Neuromobilizacja

Jaki jest przebieg tej terapii i kiedy jest ona wskazana?

© Depositphotos.com

Co to jest neuromobilizacja?

Neuromobilizacja to bardzo skuteczna metoda terapeutyczna, zaliczana do terapii manualnych, której celem jest poprawa funkcjonowania układu nerwowego człowieka. Spełnia szereg ważnych zadań: bada oraz diagnozuje zaburzenia, wpływa korzystnie na elastyczność i ukrwienie tkanki nerwowej, redukuje napięcie tkanek, wspomaga ich regenerację. Głównie jest stosowana w leczeniu bólu.

Najbardziej znany typ neuromobilizacji to metoda Butlera. Australijski terapeuta stworzył technikę pozwalającą na badanie i likwidację zaburzeń przesuwalności tkanki nerwowej w odniesieniu do innych tkanek, co znacznie redukuje dolegliwości bólowe.

Rodzaje neuromobilizacji

W zależności od części ciała i rodzaju schorzenia wyróżniamy różne rodzaje terapii, w tym: neuromobilizację nerwu kulszowego, neuromobilizację nerwu łokciowego, neuromobilizację nerwu promieniowego, neuromobilizację nerwu strzałkowego oraz inne. O doborze techniki decyduje fizjoterapeuta.

Neuromobilizacja- przebieg terapii

Metodę warto wprowadzić już od bardzo wczesnej fazy choroby, co zapobiega tworzeniu się nieodwracalnych zmian w organizmie. Technika ta opiera się na zasadzie bezbolesności. Zanim terapeuta rozpocznie zabiegi dokonuje diagnozy zaburzeń przewodnictwa nerwowego, przeprowadza testy czucia powierzchniowego i głębokiego oraz bada odruchy. W trakcie terapii nerwy są napinane i rozciągane, a pacjent doświadcza uczucia ciepła rozchodzącego się po poszczególnych częściach ciała.

Wskazania do neuromobilizacji

Terapii mogą poddać się pacjenci cierpiący z powodu różnych dolegliwości. Należą do nich:

  • Ostre stany zapalne
  • Bóle (w tym migreny)
  • Dolegliwości ze strony układu mięśniowego
  • Problemy z ruchomością stawów.
  • Nieprawidłowe funkcjonowanie narządów jamy brzusznej (żołądka, wątroby)
  • Zaburzenie czucia.
  • Zespół cieśni nadgarstka (stosuje się tu neuromobilizację nerwu pośrodkowego).
  • Bolesny bark (stosowana jest tu mobilizacja barku)
  • Rwa kulszowa, dyskopatia i inne schorzenia

Przeciwwskazania do neuromobilizacji

Zabiegi neuromobilizacyjne nie mogą zostać przeprowadzone przy braku współpracy pacjenta. Oprócz tego do przeciwwskazań należą:

  • Ostre uszkodzenia układu nerwowego
  • Nowotwory układu nerwowego lub kręgosłupa
  • Infekcje, stany zapalne o ostrym przebiegu, podwyższona temperatura
  • Ból spoczynkowy
  • Niestabilne objawy neurologiczne
  • Zaburzenia pracy pęcherza moczowego, jelit, zwieraczy odbytu itp.
  • Niestabilność kręgosłupa lub wrodzone schorzenia kręgosłupa i stawów

Jak przygotować się do neuromobilizacji

Zanim pacjent zostanie poddany terapii, powinien przejść szereg badań, w tym testy napięciowe i ruchomości pni nerwowych, a także badanie czucia eksteroceptywnego oraz proprioceptywnego, odruchów mięśniowych czy funkcji mięśni wskaźnikowych.

Korzyści z neuromobilizacji

Terapia ta ma głównie właściwości rozluźniające mięśnie i łagodzące ból. Tkanka nerwowa jest lepiej ukrwiona, a obrzęki zmniejszone. Neuromobilizacja wpływa również na odtworzenie prawidłowej neuromechaniki, fizjologii komórek nerwowych oraz zmniejsza napięcie układu współczulnego (odpowiada on za mobilizację ustroju).

Źródło ogólne:
Michał Dwornik, Dariusz Białoszewski, Izabela Korabiewska, Zbigniew Wroński, Zasady stosowania neuromobilizacji w schorzeniach narządu ruchu, Ortopedia Traumatologia Rehabilitacja 2007; 2(6); Vol. 9, 111-121

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze
  • Kasia Jabłońska

    Pierwsze słyszę o takim zabiegu. Muszę dokładnie poczytać o nim może namówię mojego męża bo on ma właśnie takie problemy jak tutaj piszą.