wpisz szukaną frazę

Mononukleoza – Leczenie
Objawy chorób

Mononukleoza – Leczenie

Mononukleoza – Leczenie
Podziel się

To, czy mononukleoza wymaga leczenia, zależy od stopnia zaawansowania choroby i subiektywnego odczuwania dolegliwości. Nie istnieje terapia przyczynowa tej choroby, ale niektóre leki mogą złagodzić jej objawy. Tutaj dowiesz się, które metody leczenia sprawdziły się w terapii mononukleozy.

Mononukleoza bez komplikacji: leczenie objawów

W przypadku nieskomplikowanego przebiegu, leczenie mononukleozy polega na łagodzeniu objawów.  W przypadku zakażenia wirusem Epsteina-Barr należy przestrzegać następujących zasad:

  • trzeba się oszczędzać i unikać bardzo intensywnego wysiłku fizycznego.
  • trzeba pić wystarczająco dużo, zwłaszcza jeśli ma się gorączkę.
  • w razie potrzeby należy, w porozumieniu z lekarzem, przyjmować leki przeciwgorączkowe .

Dostępne bez recepty leki z aktywnymi składnikami, takimi jak paracetamol lub ibuprofen są skuteczne w zmniejszaniu gorączki i bólu. Jednakże ich przyjmowanie powinno być konsultowane z lekarzem lub farmaceutą.

Ponieważ organizm traci w gorączce traci dużą ilość, szczególnie ważne jest, aby pić jak najwięcej. Ponadto stosować można leki łagodzące bóle gardła i ból związany z przełykaniem. Wielu chorych czuje się wyjątkowo osłabionych. Najlepszą receptą są wtedy po prostu spokój i cisza.

Mononukleoza: leki homeopatyczne

Ponieważ mononukleoza nie może być leczona przyczynowo, w celu złagodzenia objawów stosowane są również, w celu zmniejszenia gorączki. leki homeopatyczne – takie jak pokrzyk wilcza jagoda, Ferrum phosphoricum i Aconitum . Obecnie nie ma dowodów naukowych na pozytywny wpływ immunostymulacyjnych leków homeopatycznych na mononukleozę.

Mononukleoza: terapia antybiotykowa zazwyczaj jest pozbawiona sensu

Antybiotyki powinny być stosowane tylko w przypadku wtórnych infekcji wywołanych przez bakterie. Dotyczy to infekcji, które mogą rozprzestrzeniać się w wyniku osłabienia układu odpornościowego lub na wcześniej uszkodzonych błonach śluzowych.

Antybiotyki nie pomagają w zwalczaniu wirusów; zamiast tego ich nieostrożne stosowanie wiązałoby się z ryzykiem, że potencjalnie chorobotwórcze uodpornią się. Jeżeli antybiotyki staną się niezbędne, należy w miarę możliwości unikać substancji czynnych z grupy aminopenicylin. Mogą one bowiem prowadzić w mononukleozie do silnej wysypki skórnej.

W przypadku, kiedy mononukleoza wystąpi w terminie zaplanowanej operacji migdałków, musi ona zostać odroczona, ponieważ nie powinna być wykonywana przy istniejącym stanie zapalnym.

Mononukleoza z powikłaniami: podawanie kortyzonu

W ciężkim przebiegu choroby przydatne może być podawanie kortyzonu.  W przypadku powikłań, takich jak zapalenie opon mózgowych, ciężki obrzęk dróg oddechowych lub spowodowana infekcją niedokrwistość, kortyzon może nieco złagodzić nadmierną reakcję układu odpornościowego, a tym samym zapobiec jej zagrażającym życiu skutkom.

U dzieci z wrodzonym niedoborem odporności można przeprowadzić próbę leczenia chemioterapeutykami lub stosować przeciwciała syntetyczne.

Mononukleoza: leczenie przy pęknięciu śledziony

Szczególnie groźnym powikłaniem gorączki mononukleozy jest pęknięcie śledziony. Śledziona jest bardzo silnie ukrwionym narządem, dlatego też jej pęknięcie wywołuje stan zagrożenia życia. Osoby, których to dotyczy, muszą być natychmiast operowane; śledziona podczas takiej operacji jest usuwana.