wpisz szukaną frazę

Cukrzyca i stres
Choroby wewnętrzne Objawy chorób

Cukrzyca i stres

Cukrzyca i stres
Podziel się

Cukrzyca typu 1 jest uwarunkowana genetycznie – to proces o podłożu autoimmunologicznym, związany z niszczeniem komórek beta wysp trzustkowych. W patogenezie cukrzycy typu 2 również jedną z głównych ról odgrywają predyspozycje genetyczne, ale znaczenie ma ich interakcja z czynnikami środowiskowymi. Zatem zagrożenie jej rozwojem wzrasta, gdy dziedziczne czynniki ryzyka przeważają nad ochronnymi i towarzyszą im dodatkowe zjawiska, jak wiek, nadwaga (zwłaszcza brzuszna), otyłość, mała aktywność fizyczna. Cukrzyca i stres

Uważa się, że nerwowy tryb życia nie należy bezpośrednich czynników wyzwalających cukrzycę, ale ekspozycja na chroniczny stres lub silny stresor może przyspieszyć ujawnienie się choroby u pacjentów z tzw. grupy ryzyka. Co więcej, wyniki badań dowodzą, że utrzymujące się napięcie znacznie komplikuje proces terapeutyczny i częściej prowadzi do wahań glikemii[1][2].

Wpływ stresu na rozwój cukrzycy u dzieci

Według nowych wyników badań, ekspozycja na stres może zwiększyć ryzyko rozwoju cukrzycy nie tylko u dorosłych, ale również u dzieci. Szwedzcy uczeni z Uniwersytetu w Linköping wykazali, że traumatyczne wydarzenia istotnie wpływały na zdrowie małych pacjentów, m.in. aż 3-krotnie zwiększały ryzyko rozwoju cukrzycy typu 1. Naukowcy szukali hipotez, które mogłyby wytłumaczyć tę zależność.

Według jednej z teorii wyższy poziom stresu skutkuje obniżeniem wrażliwości na insulinę, wzrostem jej stężenia we krwi, a w konsekwencji przeciążeniem komórek beta ulokowanych w centrum wysepek trzustkowych, które biorą udział w wydzielaniu insuliny i amyliny. Uważa się też, że przewlekły stres może deregulować czynność układu immunologicznego, na skutek czego dochodzi do niszczenia komórek własnych (produkujących insulinę)[3].

Badacze podkreślają, że nie wolno bagatelizować wpływu stresu na rozwój cukrzycy, ale związek ten powinien stanowić przedmiot dalszych badań i analiz (w tym epidemiologicznych). Naukowcy sugerują traktować stres psychologiczny jako jeden z potencjalnych czynników ryzyka rozwoju tej choroby[3].

Należy pamiętać, że predyspozycje genetyczne odgrywają jednak znacznie większą rolę w patogenezie cukrzycy niż stres, ponieważ mogą zwiększyć ryzyko rozwoju choroby nawet 12-krotnie[3].

Stres w pracy – przyczyną cukrzycy?

W ostatnich latach prowadzono również badania nad zależnością między rozwojem cukrzycy typu 2 a stresem wynikającym z obowiązków zawodowych. Uczeni z Instytutu Epidemiologii II Helmholtz Zentrum München stoją na stanowisku, że tzw. „korporacyjny wyścig szczurów” wywiera szczególnie negatywny wpływ na organizm i stan zdrowia pracowników. Uważa się, że to duże obciążenie m.in. dla mięśnia sercowego oraz metabolizmu, które może zwiększać ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2 aż o 45 proc[4].

Związkiem między stresem w pracy a ryzykiem rozwoju chorób cywilizacyjnych zainteresowali się też niemieccy naukowcy, Cornelia Huth i Karl-Heinz Ladwig. Badacze przeanalizowali dane ponad 5 tys. pracowników – uczestników badania populacyjnego MONICA/ KORA, u których na początku badania nie stwierdzono cukrzycy. Obserwacje prowadzono przez 13 lat – regularnie kontrolowano stan ich zdrowia i poziom stresu, który u ok. 20 proc. badanych oceniono jako wysoki[4].

Na podstawie analizy niemieccy badacze wysnuli wniosek, że stres w pracy najgorzej tolerują pracownicy, od których przełożeni wymagają najwięcej, jednocześnie ograniczając ich decyzyjność. U 300 osób poddawanych badaniu rozwinęła się cukrzyca typu 2, niezwiązana ze znanymi, epidemiologicznymi czynnikami ryzyka. Uważa się, że silna presja mogła przyczynić się do zachorowania[4].

Hormon stresu a cukrzyca

Grupa brytyjskich i szwajcarskich naukowców na łamach prestiżowego czasopisma „Proceedings of the National Academy of Sciences” opublikowała wyniki badań, według których u diabetyków występuje znacznie wyższy poziom hormonu stresu (kortyzolu) i interleukiny-6 – cytokiny, która silnie pobudza procesy zapalne. Osoby z cukrzycą typu 2, poddane działaniu stresora, dłużej i trudniej powracają do stanu organizmu sprzed ekspozycji na stres (monitorowano m.in. wartości ciśnienia tętniczego krwi, stężenie cholesterolu w osoczu oraz czynność serca)[4].

Źródła:

1. Orłowska-Kunikowska E. Czy nerwowy tryb życia może mieć wpływ na rozwój cukrzycy? http://www.mp.pl/cukrzyca/lista/82322,czy-nerwowy-tryb-zycia-moze-miec-wplyw-na-rozwoj-cukrzycy Data dostępu: 8.08.2017
2. Chojnowski P., Wasyluk J., Grabska-Liberek I. Cukrzyca – epidemiologia i patogeneza. Postępy Nauk Medycznych. 2009;6:420-428
3. Trudne przeżycia w dzieciństwie to większe ryzyko cukrzycy. http://pulsmedycyny.pl/4046020,63483,trudne-przezycia-w-dziecinstwie-to-wieksze-ryzyko-cukrzycy Data dostępu: 8.08.2017
4. Markiewicz M. Stres w pracy sprzyja cukrzycy. http://pulsmedycyny.pl/3936195,74776,stres-w-pracy-sprzyja-cukrzycy Data dostępu: 8.08.2017

Zostaw komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *