Neuromobilizacja

Jaki jest przebieg tej terapii i kiedy jest ona wskazana?

© Depositphotos.com

Co to jest neuromobilizacja?

Neuromobilizacja to bardzo skuteczna metoda terapeutyczna, zaliczana do terapii manualnych, której celem jest poprawa funkcjonowania układu nerwowego człowieka. Spełnia szereg ważnych zadań: bada oraz diagnozuje zaburzenia, wpływa korzystnie na elastyczność i ukrwienie tkanki nerwowej, redukuje napięcie tkanek, wspomaga ich regenerację. Głównie jest stosowana w leczeniu bólu.

Najbardziej znany typ neuromobilizacji to metoda Butlera. Australijski terapeuta stworzył technikę pozwalającą na badanie i likwidację zaburzeń przesuwalności tkanki nerwowej w odniesieniu do innych tkanek, co znacznie redukuje dolegliwości bólowe.

Rodzaje neuromobilizacji

W zależności od części ciała i rodzaju schorzenia wyróżniamy różne rodzaje terapii, w tym: neuromobilizację nerwu kulszowego, neuromobilizację nerwu łokciowego, neuromobilizację nerwu promieniowego, neuromobilizację nerwu strzałkowego oraz inne. O doborze techniki decyduje fizjoterapeuta.

Neuromobilizacja- przebieg terapii

Metodę warto wprowadzić już od bardzo wczesnej fazy choroby, co zapobiega tworzeniu się nieodwracalnych zmian w organizmie. Technika ta opiera się na zasadzie bezbolesności. Zanim terapeuta rozpocznie zabiegi dokonuje diagnozy zaburzeń przewodnictwa nerwowego, przeprowadza testy czucia powierzchniowego i głębokiego oraz bada odruchy. W trakcie terapii nerwy są napinane i rozciągane, a pacjent doświadcza uczucia ciepła rozchodzącego się po poszczególnych częściach ciała.

Wskazania do neuromobilizacji

Terapii mogą poddać się pacjenci cierpiący z powodu różnych dolegliwości. Należą do nich:

  • Ostre stany zapalne
  • Bóle (w tym migreny)
  • Dolegliwości ze strony układu mięśniowego
  • Problemy z ruchomością stawów.
  • Nieprawidłowe funkcjonowanie narządów jamy brzusznej (żołądka, wątroby)
  • Zaburzenie czucia.
  • Zespół cieśni nadgarstka (stosuje się tu neuromobilizację nerwu pośrodkowego).
  • Bolesny bark (stosowana jest tu mobilizacja barku)
  • Rwa kulszowa, dyskopatia i inne schorzenia

Przeciwwskazania do neuromobilizacji

Zabiegi neuromobilizacyjne nie mogą zostać przeprowadzone przy braku współpracy pacjenta. Oprócz tego do przeciwwskazań należą:

  • Ostre uszkodzenia układu nerwowego
  • Nowotwory układu nerwowego lub kręgosłupa
  • Infekcje, stany zapalne o ostrym przebiegu, podwyższona temperatura
  • Ból spoczynkowy
  • Niestabilne objawy neurologiczne
  • Zaburzenia pracy pęcherza moczowego, jelit, zwieraczy odbytu itp.
  • Niestabilność kręgosłupa lub wrodzone schorzenia kręgosłupa i stawów

Jak przygotować się do neuromobilizacji

Zanim pacjent zostanie poddany terapii, powinien przejść szereg badań, w tym testy napięciowe i ruchomości pni nerwowych, a także badanie czucia eksteroceptywnego oraz proprioceptywnego, odruchów mięśniowych czy funkcji mięśni wskaźnikowych.

Korzyści z neuromobilizacji

Terapia ta ma głównie właściwości rozluźniające mięśnie i łagodzące ból. Tkanka nerwowa jest lepiej ukrwiona, a obrzęki zmniejszone. Neuromobilizacja wpływa również na odtworzenie prawidłowej neuromechaniki, fizjologii komórek nerwowych oraz zmniejsza napięcie układu współczulnego (odpowiada on za mobilizację ustroju).

Źródło ogólne:
Michał Dwornik, Dariusz Białoszewski, Izabela Korabiewska, Zbigniew Wroński, Zasady stosowania neuromobilizacji w schorzeniach narządu ruchu, Ortopedia Traumatologia Rehabilitacja 2007; 2(6); Vol. 9, 111-121



Użytkownicy trafili tutaj szukając: neuromobilizacja nerwu pośrodkowego, neuromobilizacja, neuromobilizacja nerwu strzałkowego, co to jest neuromobilizacja, neuromobilizacja nerwu kulszowego, neuromobilizacja kręgosłupa, mobilizacja nerwu strzałkowego, mobilizacja nerwu łokciowego, test neurodynamiczny nerwu, neuromobilizacje przeciwwskazania

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji: