Diagnostyka laboratoryjna

Podwyższone P-LCR i PDW – co oznacza?

21 lipca 2015

Podwyższone P-LCR i PDW – co oznacza?

Jednym z podstawowych badań profilaktycznych i diagnostycznych jest morfologia krwi, na którą powinnaś zgłaszać się minimum raz w roku. Wśród parametrów, które obejmuje, możesz naleźć między innymi P-LCR i PDW. Co oznaczają te tajemnicze skróty i czy wynik przekraczający normę powinien Cię niepokoić?

Co warto wiedzieć o płytkach krwi?

P-LCR i PDW to wskaźniki związane z trombocytami, czyli płytkami krwi. Są to najmniejsze we krwi komórki, które odpowiadają za procesy jej krzepnięcia. Prawidłowa liczba płytek krwi wykazana w wyniku morfologii powinna mieścić się w granicach 150 000-400 000/ul, a w niektórych laboratoriach dopuszcza się górną wartość nawet do 450 000/ul 1. Zaburzenia w produkcji płytek krwi (małopłytkowość lub nadpłytkowość) bywają między innymi wynikiem anemii, stanów zapalnych, infekcji, alkoholizmu, a czasem bardzo ciężkich chorób, w tym nowotworów. Liczba płytek krwi jest więc jedną z najważniejszych informacji o stanie zdrowia, które można uzyskać w wyniku badania krwi.

Co to jest P-LCR i PDW?

Zacznijmy od rozszyfrowania skrótów. P-LCR w badaniu krwi oznacza odsetek tzw. dużych (lub olbrzymich) płytek – są to płytki większe niż 12 fl. Norma P-LCR nie powinna przekraczać 30% całkowitej liczby płytek krwi 2.
PDW jest natomiast wskaźnikiem anizocytozy płytek krwi, czyli mówiąc bardziej zrozumiałym językiem – ich zróżnicowania pod względem objętości. PDW w badaniu krwi informuje, jaki procent trombocytów różni się objętością od przeciętnych, przy czym średnia objętość płytki to około 7,5-10,5 fl. Znacznie podwyższone PDW może świadczyć o zaburzeniu w produkcji trombocytów, jednak parametr ten powinien być zawsze interpretowany wraz z innymi wynikami.

Czy podwyższone P-LCR i PDW powinny wzbudzać Twój niepokój?

Choć zapewne każda wartość niemieszcząca się w normach wzbudza w Tobie trwogę, nie musisz martwić się na zapas. Zarówno podwyższone P-LCR, jak i PDW w sytuacji, gdy pozostałe wyniki są prawidłowe, nie ma żadnego znaczenia klinicznego. Oprócz tych dwóch wskaźników płytkowość krwi określają także parametry MPV, czyli średnia objętość trombocytów, a także PCT, czyli tak zwany płytkokryt, który wyraża stosunek objętości masy płytkowej do całkowitej objętości krwi. Samą liczbę trombocytów określa natomiast wskaźnik PLT i to wszystkie inne parametry powinny być interpretowane właśnie w odniesieniu do tej wartości.
Jeśli oprócz P-LCR i PDW również któryś z pozostałych wyników nie mieści się w normach, jest to sygnał świadczący o pojawieniu się mniej lub bardziej groźnej choroby. Dla przykładu, gdy podwyższone PDW w morfologii występuje wraz z podwyższonym MPV, stan ten może świadczyć o infekcji bakteryjnej. Innym powodem bywa plamica małopłytkowa lub przewlekła białaczka. Kiedy natomiast PDW jest podwyższone przy spadku MPV, możesz mieć anemię hipoplastyczną (ten rodzaj niedokrwistości wynika z powodu postępującego zaniku tłuszczowego szpiku) lub megaloblastyczną (powstaje na skutek nieprawidłowej syntezy DNA, a jej przyczynami są często niedobory kwasu foliowego i witaminy B12). Wysokie PDW i niskie MPV występować może także podczas chemioterapii 3.
Pamiętaj, że każdy odbiegający od normy parametr powinnaś skonsultować z lekarzem. Tylko diagnoza specjalisty daje gwarancję wczesnego wykrycia ewentualnych zaburzeń oraz ich wyleczenia.

1. dr n. med. Agnieszka Padjas, Przyczyna zwiększonej liczby płytek, Medycyna Praktyczna, dostęp: 29.06.2015
2. jw.
3. Przydatność składników płytkowych w diagnostyce, www.DolinaBiotechnologiczna.pl, dostęp: 30.06.2015

(Odwiedzono: 311182 razy, w tym dzisiaj: 12)