Pierwsza pomoc

Reanimacja u osoby dorosłej - najważniejsze elementy pierwszej pomocy

13 lipca 2018

Reanimacja u osoby dorosłej - najważniejsze elementy pierwszej pomocy

Każdy z nas czasami może znaleźć się w sytuacji, że musi udzielić pierwszej pomocy osobie poszkodowanej w wypadku lub która znajduje się w stanie zagrożenia życia. Istnieje kilka prostych zasad, których należy przestrzegać w czasie udzielania pierwszej pomocy osobie dorosłej.

Zachować spokój

Czasami się zdarza, że gdy jesteśmy świadkami nieszczęśliwego wypadku, w którego wyniku są poszkodowani, nie wiemy, jak się zachować. I chociaż doskonale wszyscy wiemy, jak się zachować, niespodziewane zdarzenie wpędza nas w tępienie, które uniemożliwia udzielenie we właściwy sposób pierwszej pomocy. Każdy, kto jest świadkiem nieszczęśliwego zdarzenia, musi zachować spokój, bo tylko on zapewni właściwe wykonanie czynności ratunkowych.

Ocena wstępna poszkodowanego

Gdy jesteśmy świadkami nieszczęśliwego zdarzenia, w którego wyniku są poszkodowani, w pierwszej kolejności badamy funkcje życiowe. Inaczej mówiąc – szukamy oznak życia. Sprawdzamy, czy poszkodowany jest przytomny i czy poszkodowany prawidłowo oddycha. Później sprawdzamy układ krążenia poprzez badanie tętna. Dodatkowo sprawdzamy, czy źrenice reagują na światło – jeśli tak jest to możemy mieć pewność, że mózg jest właściwie dotleniony. Badając stan przytomności poszkodowanego, patrzmy również na jego twarz i zwróćmy uwagę na jej zabarwienie – czy jest blada, czerwona lub z sinym odcieniem [1].

Brak oddechu

Powietrze jest niezbędne do właściwego funkcjonowania całego organizmu. O problemach z oddychaniem mówić będziemy wówczas, gdy drogi oddechowe nie są drożne lub poszkodowany nie oddycha samodzielnie. Wówczas należy przystąpić do reanimacji, czyli czynności, których celem jest przywrócenie czynność układu krążenia krwi i oddechowego [1]. Metodą, która pozwala na przywrócenie funkcji życiowych jest prowadzenie sztucznego oddychania i rytmiczne uciskanie mostka. Gdy reanimacja wykonywana jest przez zespół medyczny, wówczas podawane są leki pobudzające krążenie i oddychanie. O skutecznej reanimacji mówić możemy wówczas, gdy po jej zakończeniu, poszkodowany oddycha samodzielnie i jest świadomy [1].

Jak reanimować osobę dorosłą?

W prowadzeniu czynności reanimacyjnej trzeba wykonać kilka prostych czynności [1]:

  1. udrożnić dogi oddechowe – jedną dłoń umieszczamy na czole poszkodowanego, a druga delikatnie odchylamy brodę poszkodowanego w kierunku klatki piersiowej; dokładnie oglądamy jamę ustna, czy przypadkiem nie znajduje się tam jakiś niewielki przedmiot, który uniemożliwia oddychanie; jeśli w ustach poszkodowanego znajduje się takowy, trzeba go jak najszybciej usunąć ruchem haczykowatym; jeśli podejrzewamy uraz kręgosłupa, starajmy się unikać poruszania głowa poszkodowanego; prawidłowy oddech będzie świadczyło o obecności tętna.
  2. podtrzymać oddech – w sytuacji, gdy nie wyczuwamy tętna i oddechu, należy przystąpić do prowadzenia oddechu zastępczego; w tym celu stosuje się trzy metody: usta-usta, usta-nos oraz usta-usta-nos; w metodzie usta-usta powietrze jest wdmuchiwane przez usta poszkodowanego przy jednoczesnym dokładnym zaciśnięciu jego nosa; w metodzie usta-nos powietrze wdmuchiwane jest przez nos, a szczeka dolna musi być mocno dociśnięta do górnej; tego rodzaju metoda stosowana jest w przypadku uszkodzenia twarzo-czaszki; metoda usta-usta-nos odbywa się przy użyciu worka samorozprężajacego (AMBU).
  3. podtrzymać krążenie – gdy stwierdzimy, że u poszkodowanego nie występuje tętno, przystępujemy do masażu serca; właściwy cykl prezentuje się w sposób następujący:
    • 30 uciśnięć mostka na 2 wdechy
    • częstotliwość około 100 uciśnięć na 1 minutę
  4. wezwać pomoc medyczną – jest to czynność, która powinna być wykonana w pierwszej kolejności lub w czasie badania osoby poszkodowanej.

 

Źródła:

  1. Jastrzębska R, Kaczor A. Nagłe stany zagrożenia życia. ABC Pierwszej pomocy. Słupsk 2007. Wydawnictwo Szkoły Policji w Słupsku, s: 7, 19, 35.

(Odwiedzono: 601 razy, w tym dzisiaj: 7)