wpisz szukaną frazę

Brodawki wirusowe – rodzaje brodawek i sposoby ich leczenia
Choroby zakaźne Objawy chorób

Brodawki wirusowe – rodzaje brodawek i sposoby ich leczenia

Brodawki wirusowe – rodzaje brodawek i sposoby ich leczenia
Podziel się

Brodawki wirusowe należą do najpopularniejszych infekcji wirusowych. Wywołuje je wirus brodawczaka ludzkiego (human papillomavirus – HPV). Do zakażenia dochodzi przez kontakt bezpośredni (możliwy jest również rozsiew brodawek w rezultacie autoinokulacji – samozakażenia). Dotąd opisano ponad 100 odmian HPV. Klinicznym efektem zakażenia są zmiany na skórze i błonach śluzowych jamy ustnej, dróg oddechowych, narządów płciowych, układu moczowego, odbytu[1][2][4].Brodawki wirusowe – rodzaje brodawek i sposoby ich leczenia

Wirus HPV – co warto o nim wiedzieć?

Wirus brodawczaka ludzkiego (HPV) z rodziny Papillomaviridae wykazuje tropizm do komórek nabłonka wielowarstwowego błon śluzowych i skóry. Zakażenie może być następstwem urazu skóry lub naskórka[2]. Wirus brodawczaka ludzkiego odpowiada za zmiany skórne w postaci m.in. brodawek płaskich, plam barwnikowych, plam rumieniowych, które w wielu przypadkach leżą u podstaw inicjacji procesu nowotworowego[2].

Szereg odmian HPV prowadzi do infekcji dróg płciowych, które mogą przyczyniać się do stanów zapalnych, kłykcin płaskich, kłykcin kończystych oraz zapoczątkowywać stany przednowotworowe, a nawet płaskonabłonkowe gruczołowe raki szyjki macicy[2].

Metody terapii brodawek wirusowych polegają na usuwaniu zmian (leczą objawy zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego). Jak dotąd, nie opracowano leku, który mógłby skutecznie wyeliminować wirusa HPV z organizmu[4].

Brodawki wirusowe skóry – rodzaje i metody leczenia

Brodawki wirusowe skóry stanowią manifestację zakażenia wirusem HPV. Jednak rozwój infekcji w dużym stopniu zależy od indywidualnej odporności i stanu skóry. Wśród lokalizacji najbardziej narażonych na zakażenie wymienia się stopy, ręce i kolana[4].

Umiejscowienie zmian i ich obraz kliniczny pozwala wyróżnić następujące rodzaje brodawek wirusowych skóry:

  • brodawki zwykłe,
  • brodawki stóp,
  • brodawki płaskie (młodocianych)[4].

Nieduże zmiany skórne można próbować leczyć preparatami zewnętrznymi. Leki tego rodzaju hamują namnażanie komórek i nasilają procesy złuszczania się w obrębie brodawek. Istnieją również preparaty wykazujące miejscowe działanie immunomodulujące (stymulujące system immunologiczny). Zmiany duże i oporne na leczenie zachowawcze mogą wymagać leczenia zabiegowego. Stosuje się m.in. krioterapię (ciekłym azotem, podtlenkiem azotu), elektrochirurgiczne usuwanie zmian, laseroterapię i chirurgiczne opracowywanie brodawek[4].

Brodawki wirusowe skóry – objawy

Brodawki zwykłe przyjmują postać grudek o nierównej powierzchni w kolorze skóry lub szarobrunatnym. Mogą pojawiać się w każdej lokalizacji, jednak najczęściej obserwuje się je na dystalnych częściach kończyn, czasem zmiany zajmują wały paznokciowe lub umiejscawiają się pod płytką paznokciową[4].

Wyróżnia się dwa główne rodzaje brodawek stóp (w większości przypadków występują na podeszwach stóp). Pierwszy typ przybiera postać głębokich, bolesnych zmian z odczynem zapalnym. Drugi rodzaj lokuje się bardziej powierzchniowo i objawia szorstkimi, płaskimi ogniskami tworzącymi skupiska[4].

Brodawki płaskie (zwane też brodawkami młodocianych) są płaskimi, gładkimi, cielistymi grudkami rozsianymi na skórze. Z reguły zmiany obserwuje się na twarzy i kończynach. Brodawki płaskie wykazują tendencję do samoistnego ustępowania[4].

Brodawki wirusowe narządów płciowych – kłykciny kończyste

Brodawki wirusowe narządów płciowych (kłykciny kończyste) wyróżniają się zróżnicowanym obrazem klinicznym. Do zakażenia dochodzi w wyniku kontaktów seksualnych (dopochwowych, analnych, orogenitalnych i oroanalnych)[3].

Kliniczną manifestacją zakażenia są miękkie wykwity w kolorze skóry lub czerwonawe, które mogą przyjąć postać płaskich zmian z szeroką podstawą lub kalafiorowatych tworów z postrzępioną powierzchnią. Przerosłe, zaniedbane i nieleczone mogą przekształcić się w guzy olbrzymie, tzw. kłykciny Buschkego Löwensteina. Choroba charakteryzuje się ciężkim, wieloletnim przebiegiem z naciekaniem okolicznych tkanek[3].

Brodawki wirusowe narządów płciowych u kobiet występują w obrębie warg sromowych, pochwy szyjki macicy oraz w okolicy okołoodbytniczej. U mężczyzn zmiany obserwuje się na trzonie prącia, napletku, żołędzi i w okolicy okołoodbytniczej. W niektórych przypadkach kłykciny zajmują kanał odbytnicy, jamę ustną, gardło[3].

Niezaawansowane brodawki płciowe można usuwać za pomocą preparatów miejscowych. W przypadku nasilonych zmian stosuje się krioterapię, elektrochirurgię, konwencjonalne metody chirurgiczne, terapię fotodynamiczną, laseroterapię[3].

HPV – profilaktyka

Stosowanie prezerwatyw nie zabezpiecza przed infekcją wirusem HPV w 100 procentach, ale zmniejsza ryzyko zakażenia. Istnieje szczepionka chroniąca przed głównymi typami wirusa brodawczaka ludzkiego, która jest ważnym elementem profilaktyki raka szyjki macicy u kobiet. Najwyższą skuteczność szczepienie wykazuje u osób, którym podano je przed inicjacją seksualną[3].>

Źródła:

1. Maciejewska J. Brodawki wirusowe. https://dermatologia.mp.pl/choroby/chorobyskory/170527,brodawki-wirusowe Data dostępu: 31.01.2018
2. Broniarczyk J., Koczorowska M., Durzyńska J. et al. Struktura i właściwości wirusa brodawczaka ludzkiego. Biotechnologia. 2010;3(90):126-145
3. Cichewicz A. Brodawki wirusowe narządów płciowych. https://dermatologia.mp.pl/choroby/wenerologia/80489,brodawki-wirusowe-narzadow-plciowych Data dostępu: 31.01.2018
4. Cichewicz A. Choroby wirusowe skóry. https://dermatologia.mp.pl/choroby/chorobyskory/73327,choroby-wirusowe-skory Data dostępu: 31.01.2018

Zostaw komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *