Astygmatyzm 4.5/5 (2)

Jak go rozpoznać i jak leczyć?

© Depositphotos.com

Czym jest astygmatyzm?

Co to jest astygmatyzm? To powszechna (dotyka około 30% całej populacji1), łagodna i zazwyczaj łatwa w leczeniu wada wzroku. Astygmatyzm oka występuje, gdy rogówka (jasna tkanka obejmująca jego przednią część) lub soczewka nie są symetryczne względem jego osi. Zdrowe oko ma kształt kuli. W normalnych warunkach, wpadające do niego światło załamuje się równomiernie, tworząc wyraźny obraz danego obiektu. Z kolei oko osoby, która cierpi na astygmatyzm, przypomina bardziej piłkę futbolową lub tył łyżki. Kiedy wpada do niego światło, rozprasza się w różnych kierunkach, przez co tylko część obiektu jest jednocześnie widziana w sposób ostry. Odległe przedmioty widziane są zazwyczaj jako rozmyte. Astygmatyzm zwykle koryguje się przy pomocy okularów, soczewek kontaktowych lub zabiegu chirurgicznego.

Objawy astygmatyzmu

W oku dotkniętym astygmatyzmem kontury obrazu są rozmyte z powodu niezdolności oka do skupienia światła w formie ostrego obrazu na siatkówce. Schorzenie to powoduje, że trudno jest dostrzec szczegóły – zarówno z bliska, jak i z daleka. Czytanie staje się problemem lub nawet niemożliwe. Niekorygowany astygmatyzm może powodować napięcie i zmęczenie oczu, ciągłe ich mrużenie, intensywne bóle głowy oraz zaburzenia widzenia niezależnie od dystansu. Astygmatyzm u dzieci może skutkować trudnościami w czytaniu i koncentracji, a nieleczony grozi pogłębieniem wady wzroku. Niekiedy schorzenie występuje w połączeniu z innymi wadami. Astygmatyzm krótkowzroczny występuje, gdy rogówka oka jest zbyt mocno wygięta, lub oko przybiera podłużny kształt – światło wpadające do oka skupia się w przedniej części siatkówki, co sprawia, że oddalone obiekty widziane są jako rozmyte. Astygmatyzm dalekowzroczny to inaczej nadwzroczność. Wada ta występuje, gdy gałka oczna jest zbyt krótka – wpadające do oka światło skupia się w tylnej części oka, powodując rozmycie obrazu obiektów, które znajdują się blisko.

Czynniki ryzyka astygmatyzmu

W grupie ryzyka znajdują się osoby z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku astygmatyzmu lub stożka rogówki. Prawdopodobieństwo wystąpienia tego schorzenia zwiększa używanie narzędzi elektrycznych bez stosowania okularów ochronnych.
Przyczyną astygmatyzmu bywa również wada wrodzona. Nie stwierdzono, by czytanie przy słabym świetle czy siedzenie zbyt blisko ekranu miało wpływ na pogłębienie objawów astygmatyzmu.

Rozpoznanie astygmatyzmu

Astygmatyzm rozpoznawany jest przez okulistę, który dokonuje pomiaru krzywizny przedniej części rogówki przy pomocy keratometrii lub topografii rogówki. W warunkach domowych można wykonać test na astygmatyzm, wpatrując się w tak zwane lustro astygmatyczne, czyli specjalną grafikę przedstawiającą kilkadziesiąt linii ułożonych pod różnym kątem.

Leczenie astygmatyzmu

U wielu osób objawy astygmatyzmu są na tyle łagodne, że nie wymagają leczenia. Jeśli jednak schorzenie powoduje niewyraźne widzenie, zazwyczaj wystarczy poprawianie wzroku poprzez odpowiednio dobrane okulary. Korygowanie astygmatyzmu soczewkami kontaktowymi również jest możliwe. Nowoczesna chirurgia refrakcyjna pozwala na operacyjną zmianę kształtu powierzchni oka przy pomocy lasera.

Zapobieganie astygmatyzmowi

Astygmatyzm najczęściej jest wadą wrodzoną, nie można więc mu zapobiec. Czasem powstaje w wyniku mechanicznego uszkodzenia rogówki. Należy więc zwracać uwagę na odpowiednie zabezpieczenie oczu przy wykonywaniu prac mogących spowodować ich obrażenia.

Oceń artykuł:

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Komentarze