wpisz szukaną frazę

Myślisz, że cierpisz na agorafobię?
Objawy chorób Pomoc psychologiczna

Myślisz, że cierpisz na agorafobię?

Myślisz, że cierpisz na agorafobię?
Podziel się

Agorafobia należy do grupy zaburzeń nerwicowych. Jest ona związana z lękiem przed otwartą przestrzenią. Jego istota, choć mocno nieuzasadniona, powoduje szereg symptomów somatycznych, które mogą utrudniać codzienne funkcjonowanie. W jaki sposób objawia się agorafobia i czy można ją leczyć?Myślisz, że cierpisz na agorafobię?

Agorafobia – co to jest?

Agorafobia jest zaburzeniem lękowym, przynależącym do grupy zaburzeń nerwicowych. Jest to lęk przed otwartą przestrzenią, który najczęściej dotyczy także dużych, zamkniętych obiektów. Zaburzenia lękowe pojawiają się ponadto wówczas, kiedy w miejscach tych znajdują się duże skupiska ludzi. Objawy agorafobii mogą wystąpić również w środkach publicznego transportu, takich jak pociąg lub autobus. W niektórych przypadkach lęk może pojawić się nawet podczas samotnej jazdy na rowerze lub stania w długiej kolejce.

Osoby zmagające się z tym zaburzeniem unikają przebywania w miejscach, których opuszczenie wiązałoby się dla nich z uczuciem dyskomfortu oraz wstydu. Problematyczna jest dla nich też obecność w miejscach, w których ich zdaniem nie mogą czuć się bezpiecznie – w sytuacji zagrożenia nikt nie przyszedłby im z pomocą. To właśnie dlatego pojawia się u nich lęk przed przebywaniem w tłumie ludzi, gdzie mogliby pozostać niezauważeni, nawet w obliczu niebezpieczeństwa.

Pacjenci cierpiący na agorafobię często decydują się na przebywanie w miejscach wywołujących u nich lęk, tylko wtedy, kiedy towarzyszy im znana i zaprzyjaźniona osoba. Jej obecność staje się dla chorego niejako gwarantem bezpieczeństwa. Pacjent ma poczucie, że w sytuacji wystąpienia ataku paniki będzie mógł liczyć na pomoc najbliższej osoby. Niekiedy ta świadomość pozwala całkowicie zapobiec wystąpieniu napadu lęku, innym razem może znacznie złagodzić pojawiające się objawy somatyczne, osłabiając w ten sposób atak paniki.

Nasilony i długotrwający lęk agorafobiczny prowadzi do unikania sytuacji stresujących. Z czasem, w obawie przed nimi, osoba z tym zaburzeniem może zupełnie przestać wychodzić z domu. To z kolei często prowadzi do wystąpienia symptomów depresji, które mogą współwystępować z napadami lęku[1].

Agorafobia – objawy

Objawy agorafobii są charakterystyczne dla zaburzeń lękowych. Dotyczą one symptomów somatycznych, które – choć mogą być uciążliwe – u zdrowego człowieka nie powinny stanowić poważniejszego zagrożenia dla życia i zdrowia. Należą do nich:

  • przyspieszony oddech – w obliczu sytuacji wywołującej odczucie lęku oddech staje się głębszy i szybszy, co w rezultacie prowadzi do hiperwentylacji, która z kolei może skutkować pojawieniem się objawów występujących podczas zawału serca – duszności, bólu i ucisku w klatce piersiowej,
  • przyspieszona akcja serca,
  • wzrost ciśnienia tętniczego krwi,
  • biegunka
  • częstomocz,
  • uczucie „miękkich nóg”.

Jeśli wymienione symptomy są mocno nasilone, a osoba cierpiąca na agorafobię dodatkowo cierpi na choroby o charakterze przewlekłym, zwłaszcza choroby układu krążenia, wówczas napad lęku może stanowić dla niej zagrożenie życia.

Przyczyny agorafobii

Przyczyny występowania agorafobii są trudne do ustalenia. Nie można bowiem jednoznacznie stwierdzić, w jakim stopniu wpływ na jej pojawienie się mają wydarzenia traumatyczne z przeszłości, a w jakim czynniki osobowości pacjenta. Do jej wystąpienia mogą przyczynić się także inne stresujące wydarzenia, niekoniecznie związane z przeżyciem traumy, na przykład podczas przebywania w tłumie czy na dużej, otwartej przestrzeni.

Agorafobia – sposoby leczenia

Leczenie agorafobii, podobnie jak innych zaburzeń o charakterze lękowym, powinno być kompleksowe. Warto jednak zaznaczyć, że w tym przypadku leczenie farmakologiczne najczęściej odgrywa jedynie rolę uzupełniającą. Główny nacisk w leczeniu zaburzenia kładzie się na terapię poznawczo – behawioralną, która skierowana jest na stopniowe odwrażliwianie pacjenta. Polega ona na opracowaniu skali bodźców ze względu na ich stopień nasilenia i kolejno poddaje pacjenta ich działaniu. Zgodnie z istotą terapii mózg człowieka z czasem oswaja się z lękiem, przez co jego wpływ na osobowość pacjenta słabnie. Aby osiągnąć jak najlepsze rezultaty, jednocześnie powinien być stosowany wobec pacjenta bodziec alternatywny – jest nim relaksacja.

Osoba cierpiąca na agorafobia jest poddawana przez terapeutę działaniu silnego bodźca stresującego (np. musi przebywać na dużym tarasie przez około 2 – 3 minuty), po czym jest wprowadzana w stan relaksacji. Po odzyskaniu równowagi pacjent może wrócić do pomieszczenia. Ćwiczenie to jest powtarzane wielokrotnie. Za każdym razem czas, w którym chory przebywa na otwartej przestrzeni zostaje wydłużany.

Źródło:

1. Borowiecka – Kluza J. Zaburzenia nerwicowe (lękowe) związane ze stresem i pod postacią somatyczną. https://psychiatria.mp.pl/choroby/77401,zaburzenia-nerwicowe-lekowe-zwiazane-ze-stresem-i-pod-postacia-somatyczna. Data dostępu: 23.04.2018

Zostaw komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *