wpisz szukaną frazę

Angina ropna – przyczyny, objawy i sposoby leczenia
Choroby wewnętrzne Objawy chorób

Angina ropna – przyczyny, objawy i sposoby leczenia

Angina ropna – przyczyny, objawy i sposoby leczenia
Podziel się

Nazwę: angina wprowadził  Hipokrates, który tym terminem określał choroby powodujące ból gardła. Obecnie, mówiąc o anginie, mamy na myśli ogólnoustrojową chorobę zakaźną z ostrym odczynem zapalnym w obrębie tkanki chłonnej gardła. Jedną z odmian tej choroby jest angina ropna[2].

Najważniejsze informacje na temat anginy ropnej:
  • Angina bakteryjna stanowi zaledwie od 10 do 30% wszystkich przypadków tej choroby.
    O wiele częściej powodem infekcji są wirusy.
  • Charakterystyczne objawy tego schorzenia to silny ból gardła, wysoka gorączka oraz białawe naloty na migdałkach.
  • Choroby bakteryjne w przeciwieństwie do wirusowych wymagają leczenia antybiotykami.
  • Antybiotyk należy przyjmować przez przynajmniej 10 dni!
  • Stosowanie antybiotyków podczas anginy paciorkowcowej zmniejsza ryzyko wystąpienia powikłań.

Jakie są przyczyny i rodzaje anginy?

Angina może być spowodowana infekcją wirusową, bakteryjną lub grzybiczą. Postać wirusowa jest najczęściej spotykana (70-90% zakażeń), a na drugim miejscu plasuje się etiologia bakteryjna (10-30% przypadków). Grzyby bardzo rzadko są przyczyną anginy.

Ta choroba może być również jednym z objawów wielu schorzeń zakaźnych, np. szkarlatyny, błonicy czy mononukleozy zakaźnej. Zdarza się też, że powody choroby są infekcyjne, np. w przypadku chłoniaka, białaczki lub agranulocytozy, które znacznie obniżają liczbę białych krwinek[2].

O ropnej anginie mówimy, gdy przyczyną choroby są bakterie (taką anginę nazywa się również paciorkowcową). Drobnoustroje odpowiedzialne za rozwój tego schorzenia to najczęściej paciorkowce beta-hemolizujące grupy A: Streptococcus pyogenes (stanowią aż 90% zakażeń bakteryjnych).

W rzadszych przypadkach winowajcą może być Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, inne paciorkowce (np. Arcanobacterium haemolyticum lub Mycoplasma pneumoniae) lub niektóre bakterie beztlenowe[1][2].

Charakterystyczną cechą anginy ropnej jest to, że występuje zwykle późną jesienią, zimą i wczesną wiosną. Pierwsze symptomy choroby pojawiają się nagle i są silne. Zwykle chorują dzieci w wieku od 3 do 14 lat. Angina paciorkowcowa lubi nawracać – aż 20-30% dzieci cierpiących na tę chorobę zaraża się ponownie w ciągu 3 miesięcy od pierwszej infekcji[1].

Angina ropna – objawy

Angina paciorkowcowa ma zwykle ostry początek – pojawia się wysoka gorączka (powyżej 38 stopni) oraz dreszcze. Silny ból gardła promieniuje aż do uszu i sprawia problemy podczas połykania. Migdałki są za to żywoczerwone z białymi nalotami w kryptach.

Większość osób chorujących na anginę ropną zauważa u siebie powiększenie i tkliwość węzłów chłonnych podżuchwowych, a u niektórych występuje też nieprzyjemny zapach z ust, ból głowy, nudności, wymioty i bóle brzucha[1][2].

Czy angina ropna jest zaraźliwa? Oczywiście! Zakażenie przenosi się drogą kropelkową lub możemy zachorować poprzez bezpośredni kontakt z wydzielinami dróg oddechowych kogoś chorego. Okres inkubacji (etap rozwoju choroby od chwili infekcji do czasu pojawienia się pierwszych objawów) jest krótki, bo trwa zaledwie od 12 godzin do 4 dni. Zarażamy aż do 24 godzin po rozpoczęciu antybiotykoterapii. Jeżeli angina paciorkowcowa nie jest leczona, to okres zakaźności trwa nawet do tygodnia od ustąpienia symptomów choroby[1].

Wirusowa angina a angina ropna – jak je odróżnić?

Choroby wirusowe i bakteryjne leczy się w odmienny sposób. Dlatego, aby zdecydować, jaki rodzaj leczenia będzie dla nas właściwy, lekarz musi odróżnić zakażenie wirusowe od bakteryjnego. Charakterystyczną cechą anginy paciorkowcowej jest to, że w jej przebiegu nie występują symptomy typowe dla infekcji wirusowych. Rzadko kiedy pojawia się katar, kaszel, chrypka czy zmiany w obrębie błon śluzowych jamy ustnej.

W przypadku anginy wirusowej chorobie może towarzyszyć również biegunka, bóle stawowo-mięśniowe oraz zapalenie spojówek[1][2].

Wielu specjalistów decyduje o sposobie terapii, przeprowadzając wywiad z pacjentem oraz oceniając wygląd gardła. W razie wątpliwości w ocenie podłoża choroby konieczne jest zlecenie badań laboratoryjnych (OB, CRP i leukocytozy) oraz pobranie wymazu z gardła i migdałków. Jeżeli okaże się, że przyczyną anginy jest paciorkowiec grupy A, konieczne będzie przyjmowanie antybiotyku, a dokładniej penicyliny fenoksymetylowej[2].

Angina ropna – leczenie

W przypadku gdy nasza choroba ma podłoże bakteryjne, lekarz zapisze nam antybiotyk. Bardzo ważne jest, by lekarstwa brać odpowiednio długo – 10 dni to podstawa przy tego typu schorzeniach. Nie odstawiajmy antybiotyków na bok w momencie, kiedy zacznie się nam poprawiać. Przerywanie terapii może doprowadzić do tego, że po jakimś czasie będziemy mieć nawrót anginy, a co gorsza, będzie ona bardziej odporna na stosowany antybiotyk[3].

Podczas leczenia anginy ropnej można również wspomagać się metodami, które pozwolą nam złagodzić przykre objawy choroby. Dobrym pomysłem jest stosowanie naparu z ziół o działaniu antyseptycznym do płukania gardła 3-4 razy dziennie. Może to być np. szałwia, rumianek czy nagietek.

Skuteczne będą również ciepłe inhalacje z dodatkiem olejków eterycznych (np. lawendowego, tymiankowego, z mięty pieprzowej, cynamonowego, cytrynowego czy eukaliptusowego). Takie inhalacje nie są wskazane dla małych dzieci. Aby uniknąć zachorowania na anginę paciorkowcową, należy unikać osób chorych, które nadal zarażają, oraz przestrzegać reżimu sanitarnego (myć jak najczęściej ręce, osłaniać twarz przy kaszlu)[1][3].

Powikłania po przebytej anginie ropnej

Nieleczona angina ropna bardzo rzadko niesie za sobą jakieś powikłania. Może się zdarzyć, że po chorobie pojawi się u nas naciek lub ropień okołomigdałkowy, zakrzepowe zapalenie żyły szyjnej wewnętrznej albo ropień przestrzeni przygardłowej lub zagardłowej.

Jako powikłania ogólne anginy paciorkowcowej wymienia się również zapalenie wsierdzia, posocznicę, gorączkę reumatyczną czy ostre kłębuszkowe zapalenie nerek. Warto pamiętać, że nawet krótkie leczenie antybiotykiem zmniejsza ryzyko wystąpienia powikłań[1][4].

 

Źródła:

  1. Skotnicka B., Zapalenie gardła i angina https://www.mp.pl/pacjent/pediatria/choroby/laryngologia/78438,zapalenie-gardla-i-angina. Data dostępu 08.03.2018 r.
  2. Szołdra-Seiler A., Leczenie anginy https://www.mp.pl/pacjent/otolaryngologia/lista/120798,leczenie-anginy. Data dostępu 08.03.2018 r.
  3. Szołdra-Seiler A., Czy w trakcie leczenia anginy można stosować inhalacje? https://www.mp.pl/pacjent/otolaryngologia/lista/118071,czy-w-trakcie-leczenia-anginy-mozna-stosowac-inhalacje. Data dostępu 08.03.2018 r.
  4. 4.  Kuchar E., Powikłania anginy https://www.mp.pl/pacjent/pediatria/lista/83564,powiklania-anginy. Data dostępu 08.03.2018 r.