Domowe sposoby na oparzenia

Sprawdź, jak poradzić sobie z oparzeniami.

© Depositphotos.com

Zapewne niejeden raz zdarzyło Ci się, że tłuszcz pryskający z patelni lub wrzątek z czajnika skapnął na dłoń i wywołał drobne, lecz nieprzyjemne oparzenie. Zwykle wystarczą domowe sposoby, by sobie z nim poradzić, jednak najważniejsze są pierwsze chwile po wypadku. Wiesz, co powinnaś wtedy zrobić, żeby poczuć szybką ulgę?

Pierwsza pomoc: zimna woda i suchy opatrunek

Ciężkie oparzenia wymagają zaawansowanych terapii pod okiem specjalisty. Z domowymi, niegroźnymi uszkodzeniami skóry można próbować radzić sobie samemu, pod warunkiem że zna się kilka niezawodnych metod. Bez względu na stopień poparzeń, powinnaś zacząć od schłodzenia pieczącego miejsca. Użyj intensywnego strumienia zimnej wody, choć efekty przynosi też moczenie oparzenia w mleku z lodówki. Dzięki temu niemal natychmiast poczujesz ulgę. Obniżona temperatura tkanek skutecznie zahamuje rozprzestrzenianie się obrażeń. Jeśli to oparzenia I lub II stopnia, zastosuj sposoby domowe. Gdy sprawa jest poważniejsza i podejrzewasz oparzenia III stopnia – bez zwłoki jedź do szpitala 1.

Lekkie oparzenia schładzaj tak długo, aż pieczenie ustąpi. Uszkodzenia ciała, które obejmują najwyżej 10 proc. powierzchni skóry, zaleca się trzymać pod chłodnym strumieniem wody przez kwadrans (I stopień) albo pół godziny (II stopień). Teraz pora osuszyć ciało – użyj jałowej gazy, a następnie załóż czysty i suchy opatrunek na oparzenie. Musisz zmieniać go minimum raz dziennie. Proces odnowy tkanek przyspieszą maść z nagietka, żel z aloesu lub miód. Regenerację naskórka efektywnie intensyfikuje też płyn z żyworódki pierzastej. Jeśli zauważysz pęcherze po oparzeniu, pamiętaj, że nie wolno Ci ich przekłuwać. W przeciwnym razie możesz doprowadzić do zakażenia i niepotrzebnie odsłonić uszkodzone tkanki. Bąble po oparzeniu stanowią naturalną ochronę w postaci opatrunku biologicznego 2.

Kiedy parzyć zioła, a kiedy wzywać pogotowie?

By złagodzić nieprzyjemne objawy i przyspieszyć leczenie oparzeń, sięgnij do domowej apteczki po zioła. Pomoże Ci napar z bzu czarnego, nagietka i rumianku. Namocz wacik letnim płynem i przecieraj rankę kilka razy na dobę.

Jeśli przytrafiło Ci się oparzenie I stopnia, możesz ostrożnie użyć opatrunku ze spirytusem. Gdy do uszkodzonej skóry delikatnie przyłożysz wacik nasączony alkoholem, poczujesz miły chłód. Spirytus skutecznie zdezynfekuje ranę i złagodzi ból. Jednak z metody nie wolno korzystać w przypadku oparzeń rozległych, otwartych ran oraz pękniętych pęcherzy. Wówczas alkohol dodatkowo podrażni tkanki i wzmoże dolegliwości 3.

Przez pierwszą dobę po oparzeniu unikaj smarowania uszkodzonej skóry maściami i płynami, ponieważ mogą wywołać zakażenie. Lekkie rany powinny samoczynnie zagoić się w ciągu 10 dni. W tym czasie chrup zdrowe owoce i warzywa, które zawierają witaminy A, C i E – dzięki nim obrażenia goją się szybciej i lepiej. Sięgaj często po smaczne po cytrusy, brokuły i orzechy.

Jeśli Twój bliski uległ ciężkiemu oparzeniu, nie zwlekaj z wezwaniem karetki pogotowia. Postaraj się delikatnie odsłonić uszkodzone partie ciała – jeżeli to konieczne, rozetnij odzież. Gdyby ubranie przylgnęło do skóry, nie odrywaj go, ale garderobę odetnij wokół rany. W przypadku rozległych ran trudno założyć opatrunek – zaleca się zawinąć poparzoną osobę w czyste prześcieradło. Oparzenia III stopnia można chłodzić w wodzie najwyżej przez parę minut, nie należy zanurzać chorego w wannie ani stosować okładów z lodu 4.

Przede wszystkim: schładzaj oparzone miejsce

Lekkie oparzenia należy w pierwszej kolejności schłodzić w zimnej wodzie lub mleku. Każdą ranę powinien obejrzeć lekarz, który fachowo oceni stopień uszkodzenia skóry i wdroży odpowiednie leczenie. Lepiej nie stawiać diagnozy samodzielnie, ponieważ głębokie oparzenia potrafią zniszczyć zakończenia nerwowe i nie wywoływać dolegliwości bólowych.

1. Jacek Smereka (red.), ABC oparzeń, Górnicki Wydawnictwo Medyczne, Wrocław 2007, s. 12-25
2. Jerzy Strużyna, Wczesne Leczenie oparzeń, PZWL, Warszawa 2006, s. 211-245
3. Jacek Smereka, jw.
4. Jerzy Strużyna, jw.

Oceń artykuł:

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze