Białaczka limfocytowa CLL – jakie są typowe objawy, przyczyny i sposoby leczenia białaczki limfatycznej?

Co warto wiedzieć o tym schorzeniu?

© Depositphotos.com

Przewlekła białaczka limfocytowa (PBL, ang. CLL – chronic lymphocytic leukemia) to najczęściej rozpoznawany rodzaj białaczki u dorosłych. Choroba czasem przebiega bezobjawowo, dlatego nierzadko wykrywa się ją przypadkiem, przy okazji rutynowych badań. Co ciekawe, nie wszystkie przypadki przewlekłej białaczki limfatycznej wymagają leczenia. (1,2) Co warto wiedzieć o tym schorzeniu?

Przyczyny białaczki limfatycznej (CLL)

Przewlekła białaczka limfocytowa należy do najczęściej rozpoznawanych białaczek u osób dorosłych w Europie i Ameryce Północnej. Średnia wieku w chwili diagnozy wynosi 65 lat. Mężczyźni na tę chorobę zapadają dwukrotnie częściej niż kobiety. (1)

Dotychczas nie ustalono dokładnych przyczyn przewlekłej białaczki limfatycznej, ale na jej rozwój nie wpływają czynniki środowiskowe ani zawodowe. Okazało się jednak, że 10 proc. pacjentów z CLL ma w rodzinie osobę chorą na nowotwór limfoproliferacyjny. W drugim pokoleniu choroba ujawnia się wcześniej i przebiega bardziej agresywnie. (2)

Obraz kliniczny przewlekłej białaczki limfatycznej jest zróżnicowany. Często jednak choroba nie daje objawów (zwłaszcza w początkowym okresie) – szacuje się, że nawet u 30 procent pacjentów w momencie zdiagnozowania CLL przebiega bezobjawowo. Dlatego nierzadko wykrywa się ją przypadkowo – gdy podczas rutynowego badania morfologii krwi stwierdza się limfocytozę i kieruje pacjenta do specjalisty. (3)

Jak objawia się białaczka limfocytowa (CLL)? (1)

Zazwyczaj pierwsze symptomy białaczki limfocytowej (CLL) to tzw. objawy ogólne, do których zaliczają się poty, osłabienie, zmęczenie, chudnięcie (utrata 10 proc. masy ciała w ciągu 6 miesięcy) oraz podwyższoną temperaturę ciała nieuzasadnioną objawami infekcji, która trwa ponad 2 tygodnie.

Lekarz w czasie badania fizykalnego często stwierdza powiększenie węzłów chłonnych (limfadenopatię obwodową), czasem powiększenie śledziony, wątroby. Nacieki mogą wystąpić też w tkance chłonnej pierścienia Waldeyera (np. w migdałkach). Niekiedy dochodzi do zajęcia narządów pozalimfatycznych, zwykle skóry.

Przewlekła białaczka limfocytowa przebiega z zaburzeniami immunologicznymi, objawiającymi się niedokrwistością lub małopłytkowością, które wykrywa się w morfologii. Czasem pojawia się skłonność do zakażeń endogennych (drobnoustroje potencjalnie patogenne, które wchodzą w skład fizjologicznej flory człowieka, w sprzyjających warunkach (np. przy obniżonej odporności) mogą namnażać się i przyczyniać do infekcji oportunistycznych).

Przewlekła białaczka limfocytowa – leczenie (4)

Gdy przewlekłą białaczkę limfocytową rozpozna się w fazie początkowej, chorzy średnio mogą przeżyć jeszcze ponad 10 lat. Jeśli jednak choroba zostanie wykryta późno, w zaawansowanym stadium, okres ten bywa znacznie krótszy.

Część chorych z białaczką limfatyczną (CLL) nie wymaga leczenia. U pozostałych pacjentów, którzy są w dobrym stanie (bez chorób współistniejących), stosuje się agresywną chemioterapię. To terapia, która może prowadzić do całkowitego wycofania się objawów (remisji). U chorych, których stan zdrowia nie pozwala na taką formę leczenia, wdraża się łagodniejsze kuracje (głównie terapie przeciwciałami monoklonalnymi), dzięki którym można kontrolować białaczkę CLL.

Istnieje również pewien odsetek pacjentów, którzy chorują przewlekle na wiele innych schorzeń, np. nadciśnienie tętnicze, choroby neurologiczne, choroby serca, nerek, płuc. W tej grupie chorych nie można prowadzić leczenia przeciwnowotworowego – należy więc włączyć optymalną terapię paliatywną (wspomagającą), która dąży do poprawy komfortu życia pacjentów z przewlekłą białaczką limfatyczną.

Przewlekła białaczka limfocytowa – problem dorosłych Europejczyków

Przewlekła białaczka limfocytowa to najczęściej występujący nowotwór układu krwiotwórczego i chłonnego u osób dorosłych. Choroba na ogół wywodzi się z limfocytów typu B (szpikozależnych), czyli komórek układu odpornościowego, które uczestniczą w humoralnej odpowiedzi immunologicznej (produkują przeciwciała). Białaczka limfocytowa (CLL) może nie dawać żadnych objawów i nie wymagać leczenia – zwłaszcza na początku, ale część chorych nigdy nie będzie musiała poddawać się terapii. (4)

1. Robak T, Błoński J, Góra-Tybor J. Przewlekła białaczka limfocytowa, w: Zalecenia postępowania diagnostyczno-terapeutycznego w nowotworach złośliwych. Praca zbiorowa. cz. II, red. Krzakowski M, Herman K, Jassem J. et al., Via Medica, Gdańsk 2007; s: 515-520
2. Szymczyk A, Macheta A, Podhorecka M. Przewlekła białaczka limfocytowa – diagnostyka i wybrane czynniki prognostyczne, w: Rozwój nauk medycznych i przyrodniczych, red. Pietraszek A, Bałękowski K. Fundacja na rzecz promocji nauki i rozwoju TYGIEL, Lublin 2015; s: 49
3. Warzocha K. Przewlekła białaczka limfocytowa. http://onkologia.zalecenia.med.pl/pdf/zalecenia_PTOK_2013_tom2_ksiazka_2_NUC_przewlekla_bial_limfocytowa.pdf Data dostępu: 23.11.2016
4. Przewlekła białaczka limfocytowa nie zawsze wymaga leczenia. http://www.mp.pl/onkologia/aktualnosci/111456,przewlekla-bialaczka-limfocytowa-nie-zawsze-wymaga-leczenia Data dostępu: 23.11.2016

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze