Ortopedia i traumatologia narządu ruchu

Jakie są objawy i sposoby leczenia zerwanych więzadeł w kolanie?

10 maja 2018

Jakie są objawy i sposoby leczenia zerwanych więzadeł w kolanie?

Zerwane więzadła w kolanie są jedną z najczęstszych i najpoważniejszych kontuzji sportowych. Prowadzą one do znacznego ograniczenia ruchomości stawowej. Oprócz tego zerwanie więzadeł często prowadzi do zmian zwyrodnieniowych, które mogą wymagać interwencji chirurgicznej. Zerwanie więzadeł krzyżowych objawia się: intensywnym bólem, poczuciem zablokowania stawu, niemożnością zgięcia nogi w kolanie i opuchlizną.

Zerwanie więzadeł krzyżowych – na czym polega?

Zerwanie więzadeł krzyżowych przednich i zerwanie więzadeł krzyżowych tylnych to urazy często występujące u osób aktywnych fizycznie. Do uszkodzenia więzadeł kolanowych przednich dochodzi w wyniku skręcenia podudzia przy zgiętym stawie kolanowym. Więzadła są położone pomiędzy polem międzykłykciowym przednim kości piszczelowej a powierzchnią przyśrodkową kłykcia bocznego kości udowej [1]. Do typowych sytuacji, przy których może dojść do takiej kontuzji, zalicza się: zmianę kierunku ruchu w biegu, starcie z przeciwnikami na boisku, nagłe zatrzymanie się podczas biegu. Z kolei do uszkodzenia więzadeł kolanowych tylnych (znacznie rzadszych) dochodzi w wyniku utraty równowagi, upadku lub skoku na wyprostowane nogi.

Zerwanie więzadeł w kolanie – objawy

Najczęstsze objawy zerwania więzadeł w kolanie to:

•         intensywne dolegliwości bólowe,

•         uczucie zablokowania stawu,

•         niemożność zgięcia nogi w kolanie,

•         znaczny obrzęk,

•         podwyższona ciepłota kolana,

•         powiększający się krwiak.

Wyróżnia się trzy stopnie uszkodzenia więzadeł w kolanie: naciągnięcie, naderwanie i zerwanie. W celu zróżnicowania tych stopni niezbędne jest badanie lekarskie. Przy zerwaniu więzadeł w kolanie występuje tzw. objaw szufladkowy, który polega na zgięciu stawu kolanowego pod kątem 90 stopni. W celu postawienia diagnozy wykonuje się takie badania dodatkowe jak: USG, rezonans magnetyczny i artroskopia (podanie soli fizjologicznej do stawu w celu obejrzenia jego wnętrza).

Zerwanie więzadeł krzyżowych – leczenie

W przypadku zerwania więzadła w kolanie stosuje się leczenie operacyjne, które polega na rekonstrukcji więzadła. O przebiegu leczenia decyduje pierwsza pomoc, przy której ważne są niedopuszczenie do obciążania kontuzjowanej nogi, ograniczenie ruchu, schładzanie stawu, zastosowanie bandaży uciskowych (elastycznych). Rekonstrukcja zerwanych więzadeł krzyżowych powinna być wykonana niezwłocznie (w terminie maksymalnie 10 dni od urazu). Zabieg ten polega na usunięciu uszkodzonej części więzadła, wywierceniu otworu w stawie kolanowym i wprowadzeniu w niego specjalnej nitki, która będzie zastępowała więzadło. Na dalszym etapie leczenia sprawdza się, czy operacja przebiegła prawidłowo i czy możliwy jest całkowity wyprost kolana.

Rehabilitacja po zerwaniu więzadła w kolanie

Po zerwaniu więzadła kolanie i po zastosowaniu leczenia operacyjnego niezbędna jest rehabilitacja, która ma na celu:

•         zmniejszenie bólu, wysięku i stanu zapalnego,

•         odzyskanie kontroli mięśniowej i czynnej stabilizacji kolana,

•         ćwiczenie koordynacji ruchowej,

•         zapobieganie konfliktom w stawie rzepkowo-udowym [2].

Rehabilitację po zerwaniu więzadła kolanowego dzieli się na trzy etapy: wczesny okres pooperacyjny (1-4 dzień, faza ostra – optymalizacja gojenia), okres powrotu funkcji (2-6 tydzień) i przygotowanie do aktywności rekreacyjnej oraz uprawiania sportu (9-12 tydzień). Na pierwszym etapie rehabilitacji schładza się staw średnio po 2 h dziennie, a także wykonuje masaż limfatyczny podudzia. Na drugim etapie – schładza się staw kilka razy dziennie, a przy tym wykonuje zabiegi fizykoterapeutyczne, na trzecim natomiast –  wykonuje się trening siłowy i wytrzymałościowy, a także dynamiczne ćwiczenia na koordynację ruchową.

[1] Andrzejewski T., Trytek – Pysiewicz A., Leczenie uszkodzeń więzadeł krzyżowych stawu kolanowego. Fizjoterapia Polska., 2004;4:  331–336.

[2] Pasierbiński A., Jarząbek A., Rehabilitacja po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego. http://zatoka.icm.edu.pl/acclin/vol_2_issue_1/acclin_5_11_pasierb_86-100.pdf [dostęp 23.04.18 r.]

(Odwiedzono: 1842 razy, w tym dzisiaj: 3)