Gorączka – kiedy jest korzystna i kiedy trzeba ją zbijać?

Temperatura ciała nieznacznie powyżej 36,6°C pomaga w wyzdrowieniu z przeziębienia czy grypy

Sick Woman. Flu. Woman Caught Cold. Sneezing into Tissue

© Depositphotos.com

Gorączka jest stanem, którego za wszelką cenę chcesz uniknąć, prawda? A czy wiesz, że to właśnie temperatura ciała nieznacznie powyżej 36,6 stopni Celsjusza może pomóc w wyzdrowieniu w przypadku przeziębienia czy grypy? Musisz jednak pamiętać, iż zbyt wysoka gorączka znacząco osłabia i wyniszcza organizm, utrudniając powrót do formy. Pomocne w tym przypadku mogą okazać się leki przeciwgorączkowe dostępne bez recepty.

Wysoka odporność to podstawa

Katar, ból gardła czy gorączka – objawy te rozpoznają wszyscy i każdy doświadczył ich w swoim życiu choćby raz. Wpływ procesu chorobowego na organizm jest również powszechnie znany. Powoduje osłabienie fizyczne, obniżenie koncentracji, zmniejsza zdolność do codziennej aktywności. Rozwój choroby warunkuje w dużej mierze odporność immunologiczna, czyli brak podatności na czynniki zewnętrzne o niekorzystnym oddziaływaniu. Zawiadywana jest ona przez odpowiednie mechanizmy, które mają ochraniać organizm przed patogenami 1. Obniżenie odporności zwiększa ryzyko zachorowania, dlatego też tak istotne jest utrzymanie jej na stałym, wysokim poziomie – szczególnie zimą.

Skąd bierze się gorączka?

Znaczenie tego jakże nieprzyjemnego stanu najprościej można wyjaśnić w kilku słowach – jest to odpowiedź organizmu na atak patogenów. Objawia się on podwyższeniem temperatury ciała. Stan ten jest potrzebny przede wszystkim z dwóch powodów. W pierwszej kolejności pozwala na zwiększenie liczby limfocytów we krwi, a więc komórek odpowiadających za wytwarzanie przeciwciał. Po drugie, podczas gorączki zmniejsza się poziom niektórych związków (np. żelaza), których obecność jest niezbędna do rozwoju i namnażania się patogenów. Jest to zatem czynnik hamujący rozwój choroby 2. Prawidłowa temperatura ciała człowieka wynosi ok 36,6 stopni Celsjusza. Wzrost do 37 stopni to stan podgorączkowy, natomiast temperaturę wyższą niż 38 stopni nazywamy gorączką. Gorączka przekraczająca 39 stopni staje się bardzo uciążliwa i męcząca, natomiast długo utrzymująca się temperatura powyżej 41,5 stopni Celsjusza może być niebezpieczna nawet dla życia – choć ma to miejsce niezmiernie rzadko.

Co zrobić, gdy dopadnie Cię gorączka?

Najlepszym rozwiązaniem jest ograniczenie wysiłku i wspomożenie naturalnych mechanizmów obronnych organizmu. W praktyce oznacza to tyle, iż najskuteczniejszy okazuje się wypoczynek w postaci leżenia w łóżku. Musisz pamiętać także o tym, aby odpowiednio się nawadniać. Stan podwyższonej temperatury powoduje zwiększone wydalanie wody (np. poprzez pocenie się), dlatego też należy ją systematycznie uzupełniać – pijąc wodę, soki i ciepłe napoje. Często ma miejsce również sytuacja, w której w zupełności wystarczą leki przeciwgorączkowe z grupy OTC, czyli te dostępne bez recepty. Już kilka dawek, dobranych koniecznie według ulotki zawartej w opakowaniu, może pomóc w procesie zdrowienia. Leki tego rodzaju posiadają w swoim składzie substancje, które stosowane zgodnie z zaleceniami są w pełni bezpieczne dla pacjenta. Jednocześnie w szybki i prosty sposób pomagają pozbyć się uciążliwej dolegliwości.

Gorączka a codzienne obowiązki

W zależności od samopoczucia, możesz decydować się również na codzienną aktywność o zmniejszonej intensywności. Pamiętaj jednak, że wtedy jeszcze większe znaczenie ma przyjmowanie leków. Lepsze samopoczucie po ich zażyciu pozwoli Ci na wykonanie niezbędnych obowiązków, musisz mieć jednak świadomość, iż nie są to najlepsze warunki do zdrowienia. Miejsca publiczne są siedliskiem wielu bakterii, na które w tym okresie jesteś bardziej podatna. Nie przekraczaj dawek zaleconych na ulotce dołączonej do opakowania – przyjęcie większej ilości leków nie przyspieszy powrotu do zdrowia, a może poważnie zaszkodzić.

1. Głuch W., Biologia: słownik encyklopedyczny, Wydawnictwo Europa, Warszawa 2001, s. 223.
2. Traczyk W., Trzebski A., Fizjologia człowieka z elementami fizjologii stosowanej i klinicznej, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007, s. 276.

Opublikowane przez adamed expert. Data publikacji:

Zobacz także