wpisz szukaną frazę

Uzależnienie od seksu – przyczyny, objawy i leczenie
Dolegliwości seksualne Terapie seksuologiczne

Uzależnienie od seksu – przyczyny, objawy i leczenie

Uzależnienie od seksu – przyczyny, objawy i leczenie
Podziel się

W literaturze fachowej można spotkać szereg określeń seksoholizmu – nadmierne zainteresowanie tematyką erotyczną zwane bywa m.in. hiperseksualizmem, hiperfilią, hiperlibidemią, uzależnieniem od seksu, kompulsywnymi zachowaniami seksualnymi, erotomanią i hiperseksualnością. Problem dotyka zarówno kobiet (wówczas mówi się o nimfomanii), jak i mężczyzn (to tzw. satyryzm) – zdecydowanie częściej jednak dotyczy panów (aż 80 proc. przypadków). Według klasyfikacji ICD-10, zaburzenia tego rodzaju należą do dysfunkcji seksualnych; nie są wywoływane przez stan chorobowy czy zaburzenie o podłożu organicznym. Specjaliści podkreślają, że dla seksoholika seks jest nadrzędną potrzebą – z czasem staje się sensem, a nawet celem życia[1,2].Uzależnienie od seksu – przyczyny, objawy i leczenie

Seksoholizm – kontrowersyjny problem?

Koncepcja seksoholizmu (uzależnienia od seksu i miłości) wciąż budzi kontrowersje w środowisku medycznym. W literaturze problem przedstawiany jest jako rodzaj zaburzenia libido, które opiera się na wzmożonym popędzie seksualnym, a objawia nadmierną potrzebą częstotliwości i różnorodności aktywności seksualnej[1,2].

Zgodnie z klasyfikacją ICD-10, erotomanię można klasyfikować jako:

  • nadmierny popęd seksualny;
  • inne zaburzenia nawyków i popędów (impulsów);
  • nieokreślone zaburzenia nawyków i popędów[1].

Uważa się, że u podstaw seksoholizmu leży nie tylko nadmiernie silny popęd seksualny – przyczyn zaburzenia dopatrywać można się też m.in. w poczuciu niższości, nieśmiałości, niedowartościowaniu, niepewności oraz braku wiary we własny potencjał seksualny[1].

Erotomania – rodzaje, kryteria diagnostyczne

Wyróżnia się m.in. następujące typy erotomanii:

  • trwały (obejmujący znaczną aktywność seksualną i częste zmiany partnerów seksualnych);
  • nawracający (z przewagą nieświadomych cech seksualnych, oparty na zróżnicowaniu form aktywności erotycznej);
  • graniczny z nasilonymi fantazjami erotycznymi[1].

W dobie Internetu pojawiło się stosunkowo nowe zjawisko, określane mianem „cyberseksu” – czyli wirtualnej aktywności seksualnej, w której partnerzy łączą się za pośrednictwem sieci komputerowej i wysyłają do siebie komunikaty pobudzające doznania erotyczne lub relacjonują swoje doświadczenia seksualne. Przekaz często wzmacniany bywa bodźcami wizualnymi (np. za pomocą kamerki internetowej)[3].

Jak dotąd, nie udało się wypracować jednolitych kryteriów diagnostycznych seksoholizmu. Do zaburzenia często zaliczane są różnorodne zachowania seksualne, począwszy od autoerotyzmu (masturbacji) przez pornografię, po stosunki erotyczne z jednym lub wieloma (nierzadko przypadkowymi) partnerami. Podkreśla się, że pacjenci dotknięci tą dysfunkcją z reguły organizują całe swoje życie wokół potrzeb seksualnych, nawet jeśli rezultaty takich zachowań mogą być dla nich niekorzystne lub problematyczne[4].

Uzależnienie od seksu – metody leczenia

Podstawową metodą leczenia seksoholizmu jest psychoterapia; za najefektywniejszą uznaje się terapię poznawczo-behawioralną (cognitive-behavioural therapy, CBT)[1].

Pacjenci podczas sesji terapeutycznych uczą się nawiązywania zdrowych, trwałych relacji i więzi z innymi osobami (również intymnych); dowiadują się, jak wyrażać swoje potrzeby i zaspokajać popęd w sposób niedestruktywny[1].

U niektórych pacjentów psychoterapię wspiera się metodami farmakologicznymi, co pozwala ograniczyć pobudzenie seksualne oraz zredukować zachowania patologiczne, które mogą wiązać się z taką dysfunkcją. Należy podkreślić, że farmakoterapia nie jest stosowana rutynowo[1].

Kiedy seks to potrzeba nadrzędna…

Profesor Zbigniew Lew-Starowicz określa seksoholizm jako „stan patologicznego nasilenia erotycznych zainteresowań i aktywności seksualnej, w którym te potrzeby dominują nad innymi, stanowiąc o sensie życia”. Po raz pierwszy kilka dramatycznych przypadków erotomanii opisano na początku lat 20. ubiegłego wieku – francuski psychiatra Gaëtan Gatian de Clérambault przedstawił je w pracy „Les Psychoses Passionelles”. Stąd inna nazwa zaburzenia: zespół (lub syndrom) Clerambaulta[1].

Źródła:

1. Woronowicz T. Seksoholizm (uzależnienie od seksu). https://psychiatria.mp.pl/uzaleznienia/73113,seksoholizm-uzaleznienie-od-seksu Data dostępu: 20.11.2017
2. Kacperska M. Seksoholizm. http://www.psychiatria.pl/artykul/seksoholizm/18518 Data dostępu: 20.11.2017
3. Woronowicz T. Cyberseks. https://psychiatria.mp.pl/uzaleznienia/73117,cyberseks Data dostępu: 20.11.2017
4. Borowiecka-Kluza J. Czy seksoholik wie, że jest uzależniony? https://psychiatria.mp.pl/lista/81180,czy-seksoholik-wie-ze-jest-uzalezniony Data dostępu: 20.11.2017

Zostaw komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *