wpisz szukaną frazę

Seks oralny (miłość francuska)
Terapie seksuologiczne

Seks oralny (miłość francuska)

Seks oralny (miłość francuska)
Podziel się

Podczas seksu oralnego, intymne miejsce partnera jest stymulowane ustami. Delikatnie i brutalnie, powoli lub szybko, tylko z wargami, językiem czy również zębami – podczas seksu oralnego nie ma ograniczeń dla wyobraźni. Ważne: Stosunek oralny musi być przyjemny dla obu stron oraz należy zadbać o wystarczającą ochronę przed chorobami przenoszonymi drogą płciową!

Jak się zabezpieczyć?

Dla wielu par seks oralny jest częścią gry wstępnej, prowadzącej do pełnego stosunku płciowego. Ale seks oralny może samodzielnie doprowadzić zarówno mężczyzn, jak i kobiety do orgazmu. Niektórzy ludzie postrzegają ten rodzaj praktyki seksualnej jako szczególnie satysfakcjonujący, niektórzy nawet osiągają orgazm wyłącznie podczas seksu oralnego.

To, jak wygląda seks oralny – czy to za pomocą warg, języka, czy nawet zębów – zależy od indywidualnych preferencji. Podczas gdy niektóre pary odrzucają tę praktykę seksualną, inne uważają stosunek oralny za bardzo przyjemny i stymulujący.

Podczas stosunku oralnego, para może również jednocześnie pieścić się ustami, na przykład przyjmując tzw. pozycję 69. Głowa lub usta partnera zwracają się ku genitaliom drugiego i odwrotnie. Poglądowo można sobie wyobrazić tę pozycję w postaci liczby 69 widzianej z boku.

Czym jest seks oralny?

Z reguły seks oralny jest stymulacją narządów płciowych partnera za pomocą ust. Dlatego też seks oralny nazywany jest również orogenitalnym kontaktem seksualnym. W szerszym sensie seks oralny obejmuje również stymulację językiem i wargami okolic odbytu (tzw. seks oranalny lub anilingus).

Opinie na temat seksu oralnego różniły się na przestrzeni dziejów w różnych kulturach. Podczas gdy w chrześcijaństwie seks oralny niekiedy był nawet zabroniony – zwłaszcza wśród mężczyzn – w hinduizmie seks oralny zawsze był i jest dziś nadal czymś najzupełniej naturalnym.

Cunnilingus i fellatio

Seks oralny można podzielić na dwie formy: cunnilingus i fellatio. Inną formą seksu oralnego jest anilingus: kiedy podrażniane są nie narządów płciowych, lecz okolice odbytu partnera.

W cunnilingus (lac. cunnus = żeńskie genitalia; lingere = lizanie), mężczyzna lub kobieta stymuluje żeńskie zewnętrzne organy płciowe (srom) językiem, wargami lub zębami. Bardzo wrażliwa na takie bodźce fizyczne jest w szczególności łechtaczka i jej otoczenie oraz wejście do pochwy.

Potocznie, kiedy mówi się o cunnilingusie używa się też nazw „lizanie”, „mineta”. Cunnilingus jest również znany jako cunnilinctus lub cunnilinctio.

Fellatio (łac. fellare = ssanie) jest odpowiednikiem cunnilingus: osoba bierze penisa swojego partnera do ust i stymuluje go językiem, wargami i gardłem. Potocznie używa się również słowa „obciąganie”. „Seks francuski” to kolejny termin określający fellatio.

Nie każdy lubi praktykować cunnilingus lub fellatio. Dozwolone jest to, co lubią obaj partnerzy. Unikać cunnilingus należy podczas menstruacji kobiety. Alternatywnie można wtedy stosować stosować specjalne dentystyczne ślinochrony (koferdamy), które są umieszczane nad pochwą, tak aby zapobiec przenoszeniu się możliwych patogenów. Podczas fellatio, można chronić się przed chorobami przenoszonymi drogą płciową za pomocą prezerwatywy.

Cunnilingus może stymulować niektóre kobiety aż do momentu, w którym osiągają orgazm. Fellatio również może również doprowadzić mężczyznę do orgazmu. Cunnilingus i fellatio mogą być również częścią gry wstępnej do właściwego stosunku płciowego. Oprócz ust, partnerzy mogą również używać palców lub całych dłoni.

Uwaga na choroby weneryczne!

Nie tylko poprzez stosunek seksualny z penetracją analną lub waginalną, można się zarazić różnymi chorobami przenoszonymi drogą płciową. Seks oralny bez zabezpieczenia również niesie ze sobą tego rodzaju ryzyko. Niektóre choroby weneryczne mogą być przenoszone także wtedy, kiedy podczas seksu oralnego nie dochodzi do przedostania się spermy, wydzieliny z pochwy lub krwi menstruacyjnej do jamy ustnej.

Istnieje wiele chorób, które stanowią zagrożenie w przypadku niezabezpieczonego seksu oralnego, są to różnego rodzaju wirusy, bakterie czy też grzyby. Do chorób tych należą na przykład:

  • Rzeżączka: Ta powszechna choroba weneryczna jest spowodowana przez bakterię dwoinkę rzeżączki (neisseria gonorrhoeae).
  • Kiłą (syfilis): Kiła jest rozpowszechniona na całym świecie i jest spowodowana przez bakterię zwaną krętkiem bladym (treponema pallidum).
  • Zakażenia chlamydiami: Chlamydie są bakteriami, które mogą prowadzić do zakażeń dróg moczowych lub infekcji narządów płciowych.
  • HIV: Wirus HIV (Human Immunodeficiency Virus) może prowadzić do AIDS. Zakażenia HIV nie można jeszcze wyleczyć.
  • Opryszczka narządów płciowych (herpes genitalis): jest spowodowana zakażeniem pewnymi wirusami opryszczki i jest jedną z najczęstszych chorób przenoszonych drogą płciową.
  • Zapalenie wątroby typu B: wiele przypadków tego zapalenia wątroby jest spowodowanych zarażeniem drogą płciową. Przyczyną jest wirus HBV.
  • Grzyby: Zakażenia grzybicze (np. grzybami z rodzaju Candida albicans) mogą być wywołane nie tylko przez seks bez zabezpieczenia, ale także, na przykład, przez osłabiony układ odpornościowy.
  • Wrzód weneryczny (szankier miękki): Wrzód weneryczny jest wywoływany przez pałeczkę wrzodu miękkiego (Haemophilus ducreyi) i występuje głównie w krajach tropikalnych.
  • Rzęsistkowica (trychomonadoza): Bezpośredni kontakt z błoną śluzową może prowadzić do zakażenia pierwotniakami Trichomonas (rzęsistkami).

Poprzez seks oralny może być również przenoszony wirus brodawczaka ludzkiego (HPV). Zakażenie wirusem HPV może powodować powstawanie kłykcin kończystych (brodawek płciowych). Ponadto wirus HPV powoduje powstawanie stadiów początkowych nowotworów złośliwych (tzw. pre-carcinomas) oraz nowotworów w obrębie narządów płciowych. Wirus HPV jest wykrywany w prawie 100 procentach wszystkich przypadków raka szyjki macicy.

Czy poprzez seks oralny można zarazić się HIV (AIDS)?

Każdy kontakt seksualny bez zabezpieczenia niesie ze sobą ryzyko zarażenia wirusem HIV, który z kolei może prowadzić do AIDS. W seksie oralnym przenoszenie wirusa HIV jest szczególnie prawdopodobne, jeśli wytrysk występuje w jamie ustnej lub jeśli partner przyjmuje płyn pochwowy. Zarazki HIV znajdują się w spermie, krwi oraz wydzielinie z pochwy.

Jeśli wydzielina pochwy zainfekowanej kobiety lub sperma zakażonego HIV mężczyzny jest połykana ryzyko zakażenia HIV jest bardzo niskie, ponieważ ilość płynu jest bardzo mała a dodatkowo jest on rozcieńczany przez ślinę. Jednak wszelkie otwarte rany w jamie ustnej mogą ułatwić zakażenie. Należy również unikać jakiekolwiek kontaktu z krwią, na przykład podczas menstruacji.

Seks oralny (miłość francuska)

Choroby weneryczne zazwyczaj nie wywołują symptomów, które można bez trudu rozpoznać, dlatego każdy kontakt seksualny powinien odbywać się z zabezpieczeniem.

Nawet jeśli jakaś osoba nie wykazuje żadnych oczywistych oznak choroby przenoszonej drogą płciową, takiej jak HIV lub AIDS, może ona być zarażona i przenosić chorobę poprzez seks oralny. Dlatego też szczególnie ważna jest odpowiednia ochrona (np. poprzez prezerwatywy) – zwłaszcza w przypadku często zmieniających się partnerów seksualnych.

Inne zagrożenia związane z seksem oralnym

Seks oralny może powodować drobne obrażenia. Na przykład uszkodzenia błony śluzowej. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić urazy spowodowane ugryzieniami. Należy unikać wdmuchiwania powietrza do pochwy podczas cunnilingus, ponieważ może to spowodować wypełnianie się jamy brzusznej powietrzem (tzw. pneumoperitoneum), przez co powietrze dostaje się do krwioobiegu i rozwinąć się może zator powietrzny, który w najgorszym przypadku prowadzi do zgonu.

Jak się zabezpieczyć?

Podczas seksu oralnego mogą być przenoszone różne patogeny. Stuprocentowe zabezpieczenie daje tylko rezygnacja z seksu oralnego. Jednak dla wielu par stymulacja oralna jest bardzo ważnym elementem ich życia intymnego.

Nawet jeśli nie ma możliwości zapewnienia absolutnego bezpieczeństwa, to można drastycznie zmniejszyć ryzyko zachorowania na chorobę przenoszoną drogą płciową lub zredukować je do niemal zera, jeśli tylko poświęci się uwagę kilku rzeczom.

Co można zrobić, aby uchronić się przed patogenami podczas seksu oralnego:

  • Zwróć szczególną uwagę na zabezpieczenie, gdy masz zagranicznych lub często zmieniających się partnerów seksualnych: choroba przenoszona drogą płciową niekoniecznie ma widoczne objawy! Uczciwość i wierność ogromnie zmniejszają ryzyko infekcji. Każdy, kto często zmienia partnera, powinien nalegać na używanie prezerwatywy.
  • Stosowanie prezerwatyw lub ślinochronów (koferdamy), : Należy zwracać uwagę na prezerwatywy podczas stosunku jamy ustnej na penisie. W przypadku seksu oralnego z kobietą (cunnilingus) na rynku dostępne są tzw. ślinochrony, są to cienkie, lekko perfumowane ręczniki lateksowe, które są umieszczane na otworze pochwowym.
    • Ślinochrony dentystyczne są dostępne w niektórych aptekach, sex shopach lub sklepach internetowych. Alternatywnie, można na wejściu do pochwy ułożyć domową folię do żywności.
    • Prezerwatywy niekoniecznie muszą być denerwujące, ale mogą być nawet zabawne. Umożliwiają to dostępne obecnie prezerwatywy w różnych smakach..
  • Jeśli prezerwatywa zsunie się i nie jesteś pewien, czy Twój partner może być zainfekowany chorobą przenoszoną drogą płciową: Wypluj spermę, płyn z pochwowy lub krew menstruacyjną i natychmiast przepłucz usta. Należy unikać szczotkowania zębów, ponieważ może to doprowadzić do przedostania się patogenów do dziąseł. Szczególnie jeśli nie można wykluczyć zakażenia wirusem HIV, zaleca się płukanie ust alkoholem o wysokim stężeniu.
  • Jeśli nie chcesz używać prezerwatywy: Unikaj pobierania spermy, wydzieliny z pochwy lub krwi menstruacyjnej do ust! Zmniejsza to ryzyko wystąpienia chorób przenoszonych drogą płciową. Jednak tylko prezerwatywy lub ślinochrony zapewniają dość pewną ochronę.
    • Szczególnie jeśli nie możesz wykluczyć zakażenia wirusem HIV lub podejrzewasz zakażenie, zalecane jest skonsultowanie się z lekarzem. W formie profilaktyki poekspozycyjnej HIV (HIV-PEP) wiele klinik oferuje leczenie nagłych przypadków za pomocą leków, które w pewnych okolicznościach mogą zapobiec zakażeniu wirusem HIV. Nie oznacza to jednak, że można lekceważyć ryzyko zakażenia!
  • Zadbaj o higienę swojego ciała i ciała partnera!
  • W przypadku drobnych urazów narządów płciowych lub jamy ustnej należy unikać seksu oralnego lub stosować prezerwatywy lub ślinochrony.
Seks oralny (miłość francuska)

Kondomy chronią!

Najlepszym sposobem ochrony przed chorobami przenoszonymi drogą płciową podczas seksu oralnego jest stosowanie prezerwatyw lub ślinochronów!

Jeśli podejrzewasz, że mogłeś zostać zainfekowany – na przykład z powodu wystąpienia pewnych objawów lub pozyskania wiedzy o tym, że Twój partner seksualny jest chory – powinieneś natychmiast skonsultować się z lekarzem. Im wcześniej leczona jest choroba przenoszona drogą płciową, tym większe są szanse na wyleczenie.

Ponadto, jeśli jesteś pewien swojego stanu zdrowia, chronisz w ten sposób nie tylko siebie, ale także swojego partnera.

Szczepienia

Niektórym chorobom można zapobiegać za pomocą szczepień. Należy do nich wirus brodawczaka ludzkiego (HPV). Ponieważ zakażenie wirusem HPV jest często przyczyną raka szyjki macicy, szczepienie to nazywane jest również szczepieniem przeciwko rakowi szyjki macicy.

W Polsce szczepienia przeciw HPV są odpłatne. W niektórych miastach Polski są one finansowane przez samorządy w ramach programów promocji zdrowia i profilaktyki zdrowotnej. Szczepienie przeciwko wirusowi HPV przynosi największe korzyści, jeśli ma miejsce przed inicjacją seksualną.

Zaszczepić się można również przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.  W Polsce jest to szczepienie zalecane od roku 2002. Koszt zakupu szczepionki ponosi pacjent natomiast samo wykonanie szczepienia jest bezpłatne, o ile punkt szczepień zawarł z NFZ umowę na wykonywanie szczepień.

Poprzedni artykuł
Następny artykuł