Miednica mniejsza – przyczyny, objawy i leczenie zespołu bólowego miednicy mniejszej

Sprawdź co wiesz o CPP.

Miednica mniejsza

© Depositphotos.com

Zespół bólowy miednicy mniejszej (Chronic Pelvic Pain – CPP) obejmuje stałe lub przejściowe dolegliwości bólowe w okolicy miednicy lub w dolnej części brzucha. Ból tego rodzaju utrzymuje się minimum przez pół roku i ujawnia nie tylko w czasie menstruacji, ciąży lub stosunku płciowego. W ten sposób mogą manifestować się różne stany chorobowe. Objawy i wybór sposobu leczenia zależą od przyczyny, która wywołała CPP.(1)

CPP w przebiegu endometriozy

Jeśli odczuwasz ból w obrębie miednicy mniejszej i zauważyłaś, że jego natężenie ulega istotnym zmianom w czasie cyklu miesięcznego, można podejrzewać, że za dolegliwość odpowiadają zaburzenia związane z aktywnością hormonów. Prawdopodobnie CPP wynika z endometriozy, która objawia się także bolesnym miesiączkowaniem i dyspareunią (bólem w czasie współżycia płciowego). (1)

Endometrioza to choroba żeńskich narządów płciowych, której istota polega na obecności endometrium (błony śluzowej wyścielającej macicę) poza jamą macicy. Budowa tych specyficznych komórek ektopowych (występujących w nieprawidłowych lokalizacjach) jest zbliżona do endometrium i wykazuje aktywność wydzielniczą. Co to oznacza? Ektopowe endometrium, podobnie jak błona śluzowa macicy, pozostaje pod wpływem zmian hormonalnych, do których dochodzi w cyklu miesiączkowym. W konsekwencji pojawia się reakcja zapalna, występują wewnętrzne krwawienia, powstają bolesne guzki, zapalenia, blizny i zrosty, dochodzi także do zmian stosunków anatomicznych narządów w miednicy mniejszej. U wielu pacjentek choroba przebiega bezobjawowo i wykrywa się ją przypadkiem, podczas rutynowych wizyt kontrolnych u ginekologa.(1,2)

Jak leczy się endometriozę?(2)

Leczenie endometriozy bywa problematyczne, ponieważ dolegliwości w wielu przypadkach nawracają. Można stosować farmakoterapię, leczenie chirurgiczne lub łączyć obie metody. Leczenie farmakologiczne obejmuje m.in. tabletki antykoncepcyjne, a także progestageny – zaleca się je zwłaszcza pacjentkom z obfitymi krwawieniami miesięcznymi, do których przyczynia się adenomioza (nieprawidłowe zagnieżdżenie endometrium w mięśniu macicy).

Czasem ból w obrębie miednicy mniejszej wymaga metod operacyjnych. Leczenie zachowawcze polega na chirurgicznym usunięciu ognisk choroby (np. laparoskopia). W ciężkich przypadkach należy rozważyć radykalne leczenie chirurgiczne (usunięcie macicy i jajników).

Zespół jelita drażliwego – przyczyna CPP

Za ból miednicy mniejszej może odpowiadać zespół jelita drażliwego(1), czyli przewlekłe schorzenie jelita cienkiego i grubego, które manifestuje się upośledzeniem rytmu wypróżnień (niewywołanym przez uszkodzenia anatomiczne jelit czy defekty przemiany materii). Dolegliwości utrzymują się co najmniej przez 3 miesiące i ujawniają u pacjentów między 20. a 40. rokiem życia.(3)

W przypadku zespołu jelita drażliwego stosuje się m.in. leczenie objawowe, zmierzające do łagodzenia bólów brzucha, biegunek i zaparć. Farmakoterapia może obejmować leki rozkurczowe, przeciwbiegunkowe, przeciwzaparciowe, czasem antybiotyki, probiotyki, leki przeciwdepresyjne (ze wsparciem psychologicznym). Postępowanie dietetyczne z reguły ogranicza się do rezygnacji z produktów spożywczych zaostrzających objawy (dań tłustych, wzdymających, kawy).(3)

CPP a śródmiąższowe zapalenie pęcherza

Do zespołu bólowego miednicy mniejszej może przyczynić się śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego. Chorym doskwiera częsta potrzeba oddawania moczu, pojawiają się problemy przed i w trakcie mikcji (np. kurcze pęcherza). Dolegliwości zwykle wzmagają się w czasie współżycia płciowego i tuż po nim, a także po spożyciu pewnych pokarmów i płynów (ostre przyprawy, cytrusy, alkohol, napoje kofeinowe). Dotąd nie ustalono przyczyn schorzenia, co komplikuje leczenie. Najczęściej zaleca się unikanie pokarmów i napojów nasilających objawy, można stosować także farmakoterapię (np. leki przeciwpadaczkowe, przeciwhistaminowe, przeciwcholinergiczne). U niektórych chorych objawy ustępują samoistnie.(4)

Należy zauważyć, że pacjentki, które cierpią z powodu przewlekłych dolegliwości bólowych, są bardziej narażone na rozwój depresji i problemy ze snem. Terapia tych zaburzeń może poprawić jakość ich życia.(1)

CPP – problem z psychologią w tle?

Niektóre ośrodki naukowe prowadzą badania nad zależnością między zespołem bólowym miednicy mniejszej a przemocą seksualną i fizyczną. Jednak ich wyniki są niejednoznaczne i budzą trudności interpretacyjne. Mimo to nie można wykluczyć, że u niektórych kobiet trauma doświadczona w dzieciństwie wywołała szereg procesów, które zwiększyły ich podatność na CPP w dorosłym życiu.(1)

 

1. Wstępne postępowanie w przypadku zespołu bólowego miednicy mniejszej. Wytyczne RCOG. Brużewicz S. (tłum.). http://www.mp.pl/ginekologia/ginekologia-ogolna/80024,wstepne-postepowanie-wprzypadku-zespolu-bolowego-miednicy-mniejszej-wytyczne-rcog Data dostępu: 19.01.2017
2. Bacz A. Endometrioza. http://www.mp.pl/pacjent/choroby/88290,endometrioza Data dostępu: 19.01.2017
3. Bartnik W. Zespół jelita drażliwego. http://gastrologia.mp.pl/choroby/jelitogrube/80662,zespol-jelita-drazliwego Data dostępu: 19.01.2017
4. Drabczyk R. Leczenie śródmiąższowego zapalenia pęcherza. http://nefrologia.mp.pl/lista/92745,leczenie-srodmiazszowego-zapalenia-pecherza Data dostępu: 19.01.2017

(Visited 1 147 times, 2 visits today)

Oceń artykuł:

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze