wpisz szukaną frazę

Wylew krwi do mózgu – objawy i następstwa
Choroby wewnętrzne Objawy chorób

Wylew krwi do mózgu – objawy i następstwa

Wylew krwi do mózgu – objawy i następstwa
Podziel się

Udar mózgu to zespół ogniskowych lub uogólnionych zaburzeń czynności mózgu, do których dochodzi nagle i które (zasadniczo) powinny utrzymywać się dłużej niż dobę. U ich podstaw zawsze leżą przyczyny naczyniowe (dotyczące mózgowego przepływu krwi). Wśród udarów wywołanych przez krwawienie wewnątrzczaszkowe wyróżnia się krwotoki śródmózgowe (czyli krwawienia z pękniętego naczynia wewnątrzmózgowego, najczęściej związane z nadciśnieniem tętniczym i mikrotętniakami) oraz krwotoki podpajęczynówkowe (które zwykle są następstwem pęknięcia tętniaka workowatego lub innych wad naczyniowych)[1,2].Wylew krwi do mózgu – objawy i następstwa

Udar krwotoczny, udar niedokrwienny

Udar mózgu wiąże się z obumieraniem części komórek mózgowych w wyniku zahamowania dopływu krwi do tkanki mózgowej. Objawy neurologiczne, które mu towarzyszą, mogą pojawić się w przebiegu m.in. niedokrwienia, krwotoku śródmózgowego lub krwotoku podpajęczynówkowego[1,2].

W większości (ok. 80 proc.) przypadków rozpoznaje się udar niedokrwienny, do którego dochodzi na skutek zaburzenia drożności tętnicy zaopatrującej mózg (jej zamknięcia lub ograniczenia przepływu przez nią krwi). W konsekwencji krew dopływa do mózgu w ilości niewystarczającej – zazwyczaj przyczyną patologii są zmiany miażdżycowe w dużych tętnicach domózgowych[1,2].

Udar krwotoczny stwierdza się rzadziej (w ok. 20 proc. przypadków); potocznie określa się go mianem „wylew”, ponieważ rozwija się w konsekwencji pęknięcia ściany tętnicy mózgowej i wynaczynienia krwi (wylania się krwi na zewnątrz naczynia). Prowadzi to do niedokrwienia fragmentu tkanki mózgowej zaopatrywanego przez uszkodzoną tętnicę. Co więcej, wynaczyniona krew niszczy pobliskie komórki nerwowe i przyczynia się do zwiększenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego, upośledzając w ten sposób funkcję całego mózgu[1,2].

Rodzaje udarów krwotocznych

Do udarów krwotocznych zalicza się:

  • krwotoki śródmózgowe – w ich przebiegu dochodzi do nagłego wynaczynienia krwi do miąższu mózgu; odpowiada za nie naczynie ulokowane wewnątrz mózgu;
  • krwotoki podpajęczynówkowe, w których krew przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego w przestrzeni między mózgiem (a dokładniej: oponą miękką bezpośrednio pokrywającą mózg) a oponą pajęczą (specjalną błoną ochronną otaczającą mózg); przy czym pęknięte naczynie znajduje się na powierzchni mózgu[2,3,4].

Najczęstszą przyczyną krwotoku śródmózgowego jest przewlekłe nadciśnienie tętnicze, sprzyjające powstawaniu mikrotętniaków, czyli poszerzeń małych tętnic podatnych na pęknięcia. Za krwotok podpajęczynówkowy natomiast zwykle odpowiada pęknięcie tętniaka lub naczyniaka (w następstwie nieprawidłowej budowy naczynia)[2].

Udary krwotoczne: przebieg, objawy

Udary krwotoczne na ogół mają cięższy przebieg niż udary niedokrwienne, częściej też wiążą się z poważnymi powikłaniami lub śmiercią. W przypadku udarów krwotocznych możliwości leczenia są, niestety, dość ograniczone[2].

Udary niedokrwienne i krwotoczne zwykle dają podobne objawy; ich różnicowanie możliwe jest dzięki tomografii komputerowej[1,2].

Do najczęstszych objawów udaru należą:

  • niedowład połowy dolnej części twarzy, przejawiający się asymetrią ust, np. opadaniem kącika ust po jednej stronie, a także niewyraźną mową;
  • osłabienie lub porażenie jednej kończyny lub kończyn po jednej stronie ciała (przeciwnej do ogniska udaru) wywołujące problemy z poruszaniem się (czasem może wystąpić całkowity bezwład kończyny); mogą im towarzyszyć drętwienia po jednej stronie ciała;
  • zaburzenia mowy w przebiegu afazji (niezdolność wypowiadania się i/lub nierozumienie mowy) – u pacjentów z uszkodzeniami półkuli dominującej mózgu (czyli półkuli lewej u osób praworęcznych);
  • zaburzenia równowagi i koordynacji ruchów;
  • zaburzenia widzenia polegające m.in. na widzeniu podwójnym, ograniczeniu pola widzenia (z reguły o 50 proc., ale może dojść nawet do całkowitej utraty widzenia w jednym oku);
  • utrata przytomności lub zaburzenia świadomości (m.in. senność, dezorientacja);
  • nagły, bardzo silny ból głowy, o charakterze piorunującym (szczególnie u chorych z krwotokiem podpajęczynówkowym)[2,3].

Życie po udarze

Pacjent po udarze mózgu wymaga właściwej rehabilitacji, w tym ćwiczeń fizycznych i zabiegów fizjoterapeutycznych, poprawiających sprawność ruchową. W przypadku niedowładu kończyn konieczna jest nauka chodzenia z pomocą chodzika lub laski. Chorych z afazją kieruje się do logopedy. Psychoterapia pomaga pokonać trudności emocjonalne[1,2].

Źródła:

1. Udar mózgu. https://www.mp.pl/interna/chapter/B16.II.2.29 Data dostępu: 26.02.2018
2. Bodzioch M. Udar mózgu. https://udar.mp.pl/udar-mozgu/135796,udar-mozgu Data dostępu: 26.02.2018
3. Rożniecki J. Udar: rozpoznawanie, najnowsze metody leczenia i rehabilitacja. Rozm. przepr. Duraj I. https://udar.mp.pl/udar-mozgu/167087,udar-rozpoznawanie-najnowsze-metody-leczenia-i-rehabilitacja Data dostępu: 26.02.2018
4. Zwolińska G. Krwotok podpajęczynówkowy. https://udar.mp.pl/udar-mozgu/135923,krwotok-podpajeczynowkowy Data dostępu: 26.02.2018

Zostaw komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *