wpisz szukaną frazę

Miód spadziowy iglasty – obszary zastosowania
Zdrowa dieta

Miód spadziowy iglasty – obszary zastosowania

Miód spadziowy iglasty – obszary zastosowania
Podziel się

Miód spadziowy to naturalny produkt spożywczy wytwarzany ze spadzi (rosy miodowej) – cieczy występującej na drzewach głównie w okresie letnim. Stanowi on bogate i drogocenne źródło wielu substancji odżywczych, w tym: witamin, związków mineralnych i aminokwasów. Miód spadziowy ma zbawienny wpływ na funkcjonowanie organizmu człowieka – wzmacnia układ odpornościowy, a także wspomaga leczenie wielu różnych dolegliwości.

Rodzaje miodów

Miód pszczeli jest naturalnym produktem spożywczym, słynącym ze swoich licznych właściwości odżywczych. Już w starożytności znano i ceniono prozdrowotne działanie miodu. Dla Egipcjan był on podstawowym środkiem leczniczym – takim, jakim dzisiaj jest aspiryna[1]. Pierwsze wzmianki o wykorzystywaniu miodu w medycynie naturalnej pochodzą z pism sprzed 2600-2200 r. p.n.e.

W naturalnych warunkach miody produkowane są przez pszczoły. Biorąc pod uwagę podstawowy surowiec używany do wytwarzania miodu, można wyodrębnić:

  • miody nektarowe (kwiatowe), w tym m.in. miód lipowy, wrzosowy, gryczany, akacjowy, rzepakowy, malinowy, manuka i mniszkowy,
  • miody spadziowe, powstające ze spadzi liściastej lub iglastej,
  • miody mieszane: nektarowo-spadziowe lub spadziowo-nektarowe.

Miód spadziowy – cechy charakterystyczne

Miód spadziowy jest wytwarzany ze spadzi – soku roślinnego, przetworzonego przez mszyce, czerwce lub miodówki[2]. Insekty te nakłuwają liście i młode pędy drzew, wysysają sok, wchłaniają z niego białko, a następnie wydalają.

To właśnie produkt przemiany materii owadów bytujących na drzewach nazywany jest spadzią lub rosą miodową. W Polsce występuje ona zarówno na drzewach iglastych (jodłach, świerkach i sosnach), jak i liściastych (lipach, klonach i wierzbach) – z tego powodu można mówić o spadzi iglastej lub liściastej.

Miód spadziowy w 70% składa się z węglowodanów, głównie fruktozy i glukozy, a także sacharozy, której poziom uzależniony jest od wieku miodu. Oprócz tego ten drogocenny produkt spożywczy zawiera również kwasy organiczne, flawonoidy, substancje białkowe[2].

Nie bez znaczenia przy tym jest to, że miód spadziowy uznawany jest za bardziej wartościowy produkt od miodu nektarowego. Zawiera on znacznie więcej substancji mineralnych (potasu, wapnia, sodu, fosforu, magnezu i manganu). Szczególnie cenny jest miód produkowany ze spadzi jodłowej, ponieważ zawiera on gwajakol, który wykazuje właściwości przeciwbakteryjne.

Rodzaje miodu spadziowego

Biorąc pod uwagę typ drzewa, z którego soku powstaje miód spadziowy, można wyróżnić:

  • Miód spadziowy liściasty, który charakteryzuje się złocistożółtą barwą, delikatnym aromatem i specyficznym, ostrym smakiem, który nie każdemu przypadnie go gustu. Powstaje on z rosy miodowej lipy, klonów i dębów.
  • Miód spadziowy iglasty, który charakteryzuje się ciemną barwą, delikatnym aromatem i łagodnym smakiem. Pozyskuje się go z jodeł, świerków, sosen i modrzewiu.

Miód spadziowy – właściwości zdrowotne

Zarówno miód spadziowy, jak i nektarowy wykazują wiele drogocennych właściwości zdrowotnych, które były znane i cenione już przez naszych przodków w starożytności. Obecnie miód spadziowy słynie z tego, że:

  • Poprawia funkcjonowanie wątroby – zwłaszcza wtedy, gdy stosuje się go zamiast cukru np. do herbaty czy ciast. W miodzie spadziowym znajduje się spora dawka glukozy i fruktozy, które są łatwo przyswajane przez wątrobę.
  • Korzystnie wpływa na funkcjonowanie układu oddechowego. Miód spadziowy jest naturalnym środkiem leczniczym stosowanym do leczenia różnego typu infekcji. Świetnie łagodzi kaszel u dzieci, natomiast u dorosłych można go stosować w formie środka wspomagającego. Nie bez znaczenia przy tym jest to, że miód działa antybakteryjnie.
  • Zapobiega powstawaniu miażdżycy. Stosowanie miodu spadziowego zamiast sacharozy (cukru) obniża stężenie trójglicerydów, cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL-C[2].
  • Wspomaga funkcjonowanie układu immunologicznego. Systematyczne spożywanie miodu spadziowego pobudza aktywność limfocytów B i T, które biorą udział w reakcji odpornościowej organizmu.
  • Wpływa pozytywnie na higienę jamy ustnej. Fakt ten może być zaskakujący, ponieważ miód jest produktem o kwaśnym pH(4,2). W praktyce jednak miód spadziowy: łagodzi dolegliwości bólowe po ekstrakcji zęba, a także zapobiega zapaleniu dziąseł i innym infekcjom jamy ustnej.
  • Może redukować dotkliwość objawów alergii. U niektórych osób miód spadziowy, dzięki swoim właściwościom przeciwzapalnym, redukuje wydzielanie eozynofili, a tym samym zmniejsza objawy alergii.
  • Pozytywnie wpływa na płodność. Mimo powszechnego mniemania, że miód oddziałuje na zdolności prokreacyjne, nie ma żadnych obiektywnych badań naukowych, które potwierdzałyby prawdziwość tej tezy. Analiza spermatogenezy szczurów po regularnym podawaniu im miodu wykazała, że produkt ten może wpływać na zwiększenie liczby plemników.

Miód spadziowy – jak stosować?

Mimo iż regularne spożywanie miodu spadziowego niesie za sobą wiele korzyści zdrowotnych, to jednak nie powinno się go podawać dzieciom do pierwszego roku życia ze względu na duże ryzyko botulizmu (zatrucia jadem kiełbasianym). Decydując się na spożywanie miodu spadziowego, warto pamiętać o kilku ważnych zasadach.

Niezbyt racjonalnym pomysłem jest dodawanie miodu do gorącej herbaty lub mleka, ponieważ w temperaturze powyżej 50 stopni traci on większość ze swoich prozdrowotnych właściwości. Zamiast tego można rozpuszczać go w ciepłych napojach. Dobrym pomysłem jest smarowanie kanapek miodem, dodawanie go do ulubionej owsianki i deserów.

Źródła:

1. Jagiełło J., Kołeczek E., Horochowska M., et.al., Bursztynowe źródło złota – zastosowanie miodu we współczesnej medycynie. Medycyna Rodzinna. 2018; 21: 64-69.
2. Basista K., Właściwości biologiczne i prozdrowotne miodu oraz jego zastosowanie jako zdrowa żywność: http://www.kwadryga.pl/upload/Dokumenty/Artykuly_naukowe/13_03_naukowy.pdf.
3. Kędzia B., Hołderna-Kędzia E., Dutkowiak A., Aktywność antybiotyczna krajowych miodów odmianowych. Postępy Fitoterapii. 2014; 2: 67-70.