wpisz szukaną frazę

Mięta – właściwości lecznicze mięty
Zdrowa dieta

Mięta – właściwości lecznicze mięty

Podziel się

Mięta pieprzowa (Mentha piperita L.) jest byliną należącą do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). To roślina wieloletnia, pochodząca z regionu śródziemnomorskiego, uprawiana w wielu krajach Ameryki Północnej, Afryki, Azji i Europy (również w Polsce). Cenne olejki eteryczne, które znajdują się w jej składzie, znalazły zastosowanie w przemyśle farmaceutycznym, spożywczym i kosmetycznym. Mięta – właściwości lecznicze mięty

W lecznictwie miętę wykorzystuje się w charakterze środka antyseptycznego, leku przeciwskurczowego, leku przeciwbiegunkowego, leku wiatropędnego, leku żółciopędnego, leku żółciotwórczego i leku poprawiającego procesy trawienia. Zastosowanie zewnętrzne ziele znajduje m.in. w podrażnieniach, świądzie skóry, ospie wietrznej i migrenowych bólach głowy[1][2][3].)

Mięta pieprzowa – cenny skład

W przemyśle farmaceutycznym wykorzystuje się:

  • ziele mięty pieprzowej (Herba Menthae piperitae),
  • liście mięty pieprzowej (Folium Menthae piperitae),
  • olejek z mięty pieprzowej (Oleum Menthae piperitae),
  • mentol (Mentholum)[2].

W liściach mięty pieprzowej gromadzi się olejek eteryczny (w ilości do 2,9 proc.); w ich skład wchodzą m.in. garbniki, kwasy fenolowe, flawonoidy, triterpeny i karotenoidy. Napary z liści mięty poleca się przy zaburzeniach trawienia, chorobach wątroby i dróg żółciowych. Pacjenci cierpiący na nadkwasotę nie powinni ich stosować (może dojść do zaostrzenia objawów)[1][2].

Olejek z mięty pieprzowej powstaje w wyniku destylacji z parą wodną świeżych liści mięty. W składzie olejku znajduje się lewoskrętny mentol wraz z izomerami oraz estry mentolu, ketony, monoterpeny, mentofuran i tlenki terpenowe. Swą specyficzną woń, smak i działanie chłodzące olejek zawdzięcza przede wszystkim zawartości lewoskrętnego izomeru mentolu: (-)-mentolu[2].

Mięta pieprzowa – właściwości lecznicze

Substancje czynne w liściach mięty pieprzowej wykazują działanie wazodylatacyjne (rozkurczające naczynia krwionośne) i immunomodulujące[3].

Wyniki badań wskazują, że olejek z mięty pieprzowej wyróżnia się silnymi właściwościami przeciwdrobnoustrojowymi. Udowodniono wysoką aktywność jego składników wobec drobnoustrojów tlenowych i względnie beztlenowych. Olejek działa także na niektóre grzyby drożdżopodobne, dermatofity i grzyby pleśniowe oraz przejawia właściwości wirusobójcze wobec Herpes simplex (typu 1 i 2) i wirusa HSV-1 opornego na acyklowir. Istnieją również pojedyncze doniesienia wykazujące aktywność olejku z mięty pieprzowej wobec bakterii beztlenowych[4].

Olejek z mięty pieprzowej i mentol wpływają pobudzająco na zakończenia nerwów czuciowych, odpowiedzialnych za przewodnictwo termiczne skóry i błon śluzowych. Olejek wykazuje właściwości rozkurczowe, antyseptyczne i przeciwbólowe, nasila funkcje wydzielnicze żołądka i wątroby oraz wspomaga procesy trawienne. Najczęściej stosuje się go w przypadku dolegliwości ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego i stanów nadwrażliwości jelita grubego[2].

Kiedy stosować olejek z mięty pieprzowej i mentol?

Działanie antyseptyczne olejku z mięty pieprzowej wykorzystuje się w terapii przeziębień, grypy, stanów zapalnych zatok i nieżytów górnych dróg oddechowych (inhalacja). Natomiast w profilaktyce i leczeniu zapaleń błony śluzowej jamy ustnej i chorób przyzębia zaleca się stosować go do płukania jamy ustnej. Po olejek z mięty pieprzowej sięgać można także w celu zapobiegania powstawania bakteryjnej płytki nazębnej. Często dodaje się go do preparatów miejscowych (maści, balsamów), które łagodzą dolegliwości związane z stanami zapalnymi skóry, bólami mięśniowymi, nerwobólami i nieżytami górnych dróg oddechowych[2][4].

Mentol, czyli alkohol terpenowy, pozyskuje się z olejku z mięty pieprzowej na drodze wymrażania. Jest on składnikiem preparatów miejscowych (płynów, pudrów, maści) o właściwościach przeciwświądowych i przeciwbólowych. Dodaje się go również do leków działających żółciopędnie i odkażająco w schorzeniach dróg żółciowych[1][2].

Nie wolno zapominać, że stosowanie preparatów, które zawierają olejek z mięty pieprzowej lub mentol, jest przeciwwskazane w pierwszym trymestrze ciąży. U małych dzieci i pacjentów w podeszłym wieku składniki te mogą wywoływać niepożądane objawy (wymioty, pokrzywkę, niezborność ruchową)[2].

Mięta w starożytności – ciekawostki

Zalety mięty doceniano już w czasach starożytnych. W Egipcie wonne ziele wykorzystywano do balsamowania zwłok; Homer wspominał, że nacierano nim stoły przed ucztą. Pliniusz Starszy zaś widział w nim środek otwierający umysł, dlatego uczniowie słynnego ekwity zdobili głowy wiankami z mięty[3].

Źródła:

1. Newerli-Guz J., Kobylańska A. Ocena jakości jednoskładnikowych herbatek ziołowych na przykładzie Mentha piperita. Probl Hig Epidemiol. 2013;94(4):862-865
2. Kędzia A. Działanie olejku z mięty pieprzowej (Oleum menthae piperitae) na bakterie beztlenowe. Post Fitoter. 2007;4:182-186
3. Kania M., Baraniak J., Grys A. Ziołolecznictwo i zalecenia żywieniowe według św. Hildegardy z Bingen. Cz. II. Post Fitoter. 2014;2:104-109
4. Kusiak A., Kędzia A. Molęda-Ciszewska B. et al. Działanie olejku z mięty pieprzowej na bakterie beztlenowe. Dent Med Probl. 2010;47(3):334–338

Zostaw komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *