Łuszczyca krostkowa – objawy i sposoby leczenia

Dowiedz się, czym jest i jak sobie z nią radzić.

© Depositphotos.com

Łuszczyca, którą wywołuje nieprawidłowe działanie układu immunologicznego, należy do najczęściej spotykanych problemów natury dermatologicznej. Jednak odmiana krostkowa to rzadkość. Choroba zwykle rozwija się u osób, które skończyły 50 lat, cierpią na nią też małe dzieci. Jeśli właśnie spodziewasz się dziecka – być może i Ciebie schorzenie nie ominęło.

Czym różni się łuszczyca krostkowa od „tradycyjnej”?

Łuszczyca krostkowa nieco przypomina tę „tradycyjną” 1. W jej przebiegu również skóra ulega mocnemu przesuszeniu, któremu towarzyszy stan zapalny. W odmianie krostkowej dodatkowo występują (jak sama nazwa wskazuje) nieprzyjemne krostki. Przybierają postać niewielkich zmian skórnych, w których gromadzi się ropa. Istnieje kilka rodzajów schorzenia, niektóre z nich przyczyniają się do wystąpienia wielu innych, ogólnoustrojowych objawów.

Wypukłe, pełne ropy krostki na ogół pojawiają się razem z typowymi symptomami łuszczycy, nieraz je poprzedzają. Z pewnością zauważysz też suche, podrażnione płatki skory, które zaczynają się łuszczyć. Ciało wokół zmian jest zaczerwienione. Tzw. łuszczyca krostkowa uogólniona obejmuje całą powierzchnię skóry. W innych wypadkach ogranicza się np. tylko do stóp i dłoni, czasem dotyka części intymnych, języka, twarzy, a nawet paznokci 2. Postać uogólniona niesie ze sobą dodatkowe symptomy, w tym: ból głowy, wysoką temperaturę ciała i dreszcze, nudności oraz bóle stawów. Łuszczyca krostkowa może mieć przebieg ostry lub przewlekły. Ostry charakter schorzenia wiąże się z gwałtownym wystąpieniem objawów – w ciągu jednej doby.

Co wywołuje łuszczycę krostkową i kiedy jest naprawdę groźna?

Trudno powiedzieć, co przyczynia się do rozwoju schorzenia. Nieraz krostki pojawiają się bez powodu. Czasem symptomy wiążą się z lekami, m.in. antydepresantami, antybiotykami czy niesterydowymi lekami przeciwzapalnymi. Jeżeli systematycznie zażywasz kortykosterydy, a potem nagle przestaniesz – możesz zaobserwować objawy łuszczycy. Wpływ na powstanie choroby wywierają też infekcje, kremy i maści o silnym działaniu, żółtaczka w postaci cholestatycznej, a nawet słońce i ciąża.

Jeśli zauważyłaś u siebie niepokojące sygnały i podejrzewasz, że to łuszczyca krostkowa – powinnaś niezwłocznie zarejestrować się do lekarza. Szczególnie niebezpieczna bywa postać uogólniona. Kiedy zmiany skórne dotrą do jamy ustnej lub języka, mogą uniemożliwić Ci albo znacznie utrudnić oddychanie czy przełykanie pokarmów, a nawet wody. Jeżeli masz trudności ze złapaniem powietrza – dzwoń na pogotowie. Potrzebujesz nie tylko natychmiastowej pomocy – czeka Cię również hospitalizacja. Gdy objawy choroby poprzestają na zmianach skórnych i nie wywołują dodatkowych dolegliwości, zapewne wystarczy terapia w domu – mimo to nie zaniedbuj konsultacji z dermatologiem, który podpowie Ci, jak najskuteczniej pozbyć się nieprzyjemnego problemu.

Terapie łuszczycy krostkowej – idź do lekarza!

W leczeniu łuszczycy krostkowej wykorzystuje się letnie okłady, pomagają aplikowane na ciało roztwory soli i leki, np. kortykosterydy, retinoidy, a także pochodne witaminy D3. O ile lekarz nie zaleci inaczej, powinnaś używać ich zamiennie – wtedy terapia zwiększa efektywność, a skutki uboczne minimalizują się. Ulgę przeniosą kąpiele – jeśli do wody dodasz płatki owsiane. Niekiedy zaleca się też fototerapię, podczas której światło specjalnych lamp znacznie ogranicza stany zapalne. Zdarza się, że lekarz zaordynuje środki doustne – gdy schorzenie nie jest podatne na dotychczasowe metody, lub kiedy cierpisz na uogólnioną postać choroby. Specjalista zwykle przepisuje leki immunosupresyjne albo pochodne kumaryny 3.

Niestety, łuszczyca krostkowa u wielu osób przyczynia się do szeregu kompleksów, nieraz prowadzi nawet do depresji. Jednak nie sama estetyka stanowi problem, ponieważ schorzenie wywołuje dodatkowe zaburzenia funkcjonowania organizmu i inne objawy. Dlatego nie zwlekaj z wizytą u lekarza, gdy zauważysz symptomy choroby. Zmierz gorączkę – jeśli jest wysoka, to już „ostatni dzwonek”, żeby zarejestrować się do dermatologa.

1. Jacek Szepietowski, Zygmunt Adamski, Grażyna Chodorowska, Wiesław Gliński, Andrzej Kaszuba, Waldemar Placek, Lidia Rudnicka, Adam Reich, Leczenie łuszczycy zwyczajnej – rekomendacje ekspertów Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, cz. I, Przegląd Dermatologiczny 2012, nr 99, s. 83–96
2. Łuszczyca paznokci [w:] Honorata Błaszczyk, Anna Zalewska-Janowska, Choroby skóry, Warszawa 2009, s. 96
3. SL. Mehlis, KB. Gordon, The immunology of psoriasis and biologic immunotherapy. Journal of the American Academy of Dermatology, 49 (2), Aug 2003, s. 44-50

Oceń artykuł:

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze
  • kiira

    Okropna choroba przez którą wpadłam w depresje. Na całe szczęście trafiłam na dobrego dermatologa, który mi bardzo pomógł.

    • darka11

      Dobry lekarz to podstawa. Dlatego warto poczytać opinie w internecie na temat lekarza do którego mam iść. Niestety nie każdy po medycynie jest kompetentny.

  • ilka90

    Ja już prawie zakończyłam leczenie. Jeszcze jedna wizyta kontrolna u lekarza i koniec z tą okropną łuszczycą.

  • Agnieszka

    Na tego typu schorzenia najlepiej stosować preparaty, które nie mają w swoim składzie sterydów. Ja, wybrałam te, wyprodukowane przez firmę „dr. Michaels” i mimo że ich nie miały, były bardzo skuteczne.

    • Krzysztof

      Zgadzam się – też je stosuję i jestem bardzo zadowolony :-).

    • Maciej

      Używam ich od trzech miesięcy i rzeczywiście, efekty są powalające.

    • Jacek

      Fakt – też je stosuję i rzeczywiście, są dobre.