Przyczyny depresji – jej rodzaje i objawy

Dowiedz się po czym rozpoznać tę chorobę i jak sobie z nią radzić

© Depositphotos.com

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) przewiduje, że do 2020 r. depresja znajdzie się w czołówce chorób będących przyczyną przedwczesnych zgonów i uszczerbków na zdrowiu (1). Już teraz uznaje się ją za jedną z najbardziej niebezpiecznych, a przy tym często bagatelizowanych chorób cywilizacyjnych, na którą narażonych jest coraz więcej osób w różnym wieku. Depresję dzieli się na kilka typów i podtypów, różnią się one nie tylko prowadzącymi do nich przyczynami, ale też objawami i leczeniem. Po czym rozpoznać tę chorobę, jak sobie z nią radzić?

Rodzaje depresji

Depresja nie jest schorzeniem jednorodnym. Naukowcy dzielą ją przede na wszystkim na lekką, umiarkowaną i głęboką, zwaną inaczej ciężką lub silną. Początkowe objawy depresji często nie są postrzegane przez chorego i jego najbliższe otoczenie jako poważne i prowadzące do pogłębienia schorzenia. Niestety bagatelizowanie ich na początku uniemożliwia szybką diagnozę i leczenie. Jeśli objawy pierwszego stadium utrzymują się dwa tygodnie lub dłużej, zdecydowanie powinny wzbudzić Twój niepokój. Do objawów depresji należą:
• utrzymujący się długo obniżony nastrój,
• szybkie męczenie się,
• zaburzenia snu,
• zaburzenia łaknienia,
• utrata energii,
• problemy z pamięcią i koncentracją,
• utrata zdrowej samooceny,
• brak zainteresowania czynnościami, które do tej pory wykonywałaś z przyjemnością (2).
Czynniki te pogłębiają się w miarę rozwoju choroby – szybkie ich rozpoznanie z pewnością pomoże zwalczyć depresję, zanim zdąży dokonać pustoszących zmian w organizmie.
Depresję można podzielić także ze względu na przyczynę jej powstania. Wyróżnia się wówczas depresję endogenną i reaktywną. Pierwsza wywołana jest czynnikami genetycznymi, określa się ją również jako dziedziczną. Drugą powodują natomiast trudne życiowe doświadczenia, takie jak śmierć bliskiej osoby, traumatyczne wydarzenie, rozwód czy utrata pracy.

Jakie typy depresji wyróżniają naukowcy?

W obrębie powyższych rodzajów wyróżnia się także kilka typów depresji, charakteryzujących się specyficznymi objawami. Zwykle można też wymienić konkretne czynniki, które do nich prowadzą. Depresję dzieli się więc m.in. na (3):
poporodową, objawiającą się u młodych matek kilka tygodni po porodzie; cechuje się złym samopoczuciem fizycznym, niepokojem dotyczącym zdrowia dziecka lub wręcz przeciwnie – obojętnością na jego stan
sezonową, pojawiającą się zwykle jesienią lub zimą; zazwyczaj utrzymuje się ona do wiosny, objawia się dużym apetytem, sennością, drażliwością, osłabieniem popędu seksualnego
maskowaną, inaczej zwaną utajoną – rozpoznaje się ją niezwykle trudno, ponieważ nie charakteryzuje się ona typowymi dla depresji symptomami, towarzyszą jej raczej dolegliwości somatyczne i objawy fizyczne – zaburzenia odżywiania, snu, bóle głowy, objawy zespołu wrażliwego jelita, nadciśnienie
lękową, przejawiającą się w stałym niepokoju psychoruchowym osoby chorej, jej drażliwością i agresywnością
depresję dwubiegunową, zwaną inaczej psychozą maniakalno-depresyjną; cechuje się ona następującymi po sobie okresami manii i depresji; w czasie manii osoba chora ma dużo energii, wysoką samoocenę, ale też skłonność do podejmowania pochopnych i nieprzemyślanych decyzji (jak choćby spontaniczne kupno domu, drogiego samochodu, wyprawa na koniec świata); okresy depresji zwykle trwają dłużej niż ataki manii, objawy są też cięższe niż w przypadku pozostałych zaburzeń
dystymię – rodzaj bardzo trudny do zdiagnozowania; jest to schorzenie, które cechuje się lekkimi objawami, ale utrzymującymi się przez bardzo długi czas – kilka, kilkanaście lat; osoba chora stale zmaga się z obniżonym samopoczuciem, niską samooceną, zaburzeniami snu, uczuciem zmęczenia – symptomy te zwykle nie są na tyle silne, aby wzbudzić niepokój jej lub otoczenia, znacząco obniżają jednak poziom życia chorego.

Jak leczyć depresję?

Duża część chorych nie szuka pomocy lekarza, próbuje zmagać się ze swoimi problemami samodzielnie. Nie jest to jednak wskazane ani konieczne – dzisiejsza medycyna oferuje wiele sposobów leczenia schorzeń psychicznych, są one skuteczne i stosunkowo nieinwazyjne.
Do najpopularniejszych metod należy stosowanie leków antydepresyjnych – są one wskazane zwłaszcza przy depresji utajonej, zwalczają bowiem wszystkie objawy psychosomatyczne, z którymi zmagają się chorzy. Leki stosowane są jednak przy wielu typach depresji – pomagają chorym wrócić do równowagi psychicznej i fizycznej, nie wywołując przy tym dotkliwych skutków ubocznych.
Tę metodę leczenia doskonale uzupełnia psychoterapia, wspomagająca powrót osoby chorej do codzienności – ułatwia odnalezienie się w niej, budowanie zdrowej samooceny chorego. Najpopularniejszymi typami terapii są: poznawczo-behawioralna oraz interpersonalna. Obydwie pomagają osobie zmagającej się z depresją rozpoznać przyczyny choroby i wyznaczyć ścieżki powrotu do zdrowia.

Świadomość społeczna dotycząca depresji stale rośnie. Ludzie coraz częściej zdają sobie sprawę z niebezpieczeństw, jakie niesie ze sobą gwałtowny rozwój cywilizacyjny, brak odpoczynku i pogoń za pieniędzmi. Warto zwracać uwagę na nawet najmniejsze przejawy złego samopoczucia psychicznego i fizycznego – zarówno swojego i bliskich. Nie bój się prosić o pomoc, ani sama jej udzielać! Leczenie depresji jest skuteczne i wskazane, wsparcie bliskich osób – niezastąpione.

Nie chcesz chorować? Wyłącz Facebook’a!

Ostatnie badania uczonych z Edynburga dowodzą, że ludzie, którzy dużo czasu spędzają, surfując po portalach społecznościowych takich jak Facebook czy Instagram, są narażeni na dużo większe niebezpieczeństwo zachorowania na depresję niż ci, którzy nie odwiedzają tych stron regularnie (4). Mówi się o uczuciu „facebookowego niepokoju”, który dotyka internautów obserwujących zdjęcia i posty znajomych tuż po zalogowaniu się na portal. Spacer i rozmowa z przyjaciółką zamiast wieczornego odwiedzenia Facebooka może być więc pierwszym krokiem ku dobremu samopoczuciu – nie tylko psychicznemu.

1 http://www.termedia.pl/mz/Depresja-zabija-ale-mozna-ja-leczyc,15780.html
2 http://centrumpsychoterapii.eu/publikacje/depresja
3 Tamże.
4 http://www.termedia.pl/mz/Nie-pij-nie-pal-i-nie-uzywaj-Facebooka-Jesli-juz-musisz-to-wejdz-na-YouTube,20132.html

Oceń artykuł:

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze
  • W.B. Wiśniewscy

    Znany muzykoterapeuta i trener behawioralny – Władysław Pitak uważa, że nie można mówić o jednej przyczynie depresji, chociaż naukowcy uważają, że powodem tej choroby jest brak równowagi stężenia mózgowych neuroprzekaźników chemicznych, czyli substancji, które przesyłają sygnał z jednej komórki nerwowej do następnej.

    Mechanizmem wywołującym depresję może być zdarzenie życiowe:
    śmierć ukochanej osoby, rozwód, zagrażająca życiu choroba, utrata pracy lub jakakolwiek inna poważna trudność życiowa. Alergie pokarmowe, braki składników pokarmowych, reakcje na leki ( np. beta-adrenolityki ), stres, nadużywanie alkoholu oraz palenie papierosów mogą sprzyjać pojawianiu się depresji.

    Nie bez wpływu pozostają również nieodpowiednie sposoby
    radzenia sobie z gniewem, złością, poczuciem winy. Dla wielu tysięcy ludzi czynnikiem wpływającym na pogłębienie nastroju depresyjnego jest niedostatek światła słonecznego pod koniec roku. Niedostatek światła powoduje smutek poczucie zmęczenia i wykluczenie z życia społecznego osób cierpiących, do czasu zwiększenia dopływu światła ( wydłużenia doby ).

    http://www.psychoterapia.fora.pl/nerwice-depresje-urazy-psychiczne,2/depresja,6.html