Terapie i leczenie

Drenaż ułożeniowy

16 kwietnia 2015

Drenaż ułożeniowy

Co to jest drenaż ułożeniowy?

Drenaż ułożeniowy to jeden z rodzajów rehabilitacji oddechowej, stosowany u pacjentów borykających się z problemem dużej ilości wydzieliny zalegającej w drogach oddechowych. Przyjmując odpowiednie pozycje ciała pacjent ułatwia odpływ wydzieliny, dzięki czemu odzyskuje swobodę oddechu i wspomaga leczenie infekcji. Niekiedy działanie drenażu ułożeniowego wzmacnia się oklepywaniem lub dokonywaniem wibracji klatki piersiowej.

Rodzaje drenażu ułożeniowego

Drenaż ułożeniowy może wystąpić w następujących odmianach:

  • drenażu statycznego, polegającego na przyjmowaniu odpowiednich pozycji ciała, którym towarzyszyć może oklepywanie lub wykonywanie wibracji klatki piersiowej,
  • drenażu dynamicznego, polegającego na rytmicznym poruszaniu się pacjenta w pozycji siedzącej do przodu, do tyłu i na boki
  • drenażu autogenicznego, polegającego na umiejętnym, kontrolowanym oddychaniu.

Przebieg drenażu ułożeniowego

Sposób przeprowadzania statycznego drenażu ułożeniowego płuc jest uzależniony od lokalizacji nagromadzonej wydzieliny. Lekarze wyodrębniają w płucach segmenty i w zależności od ich zajęcia wydzieliną, zalecają odpowiednie pozycje, np. w przypadku infekcji w tylnej górnej części płatów płuc chory powinien pochylać się do przodu. W zalecanej pozycji należy pozostawać przez około 45-60 minut. W tym czasie terapeuta może oklepywać klatkę piersiową rękoma lub wprawiać ją w wibracje za pomocą specjalnych urządzeń, co dodatkowo upłynnia i rozbija wydzielinę. Procedurę powinno się powtarzać 2-3 razy dziennie.
Drenaż dynamiczny nie jest uzależniony od lokalizacji zmian – przeprowadza się go zawsze w pozycji siedzącej. Pacjent powinien pochylać się do tyłu, do przodu i na boki, zatrzymując się w każdej pozycji na około 10-20 sekund.
W czasie drenażu autogenicznego pacjent może siedzieć lub leżeć na wznak ze zgiętymi kolanami. Drenaż przeprowadza samodzielnie, kontrolując odpowiednio swój oddech w trzech fazach. W fazie pierwszej oddycha do osiągnięcia zapasowej objętości oddechowej, w fazie drugiej pogłębia wydech, a w fazie trzeciej szybko wydycha maksymalną ilość powietrza, po czym odkrztusza wydzielinę. W każdej fazie pacjent powinien po wdechu zatrzymać powietrze na 3 sekundy.

Wskazania do drenażu ułożeniowego

Drenaż ułożeniowy jest rodzajem rehabilitacji układu oddechowego, który stosuje się w przypadku zalegania w drogach oddechowych dużej ilości wydzieliny, co najczęściej towarzyszy:

Przeciwwskazania do drenażu ułożeniowego

Rehabilitacji w chorobach układu oddechowego za pomocą drenażu ułożeniowego statycznego nie powinno się przeprowadzać u osób:

  • po niedawno przebytym niedokrwiennym lub krwotocznym udarze mózgu,
  • świeżo po operacji neurochirurgicznej na czaszce,
  • z tętniakiem aorty,
  • świeżo po zawale serca,
  • z poważnymi zaburzeniami rytmu serca,
  • z niestabilną chorobą wieńcową,
  • świeżo po operacji zespolenia przełyku lub z refluksem,
  • z obrzękami płuc,
  • z wodobrzuszem,
  • nie tolerujących pozycji odwróconych,
  • unieruchomionych po zabiegach ortopedycznych.

Jak się przygotować do drenażu ułożeniowego?

Drenaż ułożeniowy najlepiej wykonywać, kiedy żołądek jest pusty – przed jedzeniem lub półtorej godziny po posiłku. Pacjent powinien mieć na sobie wygodne ubrania, które nie będą krępować ruchów. Przed rozpoczęciem drenażu statycznego należy dokładnie sprawdzić, gdzie ulokowała się wydzielina.

Korzyści z drenażu ułożeniowego

Drenaż ułożeniowy pomaga w usuwaniu nadmiaru wydzieliny i udrażnia drogi oddechowe pacjenta, przywracając mu swobodę oddechu. Cierpiącym na mukowiscydozę czy rozstrzenie oskrzeli, rehabilitacja oddechowa tego rodzaju znacznie ułatwia życie, gdyż po odpowiednim instruktażu może być stosowana przez pacjenta w warunkach domowych.

Źródła: http://pulmonologia.mp.pl/lista/show.html?id=83410
http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/patientinstructions/000051.htm

(Odwiedzono: 12330 razy, w tym dzisiaj: 4)