Przeciwciała anty-TPO 4.5/5 (2)

Co to jest i jak odczytywać wyniki badań?

© Depositphotos.com

Kiedy jesteś zdrowa, w Twojej krwi nie ma przeciwciał anty-TPO. Jeśli wyniki badań wykazują ich obecność, prawdopodobnie w organizmie rozwija się jedna z chorób tarczycy. Wiesz, czym są przeciwciała anty-TPO, jak się je oznacza oraz w jaki sposób odczytuje się wyniki?

Przeciwciała anty-TPO – czym są i o czym świadczą?

Przeciwciała anty-TPO są przeciwciałami przeciwtarczycowymi, skierowanymi przeciwko peroksydazie tarczycowej, czyli specjalnemu białku, które wytwarzają komórki tarczycy (1). Ich obecność we krwi zawsze świadczy o chorobie – w zdrowym organizmie nie występują. Pojawiają się w następstwie reakcji obronnych, zainicjowanych przez system immunologiczny. Układ odpornościowy, pod wpływem niektórych czynników, zaczyna traktować komórki tarczycy jako obce. Ustrój chce szybko pozbyć się „zagrożenia” i wytwarza przeciwciała anty-TPO, które je zwalczą. Na skutek tych działań dochodzi do uszkodzeń tkanek tarczycy, co prowadzi do przewlekłych stanów zapalnych gruczołu i istotnie zaburza jego podstawowe funkcje. Pojawia się niedoczynność lub nadczynność tarczycy.

Lekarz zleca oznaczenie stężenia przeciwciał anty-TPO w celu rozpoznania autoimmunologicznych schorzeń tarczycy (z reguły jednocześnie bada się też stężenia tyreoglobuliny). Na podstawie wyników badań dobiera się najskuteczniejsze leki (np. amiodaron lub interferon alfa oraz interleukinę 2).

Badanie na przeciwciała anty-TPO – kiedy się je zleca?

Specjalista zleca badanie przeciwciał anty-TPO pacjentom, u których podejrzewa rozwój schorzeń tarczycy. Jeśli dostałaś skierowanie na ich oznaczanie, być może rozpoznał u Ciebie symptomy, które mogą wskazywać na nadczynność tarczycy. Do klasycznych objawów choroby zalicza się: nadmierną potliwość, przyspieszoną akcję serca, ciągłe zmęczenie, nagły spadek wagi, problemy ze snem, drżenie mięśni, uczucie leku i wytrzeszcz oczu (2).

Jeżeli lekarz zaobserwował u Ciebie sygnały, które świadczą o niedoczynności tarczycy, także wypisze skierowanie na badanie przeciwciał anty-TPO. Jeśli choroba rozwija się w Twoim organizmie, możesz cierpieć z powodu spowolnienia czynności życiowych i przemęczenia, zaparć, przesuszonej skóry oraz tzw. wola. Nieraz chorym doskwierają też brak apetytu, senność, wypadające włosy, przybieranie na wadze i wrażliwość na zimno (3).

Jeśli wcześniej wykonywałaś badania TSH, T3, T4 i lekarza zaniepokoiły ich wyniki, może również zlecić Ci oznaczanie przeciwciał anty-TPO (4). Czasem specjalista kieruje na badanie pacjentki, u których podejrzewa schorzenia autoimmunologiczne (jeżeli wystąpiły u nich objawy charakterystyczne dla chorób tarczycy), np. w przypadku układowego tocznia rumieniowatego, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz złośliwej niedokrwistości.

Na badanie przeciwciał tego rodzaju wysyła się też chorych, którym planuje się włączyć do terapii leki typu: amiodaron, interferon alfa, interleukina 2, lit (środki te w pewnych wypadkach mogą wywołać niedoczynność tarczycy)(5).

Wyniki badań przeciwciał anty-TPO

W pierwszej fazie badania na oznaczanie przeciwciał anty-TPO pobiera się próbkę krwi z żyły pacjenta (zwykle żyły łokciowej), po czym poddaje się ją analizie w warunkach laboratoryjnych.

Nie istnieją ściśle określone, jednolite wartości referencyjne dla badań przeciwciał anty-TPO. Wynika to z faktu, że prawidłowe wartości są uwarunkowane wieloma czynnikami, m.in. wiekiem pacjenta, płcią, przyjętą metodyką badań oraz laboratorium, w którym dokonuje się oznaczeń (osobom ze schorzeniami tarczycy zaleca się wykonywać badania zawsze w tym samym laboratorium). Z tego względu tzw. zakres referencyjny ustala się dla konkretnego oznaczenia.

Jeśli wyniki Twoich badań wskazują na niskie stężenie przeciwciał anty-TPO, być może chorujesz na cukrzycę typu I, reumatoidalne zapalenie stawów lub chorobę układową tkanki łącznej, nowotwór tarczycy.

Jeżeli podczas oznaczania przeciwciał stwierdzono ich podwyższony poziom, istnieje prawdopodobieństwo, że rozwija się choroba Gravesa-Basedowa lub przewlekłe zapalenie tarczycy (choroba Hashimoto) (6).

Przeciwciała anty-TPO – czy to choroba tarczycy?

Przeciwciała anty-TPO nie występują w organizmie zdrowego człowieka. Ich obecność we krwi może wskazywać na różnorodne choroby tarczycy. Badanie wykonuje się, pobierając próbkę krwi żylnej, którą wysyła się na analizę w laboratorium.

1. Paweł Zagrodzki, Jadwiga Kryczyk, Znaczenie selenu w leczeniu choroby Hashimoto, Postępy Higieny i Medycyny Doświadczalnej, 2014; 68, s. 1129-1137
2. Medycyna Praktyczna, http://www.mp.pl/artykuly/111934, dostęp: 12.02.2015
3. Medycyna Praktyczna, http://www.mp.pl/artykuly/110087, dostęp: 12.02.2015
4. jw.
5. Medycyna Praktyczna, http://www.mp.pl/niedoczynnosc-tarczycy, dostęp: 16.02.2016
6. Medycyna Praktyczna, http://www.mp.pl/pacjent/choroby/77782,choroba-hashimoto, dostęp: 12.02.2015

(Visited 20 915 times, 21 visits today)

Oceń artykuł:

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze
  • Pszemek Qla

    sprzeczność aż w oczy kole- artykuł zaczyna się “Kiedy jesteś zdrowa, w Twojej krwi nie ma przeciwciał anty-TPO.” , a pod koniec “Jeśli wyniki Twoich badań wskazują na niskie stężenie przeciwciał anty-TPO, być może chorujesz na cukrzycę typu I, reumatoidalne zapalenie stawów lub chorobę układową tkanki łącznej, nowotwór tarczycy.” stąd wniosek, że można być chorym na raka i zdrowym jednocześnie- cóż literatura naukowa już taka jest.