Półpasiec – jak można się zarazić? 4.55/5 (11)

Dowiedz się więcej na temat półpaśca. Poznaj objawy i przebieg leczenia.

© Depositphotos.com

Półpasiec to ostra choroba zakaźna wywołana przez ten sam rodzaj wirusa co ospa wietrzna, czyli VZV. Wynikiem pierwotnego zakażenia jest właśnie ospa, na którą zwykle chorują dzieci. Gdy z biegiem lat odporność organizmu spada, np. w skutek ogólnego osłabienia organizmu, przebytych chorób czy wieku, groźny wirus uśpiony w zwojach nerwów czuciowych rozpoczyna reaktywację i namnażanie.

Półpasiec – jak można się zarazić?

Ospa wietrzna oraz półpasiec to dwa oblicza jednego wirusa. Przy czym druga jego postać rzadko dotyczy dzieci. Półpasiec najczęściej dotyka osoby w wieku dojrzałym. Nie jest to jednak regułą. Wirus uśpiony w ciele osób, które przechorowały ospę, może zostać aktywowany, gdy zaistnieją korzystne ku temu warunki, a należą do nich:

  • spadek odporności,
  • choroby nowotworowe,
  • leczenie immunosupresyjne,
  • niedawno przebyte szczepienia,
  • ogólne osłabienie organizmu wywołanie poprzez rozmaite przyczyny, m.in. stres.

W przypadku półpaśca trudno mówić o zarażeniu, odpowiednim słowem byłaby raczej reaktywacja wirusa, która wynika przede wszystkim ze spadku odporności organizmu. W związku z powyższym, w grupie szczególnego ryzyka znajdują się osoby:

  • zarażone wirusem HIV, chore na AIDS,
  • po przeszczepach szpiku kostnego,
  • starsze, szczególnie po 60. roku życia,
  • przebywające ostre infekcje i zapalenia,
  • poddane ciężkiemu, wyczerpującemu i osłabiającemu leczeniu, dotyczy to szczególnie radioterapii i chemioterapii,
  • żyjące w dużym stresie.

Półpaścem nie można zarazić się od innego chorego. Każda osoba, która nie przebyła zakażenia wirusem VZV, po kontakcie z chorym na półpasiec, najprawdopodobniej, zachoruje na ospę wietrzną. Z kolei dla każdego, kto przebył ospę, kontakt z chorym na półpasiec nie stanowi żadnego zagrożenia, jeśli układ odpornościowy funkcjonuje prawidłowo. Kluczowy okazuje się zatem zdrowy tryb życia, czyli prawidłowe odżywianie, sen i ruch. Szczególną czujność należy zachować w przypadku, gdy choroba pojawia się częściej niż raz. Zwiększona tendencja do zachorowania na półpasiec bywa związana z rozwojem procesów nowotworowych w organizmie. W takim przypadku konieczna jest konsultacja onkologiczna.

Półpasiec – jego groźne postacie oraz zasady postępowania

Wirus VZV aktywuje się od 3 do 5 tygodni. W tym czasie pojawia się szereg zmian, które zwykle nie są identyfikowane z półpaścem. Osłabienie, ból gardła czy podwyższona temperaturą mogą być objawami wielu chorób, dlatego początkowe stadium schorzenia bywa trudne do zdiagnozowania. Gdy wirus się uaktywni, pojawia się ból, pieczenie, swędzenie, a następnie krostki – umiejscowione wzdłuż linii zaatakowanych nerwów. Zmiany skórne mogą utrzymywać się od 2 do 4 tygodni, czyli cały okres przebiegu choroby, lub wysychać po upływie tygodnia. Półpasiec zwykle umiejscawia się na tułowiu w okolicy piersiowo-lędźwiowej oraz nerwu trójdzielnego. Swoją nazwę zawdzięcza właśnie nietypowej lokalizacji – choroba obejmuje jedną część ciała, nie przekraczając jego linii środkowej. Równie często jak na tułowiu, dolegliwość umiejscawia się na twarzy. Zmiany mogą pojawić się na skroniach, czole i powiekach, wówczas mówimy o półpaścu ocznym. Ta odmiana może nie tylko osłabiać wzrok, ale nawet prowadzić do jego utraty. Do równie groźnej postaci należy półpasiec uszny, bowiem w skrajnych przypadkach może powodować utratę słuchu. Wśród wyżej wymienionych znajduje się najcięższa odmiana schorzenia, czyli półpasiec krwotoczny, która zwykle pozostawia blizny, rozsiany i zgorzelinowy charakteryzujący się wysiękami ropnymi. Kluczowy w procesie leczenia jest czas. Im szybciej udamy się do lekarza, tym szybciej podane zostaną medykamenty, które zatrzymają namnażanie wirusa. Terapia zwykle ogranicza się do stosowania leków przeciwwirusowych, przeciwbólowych oraz maści o działaniu ściągającym, przeciwbakteryjnym i odkażającym. Jeśli półpasiec ma wyjątkowo ostry przebieg, konieczna bywa hospitalizacja. Osoby, które ciężko przeszły chorobę, często po zakończeniu kuracji borykają się z neuralgią – w miejscach, w których umiejscowione były wykwity skórne bywa odczuwany dotkliwy ból. Schorzenia ma charakter nawrotowy, dlatego dolegliwości z nim związane mogą pojawiać się nawet po latach.

Półpasiec jest groźną chorobą, której objawów nie należy bagatelizować i przy pierwszych niepokojących zmianach udać się do lekarza internisty. Osłabiony układ odpornościowy sam może nie poradzić sobie ze schorzeniem, czego efektem będą komplikacje. Najczęstsze powikłania to:

  • utrata wzroku oraz częściowa utrata słuchu,
  • porażenie nerwu twarzowego,
  • porażenie mięśni, które poruszają gałką oczną,
  • zapalenie rogówki i błony naczyniowej oka.

Źródło ogólne: PÓŁPASIEC Portal dla osób chorych na półpaśca, http://polpasiec.pl/index.php/polpasiecczymjest/czym-jest-polpasiec

(Visited 89 512 times, 96 visits today)

Oceń artykuł:

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze
  • mia11

    Szczerze mówiąc to myślałam , że na półpasiec to częściej dzieci chorują ale widocznie się myliłam . Teraz będę bardziej uważać na odporność przynajmniej bo na to mam wpływ.

    • darka11

      Ja tak samo jak Ty byłam nieświadoma tej choroby . Teraz jestem pewna , że będę uważać. Przeraża mnie , że tyle chorób jest w naszej cywilizacji a my jesteśmy troszkę bezbronni.

  • Darek Benor

    Moja babcia straciła przez tę chorobe wzrok. Niestety ona przyszła nagle. babcia się troche załamała . Po póltorej roku okazało się że ma raka płuc i zmarła po 4 miesiącach.

  • aniazmalopolski

    Półpasiec u człowieka http://www.bolimnie.com/choroba/polpasiec dużo zdjęć