Przerost migdałka gardłowego – przyczyny, objawy i leczenie trzeciego migdałka

Zobacz co może powodować przerost migdałka gardłowego.

Szyja - dlaczego boli?

© Depositphotos.com

Migdałki należą do pierścienia chłonnego Waldeyera, czyli skupiska tkanki limfatycznej w gardle. Najczęściej do powiększenia migdałków (zarówno gardłowego, jak i podniebiennych) dochodzi u małych pociech (między 3. a 7. rokiem życia). Patologiczny przerost tych struktur może wywołać wiele dolegliwości, jak upośledzenie drożności nosa, zmianę barwy głosu, chrapanie, a nawet bezdech senny czy wadę zgryzu. Przerost migdałka gardłowego leczy się farmakologicznie lub operacyjnie – usuwając przerośniętą tkankę. (1,2)

Przerost migdałka gardłowego – fizjologia czy patologia?(1)

Prawidłowy migdałek gardłowy przypomina czworobok o zaokrąglonych kątach. W pewnych warunkach może dojść do jego przerostu – fizjologicznego lub patologicznego.

Fizjologiczny (i odwracalny) proces powiększania się migdałka gardłowego i migdałków podniebiennych występuje np. w przebiegu infekcji górnych dróg oddechowych. Doświadczają go również dzieci w pierwszych latach życia – to skutek wysokiej aktywności immunologicznej tkanki chłonnej gardła. Migdałki utrzymują stały kontakt ze środowiskiem zewnętrznym, przez co są nieustannie poddawane stymulacji antygenowej. Dzięki temu mogą w nich powstawać komórki pamięci immunologicznej. Najszybszy wzrost migdałków obserwuje się u maluchów w wieku przedszkolnym, między 3. a 6.-7. rokiem życia, kiedy struktury te pełnią istotną rolę w przystosowywaniu układu odpornościowego do środowiska. Po tym okresie dochodzi do stopniowej inwolucji migdałków.

Zdarza się jednak, że przerost migdałka gardłowego wykracza poza granice fizjologii, utrwala się i staje patologią. Do takiego procesu dochodzi w wyniku nawracających zapaleń tkanki limfatycznej i jej długotrwałej stymulacji. W rezultacie przerośnięta struktura staje się przeszkodą, która zaburza drożność jamy nosowej i prowadzi do szeregu problemów zdrowotnych.

Jak objawia się przerost migdałka gardłowego?(2) 

O istotnym przeroście migdałka gardłowego można mówić, gdy zajmuje on 60 proc. objętości górnej części gardła (nosogardła). Patologii towarzyszy wiele dolegliwości – prócz problemów z drożnością nosa pojawiają się m.in. zaburzenia oddychania w czasie snu, zmiany barwy głosu, wyciek wydzieliny z nosa, upośledzenie węchu i wady zgryzu. Przerost migdałka gardłowego często wiąże się z nawracającymi zapaleniami ucha środkowego, a także błony śluzowej nosa i zatok przynosowych.

U maluchów w wieku przedszkolnym zaniepokoić powinna gorsza drożność nosa i oddychanie przez usta, chrapanie, mowa nosowa i nawracające infekcje górnych dróg oddechowych. O przeroście migdałka gardłowego świadczą też zaburzenia zachowania, problemy z nauką oraz niedowaga.

Przyczyny i leczenie przerostu migdałków

W większości przypadków za przerost migdałków odpowiadają nawracające zapalenia górnych dróg oddechowych o etiologii wirusowej lub bakteryjnej. Do patologii przyczyniać się mogą również inne czynniki, np. alergiczny nieżyt nosa, refluks żołądkowo-przełykowy czy ekspozycja na dym tytoniowy.

Przerost migdałka gardłowego bardzo często dotyczy dzieci; w wielu przypadkach ustępuje samoistnie i nie wymaga leczenia. Pacjentom, u których istnieją wskazania do terapii, początkowo zaleca się leczenie zachowawcze przy pomocy glikokortykosteroidów donosowych i leczenia immunostymulacyjnego (pobudzającego odpowiedź układu odpornościowego). Jeśli postępowanie nie przyniesie oczekiwanych rezultatów, rozważa się interwencję chirurgiczną, zwykle adenotomię, która polega na wycięciu przerośniętej tkanki migdałka gardłowego lub adenoidektomię, czyli usunięcie migdałka gardłowego.(1,2)

Profilaktyka przerostu migdałków obejmuje przede wszystkim zapobieganie infekcjom górnych dróg oddechowych oraz unikanie kontaktu z dymem tytoniowym.

Przerost migdałka – niepokojące powikłania

U małych dzieci w wyniku długotrwałego przerostu migdałka gardłowego może dojść do wykształcenia tzw. twarzy adenoidalnej, czyli charakterystycznie wydłużonej, z wąską twarzoczaszką i spłaszczoną środkową częścią twarzy – twarzy bladej, o ubogiej mimice. Towarzyszą jej stale otwarte usta, tzw. podniebienie gotyckie i wada zgryzu.(1,2)

 

1. Zagor M., Czarnecka P., Janoska-Jaździk M. Przerost migdałków. https://otolaryngologia.mp.pl/choroby/choroby-jamy-ustnej-i-gardla/106177,przerost-migdalkow Dostęp: 25.01.2017

2. Skotnicka B. Przerost migdałków u dzieci. http://pediatria.mp.pl/choroby/laryngologia/78423,przerost-migdalkow-u-dzieci Dostęp: 25.01.2017

 

 

 

(Visited 255 times, 1 visits today)

Oceń artykuł:

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze