciała, a gorączce towarzyszą dreszcze i uczucie zimna. Pierwsza myśl? Oczywiście, grypa. Rozpoczynasz kurację ogólnie dostępnymi medykamentami, a wówczas okazuje się, że autodiagnoza była błędna. Do objawów grypopodobnych dołączają się symptomy charakterystyczne dla róży. Chorobowo zmieniona skóra staje się wrażliwa na dotyk, krwistoczerwona, gorąca, błyszcząca i napięta. To właśnie zmiany miejscowe, najczęściej zlokalizowane na twarzy i podudziach, zdradzają prawdziwe źródło problemu. Ponadto mogą pojawić się pęcherzyki wypełnione treścią surowiczą oraz zaburzenia ze strony układu pokarmowego (wymioty, nudności). W niektórych przypadkach dochodzi także do powiększenia węzłów chłonnych. Ponieważ choroba nie mija samoistnie, żadnych jej objawów nie wolno bagatelizować. Przed podjęciem właściwego leczenia, konieczne bywa wykluczenie obecności innych schorzeń, m.in: zakażenia półpaścem, gronkowcem, ropowicy skóry, rumienia guzowatego czy ostrego kontaktowego zapalenie skóry. Z kolei, gdy twarz jest objęta zmianami, zachodzi potrzeba eliminacji zachorowania na groźniejszą odmianę choroby róży, czyli różę nowotworową. Diagnoza adekwatna do źródła problemu decyduje o przebiegu i skuteczności kuracji.

Choroba róża – przebieg

Czy róża jest chorobą zakaźną? Czy do zarażenia wystarczy kontakt z pacjentem? Róża bardzo często mylona jest z różyczką, czyli chorobą wirusową przenoszoną drogą kropelkową. Stąd przekonanie, że omawiany problem rozprzestrzenia się w dużych skupiskach ludzi poprzez kontakt bezpośredni oraz, że ustępuje samoistnie. Błąd. Róża to choroba zakaźna, która szybko się rozwija i wymaga terapii medycznej. Niewinna, mała plamka, w krótkim czasie może rozprzestrzenić się na większą powierzchnię skóry. W niektórych przypadkach czerwone pasma wędrują wzdłuż naczyń chłonnych, wywołując ich proces zapalny. Obrzęk naczyń chłonnych w parze ze stanem zapalnym prowadzi do zniekształceń, zrostów, a finalnie do upośledzeń w krążeniu limfy. Ta odmiana choroby zyskała miano róży pełzającej lub wędrującej. Zmiany zwykle dotyczą skóry twarzy, ale mogą także atakować kończyny. Róża na nodze sprawia, że nawet szczupłe łydki stają się obrzęknięte, nalane i niemal tak obszerne w kostkach, jak w udach.

Schorzeniem trudno zarazić się od drugiej osoby, ponieważ jest to dolegliwość skóry i tkanki podskórnej wywołana przez paciorkowce ropne, przenikające do organizmu w wyniku urazu mechanicznego. Wśród innych przyczyn wymienia się upośledzenie krążenia chłonnego lub żylnego oraz wewnątrzustrojowe ognisko zakaźne. Aby doszło do rozwoju choroby róży, muszą pojawić się czynniki predysponujące, np. grzybica lub owrzodzenia.
Przebieg dolegliwości zależy od nasilenia objawów. Poza wymienionymi, różą nowotworową i różą wędrującą, istnieją cztery inne rodzaje:

  • Pęcherzowa – pojawiają się pęcherze wypełnione treścią surowiczą, następnie dochodzi do obrzęku tkanek pod naskórkiem i oddzielenie od jego głębszych warstw.
  • Martwicza, w której następuje rozkład tkanek. Jest to jedyna postać róży, która pozostawia blizny.
  • Krwotoczna – jako krwista wydzielina, bardzo często towarzyszy odmianie pęcherzowej.
  • Nawrotowa – rumień zapalny pojawia się po pewnym czasie od zakończenia choroby. Miejsce zakażenia nie ulega zmianie. Należy podkreślić, że podczas kolejnych epizodów choroby, całkowite wyleczenie nie jest możliwe, co z kolei prowadzi do groźnych powikłań.

Róża – leczenie

Podstawą terapii jest przyjmowanie antybiotyku – dożylnie, domięśniowo lub doustnie. Brzegi rany można natłuszczać maścią, a jeśli na miejscach chorobowo zmienionych pojawią się pęcherze, także maściami z antybiotykiem. W okresie zdrowienia wskazana jest pielęgnacja produktami nawilżającymi. W celu złagodzenia przykrych skutków dolegliwości, zaleca się przyjmowanie środków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych.

Terapia trawa 10 dni do dwóch tygodni, jednak w skrajnych przypadkach może przedłużyć się nawet do 3 miesięcy 1. Schorzenie nie pozostawia brzydkich śladów na skórze ani blizn. Wyjątek stanowi róża martwicza. Choroba lubi nawracać, a raz przebyta nie daje odporności całkowitej. Pamiętaj o tym i przy pierwszych niepokojących zmianach, udaj się do lekarza.

Oto lista najczęstszych powikłań wynikających z nawrotów choroby:

  • zapalenia zatok jamistych,
  • zakrzepica,
  • ropne zapalenie tkanki skórnej.
  • zapalenie naczyń chłonnych i żylnych,
  • nasilony obrzęk zwany słoniowacizną,
  • zlepy rogówkowe,
  • sepsa.

Czynniki sprzyjające zakażeniu różą

Głównymi sprawcami problemu są bakterie, które, przy zaistnieniu korzystnych warunków, prowokują rozwój choroby róży. „Wrotami” do zakażenia pozostają wszelkiego rodzaju skaleczenia, ukąszenia, urazy śluzówki na twarzy, rany spowodowane żylakami oraz rozmaite zmiany wywołane słabym ukrwieniem podudzi. W grupie szczególnego ryzyka znajdują się osoby starsze, otyłe, uzależnione od alkoholu, cierpiące na cukrzycę, zakażenia grzybicze, a także z upośledzoną odpornością, np. chorzy na HIV 1.

Źródło ogólne:
Consensus Document on the Management of Cellulitis in Lymphoedema, BLS- British Lymphology Society, tłumaczenie: lek. Agnieszka A. Krawczyk, Centrum Flebologii.
1. Rozpoznanie i leczenie zakażeń i tkanek miękkich – Wytyczne Infectious Diseases, opracowanie na podstawie: Practice guidelines for the diagnosis and management of skin and soft-tissue infections, Clinical Infectious Diseases, 2005; 41: 1373–1406 America
http://www.mp.pl/artykuly/30708

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze