wpisz szukaną frazę

Codziennie życie z chorym na nerwicę i depresję
Badania zdrowotne Objawy chorób Pomoc psychologiczna

Codziennie życie z chorym na nerwicę i depresję

Codziennie życie z chorym na nerwicę i depresję
Podziel się

Zarówno depresja, jak i nerwica to zaburzenia psychiczne, które nieleczone mogą prowadzić do wyczerpania organizmu, a w konsekwencji nawet do śmierci osoby chorej. W leczeniu tych zaburzeń niezbędne jest okazanie wsparcia i zrozumienia ze strony rodziny i przyjaciół. W tym celu warto pozyskać jak najwięcej informacji o zaburzeniach psychicznych i najskuteczniejszych sposobach ich leczenia.

Depresja a nerwica – jak rozróżnić od siebie te dwa zaburzenia?

Wbrew pozorom depresja i nerwica nie są całkowicie odrębnymi zaburzeniami psychicznymi. Symptomy obu tych chorób zazwyczaj pojawiają się u osób, które wykazują genetyczną skłonność do zaburzeń osobowościowych[1]. Ponadto przebieg depresji i nerwicy nie jest taki sam u wszystkich osób, gdyż decydują o tym indywidualne predyspozycje do radzenia sobie z przeciwnościami losu.

Depresja należy do zaburzeń afektywnych, natomiast nerwicę zalicza się do zaburzeń nerwicowych, związanych ze stresem[2]. Jedną z powszechniejszych postaci nerwicy są zaburzenia lękowe, które bardzo często towarzyszą depresji. Takie współwystępowanie w psychologii określa się mianem spektrum depresyjno-lękowego. W takim przypadku objawy, jak np. lęk uogólniony, lęk napadowy, zespół natręctw, fobia społeczna czy zespół stresu pourazowego bardzo często towarzyszą depresji, w tym szczególności maskowanej (ukrywanej przed rodziną i znajomymi).

Ponadto oprócz charakterystycznych symptomów depresji: poczucia beznadziejności, przygnębienia, unikania kontaktów interpersonalnych, zaburzeń snu, zmęczenia, utraty masy ciała itd., mogą również pojawić się objawy właściwe dla zaburzeń nerwicowych. Mowa tu przede wszystkim o: natrętnym myśleniu, zaburzeniach pamięci, trudnościach w skoncentrowaniu uwagi, apatii, labilności emocjonalnej oraz o anhedonii (niemożności odczuwania przyjemności)[2].

Życie z osobą chorą na depresję – jak sobie radzić?

Zarówno depresja, jak i nerwica są zaburzeniami, które wpływają nie tylko na życie chorego, ale również całej jego rodziny[3]. Najdotkliwiej odczuwa to partner lub małżonek osoby chorej na depresje. Zwykle, na początku pojawiają się problemy z komunikacją, emocjonalne wybuchy, brak zrozumienia i empatii oraz niekonstruktywna krytyka. W takich momentach najczęściej dochodzi do nieporozumień i trudnych do załagodzenia konfliktów, co pogarsza stan osoby chorej, ponieważ traci ona poczucie bliskości, bezpieczeństwa i stabilizacji.

Oprócz tych problemów pomiędzy partnerami zazwyczaj dochodzi do całkowitego zaniku relacji fizycznych, które również negatywnie wpływają na stan chorego. W dalszym stadium rozwoju choroby wszystkie problemy się nasilają, a osoba, zmagająca się z depresją całkowicie wycofuje się z życia rodzinnego[3].

Jak postępować z osobą chorą na nerwicę i depresję?

Najtrudniejszym krokiem w postępowaniu z osobą, która zmaga się z depresją oraz zaburzeniami nerwowymi, jest zaakceptowanie stanu chorego i okazanie mu empatii, wsparcia, a także dużej dozy cierpliwości. Po zdiagnozowaniu choroby u małżonka, partnera lub innej bliskiej osoby warto zastanowić się nad przyczyną wystąpienia depresji. Zaleca się również zdobycie jak największej ilości informacji o samym zaburzeniu, a zwłaszcza o objawach i przebiegu choroby. Wśród rzeczy, które można zrobić dla osoby, zmagającej się z depresją można wymienić:

    • okazywanie wsparcia zarówno poprzez słowa, jak i bliskość fizyczną,
    • zachowanie cierpliwości wobec osoby chorej poprzez wysłuchiwanie jej bez osądzania,
    • pomoc w zapewnieniu profesjonalnej pomocy,
    • pomoc w codziennych czynnościach, np. w przygotowywaniu posiłków, podawaniu leków,
    • zachęcanie chorego do pielęgnowania relacji rodzinnych i przyjacielskich.

Źródła:

1. Kokoszka A., Krótkiewicz H., Rosati A. et.al Ogólny zespół nerwicowy – koncepcja i jej zastosowanie w praktyce. Psychiatria w Praktyce Ogólnolekarskiej. 2005;4:153-157.
2. Rybakowski J. Możliwość leczenia zaburzeń depresyjnych i lękowych przez lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej. Psychiatria w Praktyce Ogólnolekarskiej. 2001;1:11-17.
3. Wielgus A. Depresja a życie rodzinne. Studia Bobolanum. 2017;1:155-175.

Zostaw komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *