wpisz szukaną frazę

Choroba niedokrwienna serca – na czym polega i jak ją rozpoznać?
Objawy chorób

Choroba niedokrwienna serca – na czym polega i jak ją rozpoznać?

Choroba niedokrwienna serca – na czym polega i jak ją rozpoznać?
Podziel się

Według statystyk, choroby układu sercowo-naczyniowego co roku powodują na całym świecie około 16 mln zgonów. Zdecydowanie najczęstszą kardiologiczną przyczyną zgonów jest natomiast choroba niedokrwienna serca, zwana również chorobą wieńcową[1]. Choroba niedokrwienna serca – na czym polega i jak ją rozpoznać?

Choroba niedokrwienna serca – nazywana również chorobą wieńcową serca – to zespół objawów klinicznych, występujących na skutek niedostatecznej podaży tlenu oraz substancji energetycznych w stosunku do aktualnego zapotrzebowania serca. Szacuje się, że za około 80% przypadków choroby niedokrwiennej serca odpowiedzialne są zmiany miażdżycowe w tętnicach, które mogą zacząć rozwijać się już nawet w pierwszej dekadzie życia człowieka. Schorzenie może rozwijać się przez wiele lat bez widocznych objawów, a następnie zamanifestować się jako niestabilna choroba wieńcowa (niestabilna dławica piersiowa, zawał serca z uniesieniem lub bez uniesienia odcinka ST, nagły zgon sercowy) lub stabilna choroba wieńcowa (przewlekła choroba niedokrwienna serca, wysiłkowa dławica piersiowa)[2].

Choroba niedokrwienna serca – na czym polega?

Aby mięsień sercowy mógł prawidłowo wykonywać swoją pracę, potrzebny jest mu tlen oraz substancje odżywcze dostarczane przez krew płynącą w tętnicach wieńcowych. Prawidłowa średnica tętnic wynosi od 2 do 4 milimetrów. Zdrowe tętnice wieńcowe charakteryzują się elastycznością, posiadają gładką powierzchnię i są w stanie same regulować przepływ krwi w zależności od potrzeb serca, zaś ich ściany są idealnie gładkie i nieprzepuszczalne dla tłuszczów oraz komórek krwi. Jeśli dojdzie jednak do uszkodzeń błon wewnętrznych tętnic, wewnątrz nich gromadzą się cząsteczki cholesterolu, płytki krwi czy sole wapnia, które tworzą tkankę zwaną blaszką miażdżycową.

Blaszka ta powoduje zwężenie średnicy tętnic, a z czasem zamienia się w zakrzepy, które mogą skutkować zawałem serca. Do czynników, które zwiększają ryzyko uszkodzeń błon wewnętrznych tętnic, a w konsekwencji – odkładania się blaszki miażdżycowej, zalicza się styl życia (palenie papierosów, dieta obfitująca w tłuszcze nasycone i kalorie, spożywanie alkoholu, mała aktywność fizyczna), obecność innych schorzeń (podwyższony poziom cholesterolu, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca) oraz cechy indywidualne (płeć, wiek, obciążenia rodzinne)[3].

Choroba niedokrwienna serca – objawy

Objawy choroby wieńcowej – zarówno w postaci stabilnej, jak i niestabilnej – to przede wszystkim dolegliwości bólowe w klatce piersiowej. Po raz pierwszy zostały one opisane już w roku 1772 jako „uczucie dławienia i niepokoju”. Choroba niedokrwienna serca manifestuje się więc uczuciem[4]:

  • ucisku,
  • pieczenia,
  • dławienia,
  • dyskomfortu w klatce piersiowej.

Zazwyczaj ból zlokalizowany jest za mostkiem, ale może też promieniować do lewej ręki, pleców, szyi, żuchwy czy barków. Wywoływany jest najczęściej przez stres, wysiłek fizyczny, zimne powietrze, obfity posiłek czy wzrost ciśnienia. Dolegliwości trwają od 10 do 15 minut i ustępują np. po zaprzestaniu wysiłku czy zażyciu odpowiednich leków. W niektórych przypadkach, zwłaszcza u osób starszych, objawy choroby wieńcowej to również duszności, omdlenia, silne osłabienie czy zaburzenia rytmu serca[4].

Jak rozpoznać chorobę niedokrwienną serca?

W ponad 90% przypadków na rozpoznanie choroby niedokrwiennej serca pozwala dokładny i właściwie przeprowadzony wywiad lekarski, podczas którego pacjent opisuje lekarzowi charakter dolegliwości, lokalizację bólu, czas jego trwania oraz związek np. z wysiłkiem fizycznym. Dla potwierdzenia diagnozy, standardowo u wszystkich osób z bólami w klatce piersiowej wykonuje się również EKG spoczynkowe.

Do innych badań wykonywanych u pacjentów, u których trudno jest postawić jednoznaczną diagnozę, zalicza się elektrokardiograficzna próba wysiłkowa, echokardiografia obciążeniowa, 24-godzinne EKG metodą Holtera, RTG klatki piersiowej, USG ściany tętnicy szyjnej, rezonans magnetyczny serca oraz koronarografia[5].

Źródła:

1. Ziolkowski M, Kubica A, Sinkiewicz W. et al, Zmniejszanie umieralności na chorobę niedokrwienną serca w Polsce – sukces terapii czy prozdrowotnego stylu życia? Folia Cardiologica Excerpta. 2009;4(5):265.
2. Kośmicki M. Choroba niedokrwienna serca w Polsce i na świecie – nierozwiązany w pełni problem. Kardiologia Oparta na Faktach. 2010;1:35.
3. Wożakowska-Kapłon B. Choroba niedokrwienna serca – aspekty kliniczne i społeczne. Studia Medyczne Akademii Świętokrzyskiej. 2003;1:125-127.
4. Frycz-Kurek A.M, Buchta P, Szkodziński J. Stabilna choroba wieńcowa – epidemiologia, diagnostyka, wybór postępowania. Choroby Serca i Naczyń. 2008;5(3):126.
5. Kośmicki M. Stabilna i niestabilna dławica piersiowa – budowa blaszki miażdżycowej i jej konsekwencje kliniczne. Kardiologia Oparta na Faktach. 2010;2:146-147.

Zostaw komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *