wpisz szukaną frazę

Przypadłość wielu Polaków pęcherz nadreaktywny i sposoby leczenia
Choroby układu moczowego Objawy chorób

Przypadłość wielu Polaków pęcherz nadreaktywny i sposoby leczenia

Przypadłość wielu Polaków pęcherz nadreaktywny i sposoby leczenia
Podziel się

Pęcherz nadreaktywny (OAB) to coraz powszechniejsza dolegliwość dotykająca sporą grupę osób[1][2]. Szacuje się, że na tę wstydliwą przypadłość choruje blisko 100 milionów ludzi na świecie, z czego w Polsce zmaga się z nią około 2-3 milionów Polaków[1][3]. Przypadłość wielu Polaków pęcherz nadreaktywny i sposoby leczenia

Choroba dotyka zarówno kobiety, jak i mężczyzn, choć znacznie częściej występuje u pań[1][2][3]. Z czym zatem wiąże się zespół pęcherza nadreaktywnego, jakie są najczęściej występujące objawy oraz jakie metody leczenia warto stosować, aby poradzić sobie z tym przykrym schorzeniem?

Pęcherz nadreaktywny – objawy

Zespół pęcharza nadreaktywnego jest zaliczany do chorób społecznych, które rzutują na niemal wszystkie dziedziny życia chorego[1][3]. Za powstanie tego negatywnego zjawiska odpowiadają przyczyny neurogenne, psychogenne, a także styl życia[2][3]. Pacjenci cierpiący na pęcherz nadreaktywny skarżą się głównie na częstą potrzebę oddawania moczu, niewspółmierną do wypełnienia pęcherza[1][2].

Częstomocz może występować nawet kilkanaście razy w ciągu doby, co skutecznie utrudnia normalne funkcjonowanie[1[3]. Bardzo często oddawaniu moczu towarzyszy ból[3]. Osoby dotknięte tym schorzeniem powoli wycofują się z prowadzonych dotąd aktywności, by po pewnym czasie znaleźć się na marginesie codziennego życia[1][2].

Choroba negatywnie wpływa na życie seksualne, skutkując zmniejszeniem częstotliwości zbliżeń. Pacjenci ograniczają swoje obowiązki zawodowe, a bardzo często rezygnują z pracy w ogóle. Efektem choroby jest również stopniowe ograniczanie kontaktów towarzyskich[1].

Pęcherz nadreaktywny – leczenie

Wiele osób dotkniętych zespołem pęcherza nadreaktywnego nie zgłasza się po pomoc w obawie przed poczuciem wstydu, co skutkuje tylko pogłębieniem dolegliwości i dłuższym procesem leczenia[1][2]. Diagnostyka pęcherza nadreaktywnego polega na analizie wyników badań. Pomocne są również wywiad z pacjentem oraz dzienniczek mikcji[1][3].

W leczeniu wykorzystuje się farmakologię, a także metody fizykalne. Osobom zmagającym się z tą chorobą zaleca się również zmianę stylu życia[1][2][3].

Metody fizykalne są pierwszym etapem leczenia i polegają na wykonywaniu określonego treningu, na który składają się między innymi ćwiczenia dna miednicy czy ćwiczenia pęcherza[1][2].

Drugi etap leczenia to leczenie farmakologiczne, polegające na przyjmowaniu określonych leków. Leki na pęcherz nadreaktywny to głównie antycholinergiki. Niestety, wywołują one niekorzystne następstwa w postaci suchości ust, zaparć, a także problemów z widzeniem[1][3].

W przypadku niepowodzenia dotychczas stosowanych metod, często sięga się po elektrostymulację, a w ostateczności po leczenie chirurgiczne[1][2][3].

Pęcherz nadreaktywny – dieta

Jak wspomniano, wielu pacjentom zmagającym się z pęcherzem nadreaktywnym, zaleca się zmianę stylu życia i wprowadzenie modyfikacji do własnej diety[1][3].

Osoby cierpiące na tę dolegliwość zdecydowanie powinny wystrzegać się:

  • tytoniu,
  • napojów zawierających kofeinę (głównie kawa),
  • ostrych przypraw,
  • alkoholu,
  • pomidorów,
  • miodu,
  • nabiału,
  • owoców cytrusowych,
  • a także cukru[2][3].

Istotne znaczenie ma również ograniczenie ilości wypijanych płynów, szczególnie przed snem[2][3].

Podsumowanie

Pęcherz nadreaktywny jest chorobą społeczną, na którą cierpi coraz większa liczba osób. Częściej zmagają się z nią kobiety niż mężczyźni. Choć bezpośrednio nie zagraża życiu, to jej charakter skutkuje powolnym wycofywaniem się z dotychczasowych aktywności.

Osoby zmagające się z tą dolegliwością rezygnują z pracy, kontaktów społecznych. Zamiera również ich aktywność seksualna, która może mieć wpływ na życie rodzinne.Dlatego tak istotne jest podjęcie leczenia.

Najczęściej stosuje się leczenie farmakologiczne, elektrostymulację, ćwiczenia, a w skrajnych przypadkach leczenie operacyjne.

Duże znaczenie ma również zmiana stylu życia i nawyków żywieniowych. Warto zrezygnować z używek w postaci papierosów, kawy oraz alkoholu. Z jadłospisu osoby chorej powinny zniknąć słodkie napoje gazowane, owoce cytrusowe, miód, cukier, a także nabiał.

Źródła

1. World Federation of Incontinent Patients. Sytuacja chorych na zespół pęcherza nadreaktywnego w Polsce. 2014
2. Wroński S, Radziszewski P, Lewczak D. Pęcherz nadreaktywny i naglące nietrzymanie moczu – choroba jednostki czy choroba społeczeństwa. Etiologia i leczenie. Przegląd Urologiczny. 2010;5(63):5-15
3. Krawczyk M, Urbaniak T, Klejewski A. Pęcherz nadreaktywny – diagnostyka i leczenie. Przegląd Lekarski. 2012;(69)10:1156-1158

Zostaw komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *