Anoreksja

Jakie są jej objawy i jak ją leczyć?

© Depositphotos.com

Czym  jest anoreksja?

Anoreksja, znana też jako jadłowstręt psychiczny, to zarówno zaburzenie odżywania jak i jednostka chorobowa kwalifikowana jako zaburzenie psychologiczne. Charakteryzuje się nadmierną troską o zachowanie niskiej masy ciała, intensywnym lękiem przed przybieraniem na wadze i zniekształconym postrzeganiem własnego odbicia w lustrze.

Przyczyny anoreksji nie tkwią jedynie w obawie o utrzymanie właściwej ilości kilogramów. To także niezdrowy sposób radzenia sobie z problemami emocjonalnymi. Chorzy często utożsamiają szczupłą sylwetkę z miarą własnej wartości. Stosowanie restrykcyjnej diety oraz ciągłe zmniejszanie masy ciała z czasem staje się dla chorego synonimem opanowania i kontroli nad sobą. Ograniczeniu jedzenia często towarzyszą inne, destrukcyjne dla zdrowia zachowania mające na celu przyspieszenie utraty kolejnych kilogramów, takie jak: doprowadzająca do wycieńczenia aktywność fizyczna, nadużywanie środków wspomagających odchudzanie lub wywołujących utratę apetytu, przyjmowanie leków przeczyszczających lub częste wykonywanie lewatyw. Zdarza się również, że u chorego wystąpią objawy anoreksji bulimicznej. Jej objawy charakteryzuje pojawianie się naprzemienne pojawianie się epizodów charakterystycznych dla anoreksji lub bulimii – głodzenie się bądź niekontrolowane obżarstwo, kończące się prowokowaniem wymiotów bądź przyjmowaniem zwiększonej dawki środków przeczyszczających.

Skutkiem anoreksji są ciężkie powikłania zdrowotne – zaburzenia funkcjonowania narządów wewnętrznych, gospodarki hormonalnej a także problemy natury psychicznej. Anoreksja może być trudna do pokonania, ale leczenie może pomóc wykształcić zdrowe nawyki żywieniowe i odwrócić poważne powikłania towarzyszące chorobie.

Objawy anoreksji

Fizyczne objawy anoreksji:

  • Ekstremalny spadek wagi
  • Nieprawidłowa morfologia krwi
  • Zmęczenie, bezsenność
  • Zawroty głowy lub omdlenia
  • Niebieskawe zabarwienie palców
  • Przerzedzenie włosów
  • Miękki meszek pokrywający skórę na całym ciele
  • Nietolerancja zimna
  • Niskie ciśnienie krwi
  • Zaburzenia rytmu serca

Emocjonalne i behawioralne objawy anoreksji:

  • Odmawianie jedzenia
  • Niezdrowe zainteresowanie jedzeniem
    Lęk przed przybraniem na wadze
  • Popadanie w skrajne emocje lub ich zupełny brak
  • Wycofanie społeczne
  • Obniżenie nastroju i myśli samobójcze

Czynniki ryzyka anoreksji

Zdecydowanie częściej na tę chorobę cierpią kobiety, zwłaszcza nastoletnie. Obserwuje się jednak występowanie anoreksji również u mężczyzn. Zaburzenia łaknienia pojawiają się najczęściej w okresie wczesnej okresie dorastania, zdarza się jednak, że symptomy można zaobserwować u osób dojrzałych. Anoreksja u dzieci także nie należy już do odosobnionych przypadków. Większość osób chorujących na anoreksję to kobiety białej rasy, pochodzące ze średnich lub wyższych klas ekonomicznych 1.

Możliwe powikłania anoreksji

  • Choroby serca i układu krążenia (bradykardia, niedociśnienie, arytmia)
  • Powikłania ze strony układu pokarmowego (silne bóle brzucha, zaparcia, spowolnienie metabolizmu, uszkodzenia wątroby)
  • Zaburzenia hormonalne (w tym zanik cyklu miesiączkowego)
  • Zaburzenie funkcjonowania nerek
  • Niedobór potasu (w skrajnych przypadkach nawet śmiertelny)
  • Utrata gęstości kości
  • Zaburzenia gospodarki elektrolitowej
  • Niedokrwistość
  • Erozja szkliwa, a nawet utrata zębów
  • Osłabienie układu odpornościowego
  • Suchość i łuszczenie się skóry
  • Problem z utrzymaniem stałej temperatury ciała

Rozpoznanie anoreksji

Początki anoreksji mogą być trudne do zdiagnozowania. Dotknięte chorobą osoby starają się ukryć zaburzenia, nawet przed samymi sobą. Rzadko zdarza się więc, że chory na anoreksję sam zwróci się o pomoc do specjalisty. Najczęściej do lekarza zgłasza się pod przymusem bliskich osób, zaniepokojonych objawami, które uwidaczniają się w trakcie progresu choroby. Charakterystycznymi symptomami pozwalającymi stwierdzić wystąpienie anoreksji są:

  • Ograniczenie spożycia żywności, które prowadzi do znacznego zmniejszenia masy ciała w stosunku do wieku, płci oraz norm zdrowotnych
  • Intensywny lęk przed przybraniem na wadze, zachowanie uniemożliwiające przyrost masy ciała pomimo znacznej niedowagi
  • Rażąco zniekształcona samoocena, kładąca nacisk na masę ciała i budowanie poczucia własnej wartości w oparciu o wagę

Leczenie anoreksji

Terapia anoreksji wymaga kompleksowego podejścia i współpracy wielu specjalistów – zarówno tych, którzy zajmą się fizycznymi uszkodzeniami spowodowanymi przez chorobę jak i tych, którzy zajmą się psychologiczną stroną schorzenia. W przypadku zagrażającej życiu anoreksji, konieczne może okazać się leczenie w ośrodku zamkniętym. Celem leczenia jest przywrócenie właściwego obrazu własnego ciała, praca nad powrotem do zdrowej wagi ciała oraz nauka prawidłowego odżywiania.

Zapobieganie anoreksji

Nie istnieje sposób, który gwarantowałby ochronę przed wystąpieniem tego zaburzenia. Lekarze podstawowej opieki zdrowotnej mogą pomóc zidentyfikować wczesne objawy choroby i zapobiec jej rozwojowi, poprzez zadawanie pytań na temat nawyków żywieniowych i zadowolenie z wyglądu w trakcie rutynowych wizyt lekarskich.

Niezwykle ważnym czynnikiem jest wnikliwa obserwacja bliskich osób. Pozwala ona na szybką reakcję i nakłonienie do podjęcia terapii, zanim anoreksja wyniszczy organizm i psychikę chorej osoby.

1. Eating Disorders in White and Black Women”(The American Journal of Psychiatry 2003; 160:1326–1331) https://www.urmc.rochester.edu/childrens-hospital/adolescent/eating-disorders/teens/anorexia-nervosa.aspx https://www.urmc.rochester.edu/childrens-hospital/adolescent/eating-disorders/teens/anorexia-nervosa.aspx



Użytkownicy trafili tutaj szukając: bezsennosc a anoreksja

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji: