Choreoterapia

Kiedy jest wskazana i jakie są jej korzyści?

© Depositphotos.com

Co to jest choreoterapia?

Choreoterapia (gr. choreia – taniec, therapeuein – leczyć, opiekować się) to terapia przez taniec, która pozwala przepracować szczególnie trudne emocje. Podobnie jak arteterapia czy muzykoterapia, taniec terapeutyczny wspiera działanie psychoterapii. Terapię prowadzi choreoterapeuta z odpowiednim wykształceniem kierunkowym do leczenia ruchami tanecznymi, a jego rola polega na zachęceniu do uczestniczenia w zajęciach w grupie i wspieranie, jeśli pacjent jest gotowy postawić kolejny krok w terapii, np. coraz silniej okazywać swoje emocje w tańcu albo tańczyć w parze.

Metody choreoterapii

Psychoterapia tańcem i ruchem służy diagnozie, profilaktyce i terapii osób narażonych na przewlekły stres i ze złożonymi problemami wymagającymi psychoterapii. Muzyka, która zachęca do wykonywania spontanicznych ruchów, pobudza centralny układ nerwowy. Terapia ruchem spontanicznym wyzwala endorfiny, dając poczucie zadowolenia, poza tym poprawia koordynację nerwowo-mięśniową i harmonizuje ruchy pacjenta z rytmem oddechu i bicia serca. W zależności od rodzaju muzyki, terapeuta może wprawić tańczących w radosny nastrój, zdziwienie czy zadumanie. Uczestnicząc w tańcu terapeutycznym, pacjent wykonuje improwizacje taneczno-ruchowe, dzięki czemu rozumie i poznaje swoje ciało, a jednocześnie znajduje upust swojej negatywnej energii.

Wskazania do choreoterapii

  • Unikanie wyrażania własnych emocji, dające objawy np. w przygarbionej sylwetce
  • Schorzenia psychosomatyczne
  • Doświadczenie traumatycznych przeżyć lub ciężkiej choroby własnej, np. nowotworu
  • Zafałszowany obraz własnego ciała charakterystyczny dla osób z zaburzeniami odżywiania (anoreksja, bulimia)
  • Zaburzenia lękowe lub depresyjne
  • Unikanie bliskości i kontaktów fizycznych, lęk przed zaufaniem innym, zaburzenia osobowości – charakterystyczne np. dla DDA (dorosłych dzieci alkoholików)
  • Przewlekły stres
  • Konflikty emocjonalne

Przeciwwskazania do choreoterapii

Z tańca terapeutycznego może skorzystać każdy. Na zajęciach spotkamy nie tylko ludzi w sile wieku, ale też seniorów, a nawet osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich. Z zajęć korzystają i panie, i panowie. W terapii tańcem najważniejsze jest bycie w grupie i całkowita swoboda ruchów, która uwalnia mnóstwo energii i daje wiele radości.

Korzyści z choreoterapii

  • Uwrażliwienie na potrzeby własne i innych
  • Nabycie umiejętności swobodnego wyrażanie emocji z szacunkiem dla uczuć innych osób
  • Nauka pracy w grupie
  • Nabycie zdolności do przewidywania konsekwencji własnych zachowań
  • Radzenie sobie z negatywnymi emocjami
  • Zwiększenie świadomości własnego ciała
  • Praca z emocjami – uzyskanie zdolności do rozpoznawania i nazywania własnych uczuć
  • Komunikacja i interakcja z innymi członkami grupy choreoterapeutycznej

Źródła ogólne:
http://www.choreoterapia.com.pl/?p=200
http://arteterapia.opole.pl/choreoterapia

Oceń artykuł:

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze
  • W.B. Wiśniewscy

    Muzyka jest niewątpliwie atrakcyjnym i w miarę bezpiecznym środkiem
    terapeutycznym. Wiadomo nie od dzisiaj, że może ona zmieniać stan
    aktywności systemu nerwowego, wywoływać określone zmiany w czynnościach całego organizmu, może zmieniać napięcie mięśni, przyspieszać przemianę materii, zmieniać szybkość krążenia krwi, obniżać próg wrażliwości zmysłów, wpływać na wewnętrzne wydzielanie, zmieniać siłę i szybkość pulsu, modyfikować oddychanie. To są zmiany konkretne. Poza tym, muzyka może wprowadzać w różne nastroje, wzbudzać uczucia i emocje.

    W muzykoterapii, podobnie jak w leczeniu farmakologicznym istnieje
    trudne do rozwiązania zagadnienie indywidualnych różnic reagowania
    na leki, różna jest bowiem wrażliwość ludzi na muzykę, a także różne
    są doświadczenia z tą muzyka związane. Poza tym wydaje się, że
    muzyka usuwając objawy wielu dolegliwości, stosunkowo rzadko zapobiega ich powstawaniu. Dotyczy to przede wszystkim stosunku do drugiego człowieka, zdolności porozumiewania się, tolerancji, wyrozumiałości, partnerstwa, poglądu na świat i życie.

    W choreoterapii uzdrowiskowej, prowadzonej przez muzykoterapeutę – Władysława Pitaka – muzyka dostarczała bodźców rytmicznych do działań ruchowych, pomagała nawiązać kontakt z kuracjuszami , którzy słabo reagują na bodźce słowne lub nie chcą rozmawiać. Kuracjusze mogli w tańcu “wygadać się “, “wypłakać” ze swoich dawnych i obecnych zmartwień i trudności.

    Zdarzało się, że to wystarczyło dla odczucia ulgi, i nie było wówczas potrzeby żadnej interpretacji, poleceń lub wskazówek terapeuty. Tak to odbieraliśmy jako kuracjusze.