Lamblia u dzieci – objawy i metody leczenia

Zadbaj o zdrowie swojej pociechy!

© Depositphotos.com

Zakażenie lambliami u dzieci może mieć stosunkowo ciężki przebieg. Jak w porę rozpoznać stan chorobowy i co należy zrobić, by zadbać o zdrowie pociechy?

Lamblia – co to takiego?

To nic innego, jak pewnego rodzaju pierwotniak z grupy wiciowców, który powoduje chorobę pasożytniczą jelita cienkiego o nazwie lamblioza. Za pomocą specjalnej przyssawki przyczepia się on do komórek nabłonkowych jelita lub pęcherzyka żółciowego. Lamblioza występuje przede wszystkim na umiarkowanych szerokościach geograficznych, nie wykryto jednak znaczącej różnicy pomiędzy częstotliwością zachorowań tak w krajach rozwiniętych, jak i rozwijających się 1.

Do zakażenia może dojść w różny sposób – zwykle poprzez spożycie produktów lub wody zainfekowanych pasożytami. Pamiętaj również, że mogą być one przenoszone także na dłoniach – mycie rąk po każdej wizycie w toalecie oraz kontakcie ze zwierzętami okazuje się więc bardzo ważne.

Objawy lamblii u dzieci

Zakażenie tego rodzaju dotyczy przede wszystkim dzieci, mimo to nie możesz zapominać, iż dorośli także znajdują się w grupie ryzyka. Statystycznie jednak to maluchy w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym są w największym stopniu zagrożone lambliozą 2.

Za główne objawy lambliozy uważa się:

  • rozległe i rozlane bóle brzucha, występujące przede wszystkim po jedzeniu, najczęściej w okolicy prawego podżebrza,
  • nasilające się bóle głowy,
  • okresowa bezsenność i niespokojny sen,
  • przewlekłe uczucie zmęczenia i osłabienia,
  • charakterystyczne i bardzo cuchnące stolce zawierające niestrawione resztki pokarmowe,
  • obfite wysypki i przewlekłe stany podgorączkowe,
  • biegunka.

Przejawem zakażenia bywa również nadmierny apetyt na słodycze. Choć nie znaczy to, oczywiście, że każdy mały łasuch może chorować na lambliozę, jeżeli chęć na cukier pojawia się często – wzmóż czujność.

Lamblie – badanie i diagnoza

W celu rozpoznania choroby bardzo skuteczne okazuje się badanie kału na lamblię. Tu pojawia się jednak pewnego rodzaju trudność diagnostyczna, gdyż cysty pasożytów w początkowym stadium rozwoju mogą nie zostać prawidłowo zobrazowane w wyniku. Z tego powodu mikroskopowej oceny nie wykonuje się profilaktycznie, a raczej już po wystąpieniu objawów jako potwierdzenie postawionej diagnozy.

Rzadziej natomiast stosuje się bezpośrednie pobieranie żółci lub treści dwunastnicy. O szczegółowym postępowaniu bezwzględnie powinien zadecydować lekarz. Zalecane w takich przypadkach środki farmaceutyczne obciążają wątrobę, trzeba je zatem zażywać bardzo rozważnie.

Jak leczyć lamblię?

Główną metodą leczenia jest przyjmowanie doustnych środków farmakologicznych przez około 7-10 dni. Warto wspomóc się przez ten czas odpowiednim jadłospisem, który nie odbiega znacząco od typowo prozdrowotnej i zróżnicowanej diety. Kluczowym elementem nowego menu w przebiegu lambliozy okazuje się usunięcie cukru oraz produktów go zawierających. Na cenzurowanym powinny znaleźć się przede wszystkim: lody, budynie, miody, dżemy i słodzone napoje.

Po zakończeniu terapii konieczne będzie powtórzenie badania kału. Proces leczenia uzupełnia także szereg zasad higieny. Nie należy zaniedbywać mycia rąk (szczególnie przed jedzeniem oraz po wyjściu z toalety), myć spożywane owoce i warzywa, pić jedynie wodę ze sprawdzonego źródła, ustawicznie dbać o czystość w toalecie, a także systematycznie zmieniać dziecięcą pościel.

Lamblioza może przebiegać niemal bezobjawowo!

Choć główne objawy lambliozy są doskonale znane, nierzadko dochodzi do sytuacji, w której zakażenie rozwija się, nie dając szczególnych sygnałów. Znacząco utrudnia to proces diagnozy, doprowadzając tym samym do dużego rozprzestrzenia pasożytów. Pamiętaj zatem, by nie lekceważyć zgłaszanych przez dziecko problemów.

 

1 A. Buczek, Atlas pasożytów człowieka, Wyd. Koliber, Lublin 2005.
2 Z. Dziubek (red.), Choroby zakaźne i pasożytnicze, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa2003.

Oceń artykuł:

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze
  • faustyna kędzior

    U mojej młodszej siostry wykryto tą chorobę, na szczęście szybko także po zastosowaniu odpowiednich leków wyszła z tego. Ale teraz musi się badać bardzo często żeby nie nawróciło