Domowe sposoby na ciężkie przypadki zaparcia

Dowiedz się więcej na temat ciężkich przypadków zaparć.

Domowe sposoby na ciężkie przypadki zaparcia

© Depositphotos.com

Zaparcie oznacza zbyt małą częstość wypróżnień (dwa razy w tygodniu lub rzadziej); dolegliwość może wiązać się też z innymi objawami, jak problemy przy zapoczątkowaniu defekacji, konieczność bardzo silnego parcia, uczucie niepełnego wypróżnienia, oddawanie suchego, twardego i zbitego stolca z dużym wysiłkiem. Bardzo częstą przyczyną zaparć jest spożywanie żywności wysokoprzetworzonej, która dostarcza niewystarczającą ilość błonnika. (1,2,3)

Zaparcia – kiedy do lekarza?

Należy mieć na uwadze, że w przypadku uciążliwych zaparć domowe sposoby mogą okazać się niewystarczające. Zaniepokoić i skłonić do wizyty u lekarza powinna m.in. nagła zmiana rytmu wypróżnień (w kierunku zaparć), która może być manifestacją poważnych stanów chorobowych, wymagających szybkiej diagnostyki i odpowiedniego postępowania terapeutycznego. Bezzwłocznej konsultacji lekarskiej wymagają również pacjenci, u których (prócz zaparć) pojawiły się objawy ogólne typu: uczucie osłabienia, gorączka, utrata ponad 10 proc. masy ciała w ciągu 3-6 miesięcy. Ponadto należy zwrócić uwagę na symptomy towarzyszące, wskazujące na utratę krwi (dodatni wynik testu na krew utajoną w stolcu, niedokrwistość, krwawienie jelitowe, smoliste stolce). Do lekarza powinny zgłosić się także osoby z zaparciami i dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku raka jelita grubego, pacjenci powyżej 45. roku życia oraz z dolegliwościami związanymi ze schorzeniami endokrynologicznymi i neurologicznymi. (1)

Leczenie zaparć jest zależne od przyczyny, która je wywołała. Terapia może opierać się na jednej metodzie lub kilku – łączonych. Stosuje się m.in. postępowanie dietetyczne, farmakologiczne, modyfikację dotychczasowej terapii; można sięgać po wsparcie psychologiczne, a także – w rzadkich przypadkach – rozważać leczenie operacyjne. (1)

Domowy sposób na zaparcia: dieta bogata w błonnik

Najczęstszą przyczyną zaparć jest nieprawidłowa dieta, oparta na produktach wysokoprzetworzonych, ubogich w tzw. substancje balastowe – błonnik. Włókno pokarmowe wiąże wodę, przeciwdziała odwodnieniu mas kałowych, zwiększa objętość stolca i skraca czas pasażu jelitowego, a także podrażnia ściany jelita i pobudza ruch perystaltyczny, w konsekwencji przyspieszając wydalanie mas kałowych i zapobiegając zaparciom. (3)

Pacjentom cierpiącym z powodu zaparć zaleca się spożywanie ok. 30–40 g błonnika dziennie. W codziennym menu powinno zatem znaleźć się ok. 300-400 g świeżych owoców, kilka sztuk owoców suszonych, 400 g warzyw oraz produkty zbożowe pełnoziarniste. (3)

Owoce i warzywa należy włączać do każdego posiłku. Najlepiej spożywać je na surowo (np. w postaci surówek, sałatek). Rano warto sięgać po suszone śliwki (namaczone przez noc) i jeść je na czczo. Na obiad można przyrządzać sobie warzywa strączkowe, brązowy ryż, gruboziarniste kasze (np. gryczaną, perłową grubą, jaglaną). Zaleca się zrezygnować z jasnego pieczywa na rzecz ciemnego (pieczywa z pełnego ziarna); warto sięgać również po płatki owsiane i jęczmienne. (3)

Sposoby na zaparcia: siemię lniane, otręby, nawadnianie i… umiar

Dieta przy zaparciach powinna uwzględniać siemię lniane (pestki można rozgryzać po zaparzeniu w wodzie). Pomocne mogą okazać się otręby pszenne (jednak należy włączać je do jadłospisu powoli, zaczynając od niewielkich porcji). (3)

Przy zaparciach powinno się zwiększyć ilość przyjmowanych płynów. Zaleca się pić ok. 2,5 litrów dziennie – w tym wodę, herbatę (również owocową, ziołową), napoje mleczne, soki owocowe, warzywne. Warto zredukować do minimum spożycie produktów wysokooczyszczonych i skoncentrowanych – w tym słodyczy. Poza dietą przy zaparciach pomocna jest regularna aktywność fizyczna (np. codzienne, intensywne spacery, jazda na rowerze, pływanie). (3)

Należy pamiętać, że wszelkie modyfikacje dietetyczne trzeba wprowadzać stopniowo. Dlatego osoby, które wcześniej rzadko sięgały po owoce, warzywa czy pieczywo z pełnego ziarna, powinny najpierw spożywać niewielkie porcje takich produktów i systematycznie zwiększać ich udział w menu. W takich przypadkach warto na początku przyrządzać sobie owoce i warzywa gotowane; a dopiero z czasem, powoli włączać surówki do diety przeciwzaparciowej. (3)

Zaparcia – powszechny problem

Według danych epidemiologicznych, na zaparcia cierpi 20-30 proc. całej populacji. Dolegliwość znacznie częściej doskwiera paniom niż panom. Do czynników ryzyka, prócz płci żeńskiej, zalicza się także podeszły wiek, problemy z poruszaniem się, inne stany chorobowe i przyjmowanie leków nasilających zaparcia. (1)

 

1. Zych W. Zaparcia. https://gastrologia.mp.pl/objawy/50664,zaparcia Data dostępu: 28.01.2018

2. Mokrowiecka A. Zaparcia czynnościowe. https://gastrologia.mp.pl/choroby/jelitogrube/74266,zaparcia-czynnosciowe Data dostępu: 28.01.2018

3. Cichocka A. Dieta przy zaparciach. https://dieta.mp.pl/lista/70640,dieta-przy-zaparciach Data dostępu: 28.01.2018

(Visited 110 times, 1 visits today)

Oceń artykuł:

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze