KTG

Kiedy należy je wykonać i jaki jest jego przebieg?

© Depositphotos.com

Co to jest KTG?

KTG, czyli kardiotokografia, jest jednym z najważniejszych badań w trzecim trymestrze ciąży i w trakcie porodu. Wykonując badanie KTG, monitoruje się liczbę uderzeń serca dziecka (kardiografia) i rejestruje skurcze macicy (tokografia). Wraz z USG płodu kardiotokografia służy do określenia ogólnego stanu nienarodzonego jeszcze dziecka 1.

Wskazania do wykonania KTG

  • Rozpoczęcie co najmniej 38. tygodnia ciąży
  • Ciąża przebiegająca nieprawidłowo, np. z cholestazą ciążową
  • Ciąża bliźniacza
  • Wysokie ciśnienie krwi matki
  • Gorączka u matki
  • Krwawienia
  • USG wykazało, że płód jest zbyt mały
  • Ryzyko przedwczesnego porodu
  • KTG płodu przeprowadza się również w trakcie samego porodu.

Jak się przygotować do KTG?

Badanie KTG w ciąży to najczęściej badanie całkowicie bezbolesne i nieinwazyjne, trwające około 30 minut. Czujniki zakładane na brzuch wymagają podciągnięcia ubrania, dlatego, aby przykryć brzuch w trakcie badania, warto założyć luźniejszą bluzkę albo zabrać do gabinetu cienki koc.

Jak przebiega KTG?

To, od którego tygodnia KTG należy przeprowadzić, zależy od lekarza prowadzącego ciążę. Ogólne wskazania mówią o tym, że ciężarna powinna zostać poddana badaniu po raz pierwszy nie później niż w 38. tygodniu ciąży. Kardiotokografia służy również do monitorowania przebiegu porodu i kondycji dziecka przychodzącego właśnie na świat.

Zawsze badanie rozpoczyna się od testu niestresowego. Jeśli badanie nie wykaże akceleracji bicia serca płodu (patrz: Interpretacja wyników KTG), wówczas położna decyduje o teście stresowym. Ciężarnej podawana jest oksytocyna, a wywołane przez nią skurcze stymulują bicie serca dziecka i prawidłową akcelerację. Takie badanie daje pewność, że maluch jest zdrowy.

Kardiotakografia może być przeprowadzana zewnętrznie lub wewnętrznie.
Badanie zewnętrzne – na brzuchu ciężarnej lub rodzącej umieszczane są dwa pasy, z których każdy wyposażony jest w jeden czujnik. Jeden z czujników jest przetwornikiem ultradźwiękowym, który rejestruje uderzenia serca dziecka, a drugi mierzy czas i siłę skurczy macicy. Oba czujniki połączone są z monitorem.
Badanie wewnętrzne – wykonywane wyłącznie u kobiety rodzącej z co najmniej centymetrowym rozwarciem szyjki macicy. Serce dziecka bada się, umieszczając czujnik na jego główce, a skurcze można monitorować z zewnątrz albo przez specjalny cewnik wprowadzony do macicy. Ze względu na inwazyjność tego badania i ból, jaki może odczuwać dziecko z czujnikiem na główce, wewnętrzne KTG stosuje się bardzo rzadko.

Interpretacja wyników KTG

Wydruk odczytu KTG daje jasną informację o pracy serca dziecka. Średnia liczba uderzeń serduszka powinna wahać się w granicach 100-150 w ciągu minuty. Badanie musi również wykazać naturalne akceleracje pracy serca, czyli przyspieszenie bicia przynajmniej dwa razy w ciągu każdych 10 minut na mniej więcej 15 sekund. Deceleracje, czyli okresowe zwolnienie szybkości bicia serca, w ogóle nie powinny pojawić się na odczycie KTG zdrowego dziecka.
Nieprawidłowości w tempie pracy serca mogą świadczyć o zaburzeniach rozwoju. Bradykardia, czyli poniżej 100 uderzeń na minutę, i tachykardia, czyli liczba uderzeń powyżej 170 na minutę, mogą mówić m.in. o niedotlenieniu czy zakażeniu wewnątrzmacicznym.

Ogólne źródło: http://www.patient.co.uk/health/cardiotocography, dostęp 10.03.2015 r., 11.03.2015 r.
1. Piotr Bartczak, Dariusz Samulak, Zastosowanie wybranych metod oceny stanu płodu w ciążach powikłanych hipotrofią, „Ginekologia Praktyczna”, nr 4/2009, s. 25-30.

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Zobacz także