wpisz szukaną frazę

Udzielanie pierwszej pomocy przy zatruciu chemikaliami, trującymi grzybami
Pierwsza pomoc

Udzielanie pierwszej pomocy przy zatruciu chemikaliami, trującymi grzybami

Udzielanie pierwszej pomocy przy zatruciu chemikaliami, trującymi grzybami
Podziel się

Trucizna wprowadzona do organizmu, wnosi w niego wiele szkód. Robi spustoszenie, niszczy komórki i tkanki, czasami nawet prowadzi do śmierci. Zatrucie (intoksykacja) jest to proces wywołany przez dostanie się trucizny do ustroju[1]. Trucizną może być każda substancja, która wywołuje szkody dla organizmu[2]. Paracelsus w XVI w. stworzył ciekawą definicje trucizny „Wszystko jest trucizną i nic nie jest trucizną. Tylko dawka czyni, że dana substancja nie jest trucizną”[3]. Dziś wiemy, że oprócz dawki, wpływ na toksyczność danej substancji mają również częstotliwość zażywania, drogę wchłaniania danej substancji, czas trwania ekspozycji, zakres uszkodzeń wywołany przez truciznę.Udzielanie pierwszej pomocy przy zatruciu chemikaliami, trującymi grzybami

W naszym otoczeniu występuje kilka milionów związków o potencjalnie toksycznym działaniu. Produkty zwierzęce, roślinne, preparaty chemiczne. Dostępność do nich jest bardzo łatwa, co sprawia, że jest to częsty problem kliniczny. Do niedawna, płukanie żołądka było najczęstszą metodą na zatrucia drogą doustną. Niesie to jednak za sobą pewnie niebezpieczeństwo i z czasem zaczęto odchodzić od tej metody[4].

3 rodzaje zatruć:

  •  przypadkowe, substancja została przyjęta przez przypadek lub przedawkowanie dotychczasowo przyjmowanego leku
  • eksperymentalne, chęć przyjęcia substancji psychoaktywnej, najczęściej przez ludzi młodych
  • zamierzone, przyjęcie trucizny celowo, z zamierzeniem pozbawiania życia, samobójstwa (popijanie leków przeciwbólowych, uspokajających alkoholem), z podłożem kryminalnym (arszenik, strychnina, cyjanek potasu, sublimat, leki nasenne), w celu niepoczytalności ofiary, dosypywane do napojów

Trucizny można podzielić na dwie grupy

  1. Pochodzenia naturalnego: trujące grzyby, rośliny, zwierzęta jadowite itp.
  2. Trucizny wytwarzane przez człowieka: egzotoksyny, wysokotoksyczne białka, wydalane komórki,

Grzyby w Polsce cieszą się nie małą sławą, często goszczą na naszych stołach, mimo to, że nie zawierają praktycznie substancji odżywczych, a zawarte w nich substancje chitynowe są nieprzyswajalne. Grzyby trujące to liczne gatunki grzybów, często podobnych do grzybów jadalnych, są bardzo toksyczne, więc zdarzają się nawet przypadki śmiertelne.

Zatrucia muchomorem sromotnikowym

Zatrucie zależy od ilości wchłoniętej dawki toksyn muchomora, wrażliwości, wieku chorego i jego stanu zdrowia. Przez 8, 12, 24, a nawet 48 godzin, nie widać objawów zatrucia. Później pojawiają się objawy tzw. zespołu sromotnikowego. Nudności, wymioty, bóle brzucha, gwałtowne i częste wypróżnienia. Odwodnienie, co za tym idzie – wzmożone pragnienie, bladość, ziębnięcie kończyn, sińce. Skurcze mięśni, bóle głowy, zasłabnięcia. Dla ludzi w wieku podeszłym, jak i małych dzieci, często może doprowadzić do śmiertelne.

Objawy zatrucia utrzymują się od doby do 3 dni. Po tym okresie następuje faza poprawy, by w kolejnym etapie wrócić z podwojoną siłą. W kolejnym okresie uszkadzane są narządy miąższowe. Zwiększa się ilość cuchnących stolców, powiększa się wątroba. Pojawia się żółtaczka. U około 15% pacjentów pojawia się śpiączka wątrobowa – występuje po około 3 dniu od zatrucia. U niektórych zdarza się pobudzenie psychofizyczne[5].

Leczenie:

  • pozbycie się resztek grzybów z przewodu pokarmowego
  • eliminacji toksyn grzyba z tkanek
  • uzupełnieniu płynów i elektrolitów
  • leczenie zniszczonej wątroby
  • płukanie żołądka
  • podanie środków przeczyszczających
  • w ciężkich przypadkach, konieczne jest podanie odtrutki

Wśród objawów zatruć najczęściej obserwowanymi są biegunka, wymioty, odwodnienie, zawroty głowy, osłabienie, bóle brzucha, senność, osłabienie, zły stan skóry i paznokci, skłonności depresyjne, otępienie. Objawy te mogą się przeplatać, czasem są nasilone bardziej, innym razem mniej.

Przy zatruciach toksycznych, pierwszą pomocą jest zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych, usunięcie toksyny jeszcze niewchłoniętej i podanie węgla aktywnego. Zabezpieczenie materiału, trucizny do dalszych badań, aby jak najlepiej zdiagnozować pacjenta.

Źródła:

1. Wojewódzka-Żelazniakowicz M, Halim N, Czaban S. et al. Postępy Nauk Medycznych. 2010;9:709-717.
2. Ziółkowska H. Nowa Pediatria. 2009;2: 39-49
3. Nadlewska A, Ładny J, Wojewódzka-Żelezniakowicz M. et al. Postępy Nauk Medycznych. 2010;9:704-708
4. Opieliński J, Krakowiak A, Krogulska A. Pediatria Polska. 2018;93(2):159-164
5. Ziółkowska H. Nowa Pediatria. 2009;2:39-49

Zostaw komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *