Cukrzyca typu II

Jakie są jej objawy i jak ją leczyć?

© Depositphotos.com

Czym jest cukrzyca typu II?

Cukrzyca typu II, znana też pod nazwą cukrzycy insulinoniezależnej, to przewlekła choroba, która wpływa na sposób metabolizmu cukru w organizmie. U chorej osoby komórki trzustki często wciąż produkują insulinę (w ilościach niewiele mniejszych niż u osób zdrowych). Zadaniem tego hormonu jest transport niektórych substancji odżywczych do poszczególnych tkanek organizmu. Jednak z niewyjaśnionych przyczyn komórki wykazują oporność na działanie tej insuliny. W konsekwencji cukier (glukoza) nie może się do nich przedostać i gromadzi się we krwi.

Objawy cukrzycy typu II?

Wczesne objawy cukrzycy typu II mogą być na tyle subtelne, że chory nawet ich nie zauważa. Szacuje się, że jedna osoba na 3 nie zdaje sobie sprawy z tego, że rozwinęło się u nich to schorzenie. Jednak wysokie stężenie cukru długotrwale utrzymujące się we krwi po pewnym czasie może wywołać objawy, które powinny zaniepokoić:

  • Nasilone pragnienie
  • Częste oddawanie moczu
  • Nagły spadek lub wzrost masy ciała, bez wyraźnej przyczyny
  • Częste bóle głowy i utrzymujące się zmęczenie
  • Przedłużające się infekcje i zakażenia (zwłaszcza skóry oraz dróg moczowych)
  • Dysfunkcja seksualna

Czynniki ryzyka cukrzycy typu II

  • Nadwaga (im więcej tkanki tłuszczowej, tym komórki w organizmie stają się bardziej odporne na insulinę; nie oznacza to jednak, że osoby z prawidłowym BMI z pewnością nie zachorują na cukrzycę typu II)
  • Rozmieszczenie tkanki tłuszczowej (osoby, u których tkanka tłuszczowa gromadzi się głównie w okolicach jamy brzusznej są bardziej podatne za zachorowanie)
  • Brak aktywności fizycznej (ćwiczenia wspomagają prawidłową dystrybucję glukozy w organizmie)
  • Historia rodzinna (ryzyko jest większe u osób, których rodzice lub rodzeństwo chorowali na cukrzycę)
  • Wiek (prawdopodobieństwo zachorowania rośnie po 45. roku życia, ze względu na tendencję do zmniejszania ilości ruchu i przyrost masy ciała; coraz częściej jednak obserwuje się występowanie tego typu cukrzycy u dzieci)
  • Stan przedcukrzycowy (to stan, w którym stężenie cukru we krwi jest wyższe niż normalne, ale nie oznacza jeszcze cukrzycy – zignorowanie takiego stanu może prowadzić do rozwoju choroby)
  • Cukrzyca ciążowa (rozwój cukrzycy w trakcie ciąży lub urodzenia dziecka o wadze przekraczającej 4 kg zwiększa ryzyko zachorowania na cukrzycę typu II)
  • Zespół policystycznych jajników

Możliwe powikłania po cukrzycy typu II

  • Choroby serca i naczyń krwionośnych (choroba niedokrwienna serca, dusznica, zawał serca, zwężenie tętnic, zwiększenie ciśnienie krwi, udar mózgu)
  • Neuropatia cukrzycowa (uszkodzenie nerwów, zwłaszcza w obrębie kończyn dolnych)
  • Zaburzenia erekcji
  • Upośledzenie słuchu
  • Nefropatia (uszkodzenie nerek)
  • Retinopatia cukrzycowa (schorzenie polegające na uszkodzeniu naczyń krwionośnych siatkówki, może prowadzić do ślepoty)
  • Uszkodzenie nerwów w stopach (w skrajnych przypadkach może oznaczać konieczność amputacji)
  • Choroby skóry (cukrzyca zwiększa podatność na zakażenia bakteryjne i grzybicze)
  • Choroba Alzheimera

Rozpoznanie cukrzycy typu II

Postawienie diagnozy wymaga przeprowadzenia testów laboratoryjnych krwi. Bada się zawartość hemoglobiny glikowanej (HbA1c), która jest ściśle związana z glukozą. Daje to obraz średniego poziomu cukru, jaki utrzymywał się we krwi w ostatnich 2-3 miesiącach. Ponadto bada się poziom glukozy na czczo oraz jej stężenie we krwi w dwie godziny po podaniu tej substancji doustnie.

Leczenie cukrzycy typu II

Leczenie cukrzycy typu II obejmuje utrzymywanie zdrowej diety, prowadzenie regularnej aktywności fizycznej, monitorowanie cukru we krwi oraz w razie konieczności – insulinoterapię.

Dla chorych na cukrzycę typu II istotna jest szczególna dbałość o niskotłuszczową, bogatą w błonnik dietę. Konieczne jest ograniczenie produktów odzwierzęcych, przetworzonych węglowodanów oraz słodyczy. Pomocny w zarządzaniu dietą cukrzyka jest indeks glikemiczny, który pozwala określić, jak szybko dana potrawa podnosi poziom cukru we krwi. W jego stabilizacji pomagają produkty o niskim indeksie glikemicznym.

Zapobieganie cukrzycy typu II

Najważniejszym czynnikiem, który wpływa na obniżenie ryzyka zachorowania, jest prowadzenie zdrowego trybu życia. Obejmuje on stosowanie restrykcyjnej diety cukrzycowej oraz zadbanie o właściwą ilość ruchu. Istotne jest utrzymanie prawidłowej masy ciała. Zmniejszenie wagi o 7% już skutecznie zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia schorzenia. Dieta dla cukrzyków musi być uboga w węglowodany, cukry proste i niezdrowe tłuszcze. Osoby znajdujące się w grupie podwyższonego ryzyka (np. te, u których wystąpił stan przedcukrzycowy) mogą przyjmować leki w celu jego zmniejszenia, nie zwalnia to jednak z konieczności dbania o dietę i aktywność fizyczną.

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze