wpisz szukaną frazę

Laparoskopia torbieli jajnika. Jak przebiega zabieg i jakie są możliwe powikłania?
Choroby wewnętrzne Objawy chorób

Laparoskopia torbieli jajnika. Jak przebiega zabieg i jakie są możliwe powikłania?

Laparoskopia torbieli jajnika. Jak przebiega zabieg i jakie są możliwe powikłania?
Podziel się

Torbiel jajnika kwalifikuje się do usunięcia wówczas, gdy przybiera duże rozmiary, zagraża pęknięciem lub jest zmianą o charakterze złośliwym. W wielu przypadkach torbiele można usuwać metodą laparoskopową, która jest mniej inwazyjna niż klasyczny zabieg chirurgiczny. Co należy wiedzieć o tej metodzie?Laparoskopia torbieli jajnika. Jak przebiega zabieg i jakie są możliwe powikłania?

Torbiel jajnika jest dość często występującą u kobiet zmianą, zwykle o charakterze łagodnym. Umiejscowiona jest na zewnątrz jajnika, w jego wnętrzu lub na ścianie. Częściej pojawia się u kobiet przed menopauzą niż w wieku pomenopauzalnym. Zdecydowana większość torbieli jest niezłośliwa, choć ryzyko zezłośliwienia wzrasta wraz z wiekiem pacjentki.

Do usunięcia metodą laparoskopową kwalifikują się m.in. torbiele powiększające się, grożące skrętem lub pęknięciem[1] czy też zawierające tkankę litą (te mogą mieć tendencję do przekształcenia się w nowotwór). Przy pozostałych, niewielkich torbielach prostych o charakterze czynnościowym wystarczająca jest obserwacja i okresowe badania USG. Zastosowanie może też tu znaleźć leczenie hormonalne.

Rodzaje torbieli jajnika – które kwalifikują się do laparoskopii?

Wyróżnić można następujące rodzaje torbieli jajnika:

  • torbiele czynnościowe – rozwijają się podczas cyklu miesięcznego i mogą powstać z ciałka żółtego czy przerośniętego pęcherzyka Graafa. Torbiele czynnościowe o rozmiarach poniżej 5 cm zwykle zanikają samoistnie;
  • torbiele endometrialne – powstają w przebiegu endometriozy i zawierają gęstą, brązową treść płynną powstałą ze zmienionej krwi. Torbiele te wymagają usunięcia, gdyż grożą pęknięciem;
  • torbielakogruczolaki – śluzowe (mogą osiągać bardzo duże rozmiary) lub surowicze wypełnione przejrzystym płynem,
  • potworniaki – zawierają dojrzałe tkanki lite (np. włosy, skórę, łój), łatwo ulegają skręceniu.

Większość kwalifikujących się do usunięcia torbieli jajnika można pozbyć się metodą laparoskopową. Metodą klasyczną usuwane są torbiele o bardzo dużych rozmiarach oraz te torbiele, które potencjalnie mogą zezłośliwieć. Generalnie torbiele, które są większe niż 6 cm, stanowią wskazanie do leczenia operacyjnego u kobiet przed menopauzą.

Operację laparoskopową można wykonać w przypadku torbieli mniejszej niż 10 cm, w której badanie USG nie wykazało cech złośliwości. U kobiet po menopauzie do operacji kwalifikują się torbiele każdej wielkości. Laparoskopia możliwa jest przy braku cech złośliwości, rozmiarze torbieli poniżej 10 cm oraz prawidłowym stężeniu antygenu Ca125 (markera raka jajnika)[2].

Laparoskopowe usunięcie torbieli jajnika – przebieg

Badaniami, które pacjentka powinna wykonać przed laparoskopią torbieli jajnika, są badania krwi, aktualne USG przezpochwowe, zdjęcie RTG klatki piersiowej oraz EKG. Przed zabiegiem pacjentka odbywa też wywiad z anestezjologiem (laparoskopia odbywa się w znieczuleniu ogólnym). Do zabiegu przystępuje się na czczo – pacjentka powinna zrezygnować już z kolacji dnia poprzedniego, a w dniu zabiegu również nie przyjmować płynów.

Lekarz wykonuje najpierw otwór w powłokach brzusznych pacjentki, a następnie wprowadza przez niego endoskop wyposażony w źródło światła oraz kamerę (pozwala ona zobaczyć narządy wewnętrzne w dużym powiększeniu). W tym samym czasie do brzucha pompowany jest dwutlenek węgla, który rozciąga powłoki brzuszne. Następnie przez kolejne dwa otwory chirurg wprowadza narzędzia potrzebne do usunięcia torbieli. Torbiel wyjmowana jest przez jeden z otworów. Lekarz wypuszcza dwutlenek węgla z jamy brzusznej i zakłada szwy. Pacjentka zgłasza się na zdjęcie szwów w terminie 7-12 dni po zabiegu.

Możliwe powikłania po laparoskopii ginekologicznej

Hospitalizacja pacjentki po laparoskopii torbieli jajnika trwa zwykle jeden, niekiedy kilka dni. Do niewątpliwych zalet zabiegu wykonywanego tą metodą należą: krótszy czas gojenia, mniejsze nacięcie, krótszy pobyt w szpitalu niż w przypadku operacji klasycznej, mniejsza inwazyjność metody, błyskawiczny w porównaniu do klasycznych operacji powrót pacjentki do formy oraz statystycznie mniejsza liczba powikłań. Do potencjalnych powikłań mogą należeć bóle brzucha, przedłużające się krwawienia z dróg rodnych, zaburzenia cyklu miesiączkowego przez okres do kilku miesięcy, uszkodzenie jelit.

Zalecenia dla pacjentki po laparoskopii

Powrót do pełnej sprawności pacjentki następuje szybciej, jeśli stosuje się ona do zaleceń lekarskich, takich jak:

  • lekkostrawna dieta, wykluczająca produkty wzdymające, napoje gazowane i alkohol, a bogata w błonnik, który obniża ryzyko wystąpienia zaparć (pacjentka powinna ich unikać),
  • noszenie przewiewnej bielizny z tkanin naturalnych, takich jak bawełna,
  • unikanie dźwigania oraz nadmiernego wysiłku fizycznego,
  • wykonywanie lekkich ćwiczeń fizycznych,
  • odpoczynek (również czynny, np. spacery).

Źródła:

1. Oliver A., Overton C., tłum. Pniewska K., „Wykrywanie chorób jajników w podstawowej opiece zdrowotnej. Objawy, diagnostyka, wskazania do konsultacji”, https://www.mp.pl/medycynarodzinna/diagnostyka-kliniczna/objawy-kliniczne/120755,wykrywanie-chorob-jajnikow-w-podstawowej-opiece-zdrowotnej-objawy-diagnostyka-wskazania-do-konsultacji, data dostępu: 3.06.2018
2. Skrzypulec-Plinta V., „Torbiel jajnika”, https://zapytajlekarza.mp.pl/lista/show.html?id=81949, data dostępu: 3.06.2018

Zostaw komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *